Πρόσωπα Όπως στις «Eπικίνδυνες Aποστολές»

Όταν δούλευε στη CIA, ήταν ειδικός στις μεταμφιέσεις πρακτόρων. Σήμερα ο
Μπόμπ Μπάρρον κάνει θαύματα για ανθρώπους που έχουν παραμορφωθεί.

Μπομπ Μπάρρον. Πρώην μακιγιέρ της CIA, αφιέρωσε τη δεύτερη σταδιοδρομία του στους ανθρώπους που έχουν παραμορφωθεί

«Στη CIA, όπου εργάστηκα σχεδόν 25 χρόνια, ώς το 1993, είχα αλλάξει πολλές
φορές την ταυτότητα πρακτόρων και αποστατών για να μπορέσουν να βγουν από
χώρες στις οποίες κινδύνευε η ζωή τους», λέει ο Μπάρρον στον απεσταλμένο του
Γαλλικού Πρακτορείου που τον επισκέφθηκε στο Άσμπερν της Βιρτζίνιας, όπου έχει
το γραφείο του. «Οι μεταμφιέσεις έπρεπε να είναι τέλειες, για να μην
εντοπιστεί ο αποστάτης, ακόμη κι αν τον έβλεπαν από πολύ κοντά, επειδή η ζωή
πρακτόρων κρεμόταν απ’ αυτό». Συνέβαλε, λέει, στην εξέλιξη των τεχνικών
μεταμφίεσης στη CIA, στην οποία ξεκίνησε ως πλαστογράφος εγγράφων και
διαβατηρίων. «Κάνουμε τώρα μάσκες από σιλικόνη, η οποία μοιάζει τόσο με το
ανθρώπινο δέρμα, ώστε είναι αδύνατο να τη διακρίνεις, όπως στην ταινία
“Επικίνδυνες Αποστολές” με τον Τομ Κρουζ», διαβεβαιώνει. H τοποθέτηση μιας
τέτοιας μάσκας απαιτεί τρεισήμισι με τέσσερις ώρες, αλλά μπορούν να αφαιρεθούν
μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, εξηγεί.

Όταν συνταξιοδοτήθηκε από τη CIA, είχε πολλές προσφορές από τα στούντιο του
Χόλλυγουντ, αλλά εκείνος προτίμησε να αφιερώσει τη δεύτερη σταδιοδρομία του
στους ανθρώπους που έχουν παραμορφωθεί: «Όταν ήμουν στη CIA, μπορούσα να κρύψω
την ταυτότητα κάποιου αλλάζοντας τη φυσική του εμφάνιση. Τώρα μπορώ, με ένα
τεχνητό μέλος, να αποκαταστήσω την ταυτότητα κάποιου που έχει παραμορφωθεί και
να αλλάξω τη ζωή του». Στα δέκα χρόνια που έχει ανοίξει το γραφείο του με την
επωνυμία Custom Prosthetic Designs (Σχέδια τεχνητών μελών κατά παραγγελία,
www. prosthesis. com), έχει κατασκευάσει εκατοντάδες ψεύτικες μύτες, αυτιά και
μάτια.

Όταν τον επισκέφθηκε ο δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου, ο Μπάρρον
ετοιμαζόταν να τοποθετήσει ένα τεχνητό αυτί σ’ ένα πεντάχρονο αγοράκι, τον
Πήτερ Ντάνκελσον, το οποίο πάσχει από συγγενή παραμόρφωση. Ο Πήτερ και οι
γονείς του είχαν κάνει εννέα ώρες δρόμο για να φτάσουν από το Μίσιγκαν.
Σύμφωνα με τον Μπάρρον, το τεχνητό αυτί είναι για τον μικρό Πήτερ πολύ
καλύτερη λύση από την επανορθωτική χειρουργική, για την οποία λέει πως δεν
έχει ποτέ ικανοποιητικά αποτελέσματα. Αφού βγάζει το αυτί σιλικόνης από το
καλούπι μέσα στο οποίο ψήθηκε σε φούρνο, το εφαρμόζει με ειδική κόλλα στην
αριστερή πλευρά του κεφαλιού του παιδιού, εξηγώντας στη μητέρα του πώς να το
βγάζει τη νύκτα και να το ξαναβάζει το πρωί. Παίρνει στη συνέχεια την παλέτα
με τα χρώματα και αρχίζει με μικρά πινέλα να χρωματίζει την πρόθεση, μέχρι να
μην ξεχωρίζει καθόλου από το υπόλοιπο πρόσωπο. Το χαμόγελο του Πήτερ, που
καμαρώνει γιατί έχει επιτέλους «δύο αυτιά σαν τον μπαμπά», μαρτυρεί την
επιτυχία του τεχνητού μέλους.