MYPTΩ PHΓOY Tο πρωί καθηγήτρια, το βράδυ θεατρίνα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Η νεανική φιγούρα, η ωραία σκηνική παρουσία και η αιλουροειδής κίνηση της |
Ποια μυστική δύναμη ωθεί μια αφοσιωμένη δασκάλα να εκτίθεται στο θεατρικό
κοινό και μια ηθοποιό να γοητεύει με ακαδημαϊκό υλικό τους φοιτητές της, όταν
μάλιστα κοινό τους γνώρισμα δεν είναι η ματαιοδοξία της διασημότητας; Μα, η
μαγική έλξη που ασκεί κάποιος μυστικός αυλός σε ευαίσθητους δέκτες.
H Μυρτώ Ρήγου είναι η μοναδική περίπτωση της ελληνικής πραγματικότητας, που
ισορροπεί ανάμεσα στα άκρα. Διδάσκει στο Τμήμα Επικοινωνίας και MME του
Πανεπιστημίου Αθηνών και παίζει την Κλυταιμνήστρα στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή,
στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Για την ίδια πάντως, αυτό το φαινομενικά
ετερόκλητο ή ανισόρροπο, είναι η πιο ειλικρινής, η πιο προσωπική της έκφραση.
«Και στον δάσκαλο και στον ηθοποιό συμβαίνει μια μεταβίβαση, που έχει να κάνει
με όσα συνέβαιναν αλλού και άλλοτε και τα μεταφέρει στο παρόν. H γνωσιακή
πορεία φωτίζεται καλύτερα με τη δουλειά στο θέατρο», απαντάει χαμηλόφωνα.
Είναι η ίδια λεπτεπίλεπτη ύπαρξη που παρακολουθούσα το προηγούμενο βράδυ να
κανοναρχεί ως τραγική ηρωίδα, να σκαρφαλώνει σαν αιλουροειδές στην κάθετη
σκάλα του σκηνικού της Έλλης Παπαγεωργακοπούλου, να αναδεικνύει τη θηλυκότητά
της φορώντας το προκλητικό ένδυμα του ρόλου – εξωφρενικό σκίσιμο στη φούστα,
βαθύ άνοιγμα στο μπούστο και γόβες στιλέτο.
«H Κλυταιμνήστρα συνδυάζει τη λαγνεία και την εξουσία. Είναι ανδρόγυνη.
Σε διαρκή πάλη με το δίκαιο και το άδικο. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς
βγαίνει κανείς από το άδικο που πολεμάει, ή πώς εμπλέκεται σ’ αυτό που
πολεμάει. Ένας φαύλος κύκλος, που οδηγεί η βία. Τόσο επίκαιρο έργο! Μας βάζει
μέσα σ’ αυτό που συμβαίνει στους καιρούς μας».
Ο λόγος της είναι χειμαρρώδης, όταν μιλάει για το έργο, τη μετάφραση του
Χειμωνά, τα πρόσωπα, την παράσταση, τη σκηνοθετική άποψη της φίλης και
συμμαθήτριάς στο Αρσάκειο, Έφης Θεοδώρου. Οι γνώσεις της την οδηγούν σε
συγκριτικές αναλύσεις, που μεταδίδει με γοητευτικό τρόπο. Αφορμή ήταν όλα
αυτά, για να γνωρίσω ένα ευγενικό πλάσμα μεγάλης ευαισθησίας και περηφάνιας.
Στη συνάντηση που είχαμε, με έκανε να καταλάβω ότι χωρίς να ξεχνάει πως το
απρόβλεπτο και οι εκπλήξεις παραμονεύουν, αυτό που διεκδικεί είναι η μαγεία,
κάθε στιγμή, παντού.
«Ό,τι παίρνω από τους φοιτητές μου, το αποδίδω μέσα από μια πολλαπλότητα στους
θεατές και αντιστρόφως. H ενέργεια που δίνω και παίρνω είναι απίστευτη και η
μία τροφοδοτεί την άλλη. Υπάρχει η απόλαυση, ακριβώς επειδή και τα δύο είναι
δημιουργικά. Είναι σαν δώρα που έχω δεχτεί στη ζωή μου. Γιατί και το θέατρο
και το Πανεπιστήμιο με βγάζουν από την πλήξη της καθημερινότητας. Είναι η
έκπληξη της ρουτίνας, που ο καθένας την οφείλει στον εαυτό του. Να μπορεί να
κάνει τη ζωή του ποίηση. Να δοκιμάζεται με την τέχνη. Να κάνει τη ζωή του
τέχνη. Εκεί που φτάνει ο άνθρωπος, στα όριά του, έχει πόνο, έχει ρίσκο, δεν
ξέρει ποτέ και αν θα επιβιώσει. Το μεγάλο στοίχημα είναι να αναζητάς την
απόλυτη ερωτική σχέση με τα πράγματα».
H Μυρτώ Ρήγου θυμάται πως το θέατρο τη μάγευε από νήπιο. Κι όμως, δεν
ακολούθησε τη φυσική της πορεία φοιτώντας σε μια Δραματική Σχολή, αλλά στο
Πανεπιστήμιο.
«Ήταν η έξοδός μου από την ασφάλεια. Από την ασφάλεια που μου πρόσφεραν οι
ευκολίες μου, η προστασία της οικογένειας». H πανέμορφη φοιτήτρια γνωρίστηκε
τότε με έναν ευφυή, χαριτωμένο άνθρωπο, τον καθηγητή Γιώργο Βέλτσο. Ο έρωτάς
τους ήταν ισχυρός – κι ακόμα είναι, 23 χρόνια τώρα. Την προκαλώ να
εξομολογηθεί το πάθος που διαδραματίστηκε ανάμεσά τους. «Είναι ένας άνθρωπος
που φλέγεται ο ίδιος και το μεταδίδει», ψιθυρίζει. Αμήχανη στις δημόσιες
εξομολογήσεις, αλλά θαρρετή με τις αλήθειές της.
«Θα ήθελα να μην παίρνω τον εαυτό μου σοβαρά. Να μπορέσω να βγω από τη
δραματική περσόνα μου. Έτσι κι αλλιώς, η ζωή είναι ένα αστείο. Ένα πέρασμα. Το
γεγονός ότι εμπλεκόμαστε με έναν τόσο σοβαρό τρόπο, δεν μας αφήνει να
διακωμωδήσουμε τον θάνατό μας, να εμπαίξουμε το μόνο πραγματικό γεγονός».
«Παραστάσεις, όχι αναπαραστάσεις»
Ο πρώτος της ρόλος σε επαγγελματικό θέατρο ήταν η Γερτρούδη στον «Άμλετ», του
Μιχαήλ Μαρμαρινού. Μια συνεργασία που, παρ’ ότι σταμάτησε στις πρόβες, της
πρόσφερε το υποκατάστατο της αποτυχημένης σχέσης: το επιστημονικό σύγγραμμα «Ο
αναγνώστης Άμλετ», μια διαφορετική ανάγνωση – φιλοσοφική, πολιτικοοικονομική,
ιστορική – του σαιξπηρικού έργου. H πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση ήταν
πέρυσι, στον «Αρχιμάστορα Σόλνες» του Ίψεν με τον Γιώργο Κιμούλη και φέτος
στην «Ηλέκτρα» του Εθνικού.
«Δεν με ενδιαφέρει η παρουσία μου στο θέατρο, σε αδιάφορα ή ανόητα έργα, αλλά
συνεργασίες με ανθρώπους που έχουν σχέση με τη θεωρία, τη φιλοσοφία, τα
κείμενα. Με ενδιαφέρει το θέατρο ρεπερτορίου. Παραστάσεις – όχι αναπαραστάσεις
– που ανασταίνουν όσα απέμειναν ζωντανά σήμερα και αναδεικνύουν σύγχρονα
ζητήματα».
INFO
Εθνικό, Νέα Σκηνή – Χώρα (Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ. 210-8673.945)
Google news
