«Έχω αδυναμία στις πολιτικές ταινίες»

Ο Τζορτζ Κλούνι σκηνοθετεί τον Ντέιβιντ Στράθερν, πρωταγωνιστή της ταινίας του «Καληνύχτα και καλή τύχη»

Μπορεί να περνάει καλά χωρίς θηλυκές υπάρξεις στην αγκαλιά του και αλκοόλ; Κι
όμως, ο Τζορτζ Κλούνι τα καταφέρνει καθώς δεν ενδιαφέρεται πλέον να
υποστηρίξει τον τίτλο του πιο σέξι άνδρα στον πλανήτη. Γυρίζει την πλάτη στη
φήμη που με τόσο κόπο απέκτησε – ενός από τους καλύτερους μπον βιβέρ του
Χόλιγουντ – και αποκαλύπτει την ώς τώρα αθέατη πλευρά του. Τη σοβαρή.

Για να βρει τον δρόμο δεν χρειάστηκε παρά να πατήσει πάνω στον δρόμο που
χάραξαν ο Γουόρεν Μπίτι και ο Μελ Γκίμπσον και να μεταμορφωθεί σε συγγραφέα
και σκηνοθέτη, ενώ την ίδια ώρα δεν φοβάται να εκτίθεται με δηλώσεις κατά του
πολέμου στο Ιράκ και του προέδρου Μπους και να δίνει το «παρών» στην καμπάνια
του Μπόνο για τη φτώχεια.

«Ήταν μια καλή χρονιά», κάνει τον απολογισμό του ο 44χρονος γοητευτικός
Τζορτζ. Και πώς όχι, όταν ήδη το «Καληνύχτα και καλή τύχη», η ταινία την οποία
υπογράφει σεναριακά και σκηνοθετικά με θέμα της τον μακαρθισμό, προβάλλεται
ήδη (και στις ελληνικές αίθουσες), ενώ έτοιμο είναι ένα ακόμη φιλμ, στο οποίο
πρωταγωνιστεί υποδυόμενος έναν πράκτορα της CIA στη Μέση Ανατολή. Και στις δύο
αυτές δουλειές πίστεψε πολύ. Και γι’ αυτό δεν δέχθηκε παρά συμβολικές αμοιβές.
Ο λόγος; «Είμαι ικανοποιημένος από τη μέχρι τώρα καριέρα μου και δεν με
απασχολούν τόσο πολύ τα χρήματα».

H πολιτική ωστόσο φαίνεται εδώ και καιρό πως είναι από τα ζητήματα που τον
απασχολούν. «Είναι ωραίο η πρώτη ερώτηση που σου κάνουν να μην είναι “με ποια
βγαίνετε τώρα;”», λέει και δεν διστάζει να τα βάλει με την πολιτική του
προέδρου Μπους και με τον πόλεμο στον Ιράκ, ακόμη κι αν αυτό του στοιχίζει
ακριβά και βλέπει το όνομά του σε εφημερίδες και περιοδικά με την ένδειξη
«προδότης». Δηλώνει δε φιλελεύθερος. «Ναι. Είμαι φιλελεύθερος και με
αρρωσταίνει να ακούω πως είναι κακή λέξη. Δεν ξέρω σε ποια ιστορική στιγμή οι
φιλελεύθεροι τάχθηκαν στη λάθος πλευρά. Πιστεύαμε ότι οι έγχρωμοι μπορούν να
καθήσουν μπροστά στο λεωφορείο, ότι οι γυναίκες έχουν δικαίωμα ψήφου, ότι το
Βιετνάμ ήταν λάθος… Ήμασταν με τη σωστή πλευρά των πραγμάτων».

Καριέρα στην πολιτική ωστόσο δεν σκοπεύει να κάνει ακολουθώντας τα βήματα του
πατέρα του, που δεν κατάφερε όμως να εκλεγεί στο Κογκρέσο, καθώς με την κάθοδό
του στον πολιτικό στίβο θα αναγκαστεί να παραδεχτεί πολλά «παραστρατήματα» με
γυναίκες, ποτά και ξέφρενα γλέντια.