ΓNΩMH Οι Bρυξέλλες έδωσαν μερικά σημάδια ελπίδας

Οι «25» φόβισαν τον εαυτό τους. Σεβάστηκαν τη σχεδόν πεντηκονταετή παράδοση
των μαραθώνιων διαβουλεύσεων που τελειώνουν στη μέση της νύχτας, πριν
καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τον προϋπολογισμό της Ένωσης για την περίοδο
2007-2013. Τουλάχιστον όμως δεν χώρισαν, όπως συνέβη πριν από έξι μήνες, με
μια διαπίστωση αποτυχίας. Το στοίχημα ήταν σημαντικό για όλους.

Για τον Τόνι Μπλερ, το ζήτημα ήταν να διασωθεί μια προεδρία που κινδύνευε να
τερματιστεί μ’ έναν σχεδόν μηδενικό απολογισμό. Τα νέα μέλη ήθελαν να σώσουν
τις αρωγές, που έχουν στόχο να τους επιτρέψουν να προφτάσουν την «παλιά
Ευρώπη». H Γαλλία αρνούνταν να ανοίξει και πάλι το θέμα της κοινής αγροτικής
πολιτικής πριν από την προθεσμία του 2013. Τέλος, κανένα από τα κράτη που
δίνουν περισσότερα στην Ευρώπη απ’ όσα παίρνουν, δεν ήθελαν να πληρώσουν
περισσότερα, με τους Βρετανούς αδιάλλακτους στην «έκπτωσή» τους.

H εξίσωση έμοιαζε αδύνατο να λυθεί. Καθένας όμως έκανε ένα μικρό βήμα προς τον
άλλο και όλοι εγκατέλειψαν τις μεγάλες προσδοκίες τους. Χάρη σ’ ένα επιδέξιο
μαστόρεμα, ο προϋπολογισμός ολοκληρώθηκε. Οι βαθιές μεταρρυθμίσεις αναβλήθηκαν
για αργότερα. Το παζάρι των Βρυξελλών δεν προκαλεί ενθουσιασμό και είναι
μάλιστα ανεπαρκές για να καταπολεμηθεί η ευρω-αδιαφορία. Τουλάχιστον όμως
θέτει και πάλι σε κίνηση την Ένωση. Μετά την απόρριψη του ευρωπαϊκού
Συντάγματος από τους Γάλλους και τους Ολλανδούς, μια επίμονη ασυμφωνία για τον
προϋπολογισμό θα είχε βυθίσει την Ευρώπη σε βαθιά κρίση. Ο συμβιβασμός που
βρέθηκε επιτρέπει να περιοριστούν οι ζημιές. H αυστριακή προεδρία, η οποία
ξεκινάει την 1η Ιανουαρίου 2006, θα μπορέσει να αφιερωθεί σε άλλα καθήκοντα:
να ανανεώσει τον προβληματισμό σχετικά με τη θεσμική μεταρρύθμιση, να
εκτιμήσει τη δυνατότητα ενός νέου κύματος διεύρυνσης προς τα Βαλκάνια, να
θέσει και πάλι σε κίνηση τη στρατηγική της Λισαβώνας, ώστε η Ευρώπη να
προσαρμοστεί στην παγκοσμιοποίηση.

Θα πρέπει να βασιστεί στον γαλλο-γερμανικό συντονισμό που φαίνεται ότι
λειτούργησε καλά. H Άνγκελα Μέρκελ φρόντισε να επιδείξει μια μορφή συνέργειας
με τον Ζακ Σιράκ, χωρίς ωστόσο να ανησυχήσει τους άλλους εταίρους. Στην πρώτη
μεγάλη ευρωπαϊκή έξοδό της, η νέα καγκελάριος της Γερμανίας τοποθετήθηκε στον
γεωμετρικό τόπο της συζήτησης, δείχνοντας έτσι ότι η επιδεξιότητά της σε
θέματα τακτικής δεν εμφανίζεται μόνο στην εσωτερική πολιτική.

Πέρα από την πάντα απογοητευτική μάχη των ποσοστών, η Σύνοδος Κορυφής των
Βρυξελλών έδωσε συνεπώς μερικά σημάδια ελπίδας.