EΓPAΨAN

Ριχάρδος Σωμερίτης

(ο αρθρογράφος για το 2006)

«Το μέλλον δεν είναι άδηλο και ως προς τα εισοδήματα και τα δικαιώματα των
εργαζομένων και των συνταξιούχων. Δεν μπορούν να περιμένουν βελτιώσεις.
Μπορούν όμως να περιμένουν στερήσεις. Οι ελάχιστες αυξήσεις που τους (μας)
παρέχονται εξανεμίζονται από την άνοδο των τιμών των υπηρεσιών και των αγαθών:
ο «κοινωνικός μισθός» (μεταφορές, περίθαλψη, παιδεία κ.ά.) περιορίζεται.
Μερικοί θέλουν μάλιστα να τον καταργήσουν με πρόσχημα τα ελλείμματα και τις
«σπατάλες». Δυστυχώς όλοι οι πολίτες δεν είναι μέτοχοι «ανωνύμων»
ποδοσφαιρικών εταιρειών για να γεύονται τα αγαθά της συλλογικής οικονομίας.

Στις αρχές του 2004 μάς περίμεναν οι αισιόδοξοι παρά τις γκρίνιες Ολυμπιακοί
Αγώνες και στις αρχές του 2005 ό,τι απόμενε από τις υποσχέσεις «νέας
διακυβέρνησης» που είχε απλόχερα σκορπίσει ο κ. Κώστας Καραμανλής. Στις αρχές
του 2006 δεν απομένει παρά ο ίδιος ο κ. Κώστας Καραμανλής, με τον έκδηλο
εκνευρισμό του (τον είδατε στη Βουλή;) και με ένα κράτος όπου το μόνο που
επανιδρύθηκε είναι η ξενόδουλη αυθαιρεσία διαφόρων «υπηρεσιών».

Πάντως και ευτυχώς, κάτι το θετικό συμβαίνει με τη Δικαιοσύνη. Μακάρι να
ολοκληρωθεί μέσα στο 2006»…

(«Το Βήμα της Κυριακής»)