Aπό το θερμό χειροκρότημα στα ασταμάτητα φλας

Όλα τα σόλι, κάθε κομμάτι, κάθε έκπληξη χειροκρότησε το ελληνικό κοινό στη συναυλία του Γούντι Άλεν με τη θαυμάσια New Orleans Jazz Band

Άλλαξε δύο φορές ξενοδοχείο, ζήτησε λιμουζίνες, μετέβαλε πολλές φορές
το ταξίδι του, έκανε τα τερτίπια ενός σταρ, όμως ο Γούντι Άλεν στην Αθήνα
μόνον σε δύο υποτάχθηκε: στο κοινό που αντιμετώπισε για πρώτη φορά με το
κλαρινέτο του (τον τίμησε και τον αποθέωσε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην
τζαζ του) και στους φωτορεπόρτερ. Οι οποίοι κατάφεραν να τον στήσουν επί μία
ώρα στο κοκτέιλ προς τιμήν του, άμα τη αφίξει του, στο ξενοδοχείο «Μεγάλη
Βρετάνια» και να τον «πυροβολούν» συνεχώς. Δίχως λόγο. Δίχως σταματημό. «Δεν
με βγάλατε εκατό φορές σ’ αυτήν την πόζα;», ρώτησε απαυδισμένος. Και με τα
χέρια… ψηλά: «Αν με ρωτήσετε πώς μου φάνηκε η Αθήνα από το αεροδρόμιο έως
εδώ, θα πω “Πολύ καλή, πολύ καλή”. Αν με ρωτήσετε αν έρχομαι πρώτη φορά θα πω
“Ναι και το ξέρετε”…».

Πιο ήσυχος, σχεδόν συγκινημένος με το κλαρινέτο του χάρισε την τζαζ του
(κάποτε σαν να συλλαβίζει… νότες και κάποτε με – χαριτωμένες; – στριγκλιές)
στο ελληνικό κοινό που τον απόλαυσε ως μουσικό και κυρίως ως μύθο, για πρώτη
φορά. «Είναι το επιστέγασμα της περιοδείας μας η Αθήνα και το Μέγαρο», είπε
στο κοινό που ήταν έτοιμο να τον χειροκροτήσει θερμότατα ανά πάσα στιγμή –
όπως και τους θαυμάσιους μουσικούς της Jazz Band της Νέας Ορλεάνης που έκαναν
τη μοναδική συναυλία απολαυστική, αν όχι μεθυστική. «Για μένα ένα όνειρό μου
γίνεται πραγματικότητα», είπε. Κι έπειτα, με περισσή όρεξη, από το πολύ
χειροκρότημα (στο τέλος και «προσωπικό», το οποίο υποδέχθηκε χαριτωμένα
κοιτώντας επιδεικτικά αν είναι για κάποιον δίπλα του…) ρίχτηκε στις νότες.
Στο ανκόρ τραγούδησε κιόλας. Όχι καλά, αλλά όταν τραγουδάει ένας μύθος…

Θέα στη φωτισμένη Ακρόπολη προτίμησε για το δείπνο του με την Σουν-Γι και τα
δύο παιδιά τους και την αδελφή του Λέτι. Στον «Διόνυσο». Μακριά από φλας (όπως
και από σήραγγες, λόγω της γνωστής φοβίας του). Λιγομίλητος πια. Και μάλλον
πιο απρόσιτος. Γιατί κι ένας μύθος θέλει κάποτε να κλειστεί στον κόσμο του.

Όχι όμως όταν ο κόσμος γύρω περιλαμβάνει μια… Ακρόπολη. Για κείνην άλλαξε τα
σχέδια της πτήσης του παραμονή Πρωτοχρονιάς. Το λίαρ τζετ μπορούσε να
περιμένει. Εννέα το πρωί και από τους πρώτους επισκέπτες στον Ιερό Βράχο
ακολούθησε την αρχαιολόγο στην ξενάγησή της ρωτώντας λεπτομέρειες με
ενδιαφέρον. Θυμήθηκε τη Μελίνα Μερκούρη και άκουσε για το όραμά της για την
επιστροφή των Μαρμάρων, ενθουσιάστηκε με το Ηρώδειο και φωτογραφήθηκε
(υπερβολικά πάλι!) με τα παιδιά του, κατά παραίνεση της Σουν-Γι, στον Παρθενώνα…