…στο «Zεύκιν»

Δεν θα υπήρχε περίπτωση να μη δοκιμάσω το στέκι των Ικαριωτών στην Αθήνα, μια
που ανήκω και εγώ σ’ αυτήν την αξιοθαύμαστη, χαλαρή, ήρεμη φυλή! Έτσι λοιπόν,
μια Κυριακή πριν από λίγες εβδομάδες, με τα παιδιά μου αλλά και φίλους,
ξεκινήσαμε για ένα μεσημεριανό τσιμπούσι.

Με το που μπήκαμε, γνωρίσαμε το μισό μαγαζί. Γνωστοί οι πελάτες, γνωστό όμως
και το προσωπικό· από τη σερβιτόρα που καλοκαιριάζει κάνοντας το ίδιο
επάγγελμα στις Ράχες, μέχρι τον μάγειρα – συνιδιοκτήτη, ο οποίος ακόνισε τα
μαζαζίρια του στις κουζίνες των μεγάλων ξενοδοχείων πριν δοκιμάσει την τύχη
του στον δικό του χώρο.

Το «Ζεύκιν» είναι απλό. Στη διάλεκτο της Ικαρίας η λέξη σημαίνει γλέντι,
παρέα, φαγοπότι και διασκέδαση· μια πλήρης εμπειρία δηλαδή, η οποία στην
αθηναϊκή της ερμηνεία δεν απογοητεύει καθόλου. Περνάς ωραία εδώ, αρκεί να
αλλάξεις την «ταχύτητά» σου λίγο, έτσι ώστε να ταιριάξει με τους λίγο πιο
χαλαρούς ρυθμούς των Ικαριωτών.

Ο χώρος, στον πρώτο όροφο ενός μικρού κτιρίου στην Αμφιθέα, έχει λιτό αλλά
άνετο διάκοσμο. Το κύριο στοιχείο είναι η ρουστίκ τοιχογραφία που δείχνει το
Γιαλισκάρι, ένα από τα πιο όμορφα σημεία του νησιού.

Το μενού σχεδιάσθηκε από τον συνιδιοκτήτη-σεφ, Νίκο Πολίτη, ο οποίος έχει
«χρωματίσει» την κουζίνα με αρκετές Ικαριώτικες πινελιές ξεπερνώντας τις
δυσκολίες τού να φέρει κανείς πρώτες ύλες από το νησί. Το κρασί, για
παράδειγμα, είναι ντόπιο, όπως επίσης διάφορα τυριά. Ορισμένες συνταγές, όπως
το σουφικό (κάτι σαν μπριάμ στην κατσαρόλα) αλλά και τα εξαιρετικά τηγανητά
λαχανικά, κομμένα όπως τα κόβουν και στο νησί – μακρόστενα – είναι
παραδοσιακές.

Όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν νόστιμα και απλά! Μας άρεσε, για παράδειγμα, το
λουκάνικο με πιπεριές· ένα λιτό, ωραίο πιάτο με καλή παρουσίαση. Τα μπουρέκια
με μελιτζάνες ήταν πολύ ωραία και εκπληκτικά ελαφρά. Μία ακόμα γνήσια
Ικαριώτικη «πινελιά» είναι η ζεστή πατατοσαλάτα, με ντομάτες. Οι τηγανητές
πατάτες μάλιστα ήταν καλύτερες απ’ ό,τι τις κάνω στο σπίτι μου, ένα εγκώμιο
διόλου εύκολο να το χαρίσω! Το τηγάνι τους γενικώς είναι πολύ καλό και ελαφρύ,
εάν κρίνω και από τα καλά τηγανισμένα καλαμαράκια.

Ο κ. Πολίτης αντιπροσωπεύει τη δεύτερη γενιά μαγείρων στην οικογένεια. Ο
πατέρας του ήταν χρόνια στην μπριγκάδα διαφόρων μεγάλων ξενοδοχείων και στην
προσπάθειά του να βοηθήσει λιγάκι τον γιο του, έχει εντάξει ορισμένα
«σοφιστικέ» πιάτα στο μενού. Έτσι λοιπόν, μαζί με το κατσικάκι σχάρας
(εξαιρετικό) και το μπιφτέκι (πολύ καλό), θα δει κανείς «Γκόρντον Μπλου
σχάρας», σκαλοπίνια α λα κρεμ και ψαρονέφρι με σος από μπλε τυρί. Δεν τα
δοκιμάσαμε αυτά, προτιμήσαμε τα πιο απλά, τα πιο Ικαριώτικα.

Το Κυριακάτικο αυτό μεσημέρι πέρασε πολύ ευχάριστα. Οι μουσικοί στη γωνία
έφτιαξαν την ατμόσφαιρα και ο οίνος το κέφι. Κάποια στιγμή, όταν πια είχε
σκοτεινιάσει, μαζέψαμε τα παιδιά, χαιρετήσαμε το μισό μαγαζί και τσουγκρίσουμε
μια τελευταία φορά στο χαλαρό και νεανικό «Ζεύκιν» και φύγαμε.

* «Ζεύκιν». Λεωφ. Ελευθερίας 46 (συνέχεια της Αμφιθέας). Τηλ.
210-9855.795