ΓIANNHΣ KΟYNEΛΛHΣ Kάνει το θέατρο… σφαγείο

Ζωγράφο θεωρεί τον εαυτό του πάνω απ’ όλα ο Γιάννης Κουνέλλης (εδώ με την περσινή εγκατάστασή του στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης), γι’ αυτό και «η ζωγραφική γλώσσα είναι έντονη στο συγκεκριμένο έργο, καθώς παραπέμπει στα τεμαχισμένα ζώα που εμφανίζονται στα έργα του Ρέμπραντ ή του Πικάσο»

Σφάγια κρεμασμένα από τσιγκέλια μαζί με μεγάλους μεταλλικούς δίσκους. Θα
μπορούσε να είναι η εικόνα ενός κρεοπωλείου, αν το κατακόκκινο κρέας των
βοδιών δεν κρεμόταν μέσα στο θέατρο «Άττις» και αν την όλη σκηνή δεν υπέγραφε
ένας από τους σημαντικότερους διεθνείς Έλληνες καλλιτέχνες, ο Γιάννης
Κουνέλλης. Έναν χρόνο μετά την εντυπωσιακή εγκατάστασή του στο Εθνικό Μουσείο
Σύγχρονης Τέχνης και τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη εικαστική του εμφάνιση
στην Αθήνα, σε ένα ταβερνάκι στην Πανόρμου επιστρέφει με ένα έργο-σταθμό για
να ταράξει τα νερά.

Δεν πρόκειται για την εικόνα ενός γραφικού χασάπικου, αλλά για μια εικόνα που
δίνει αίσθηση ζωής και που κρύβει πολύ μυστήριο πέρα από την πρώτη εντύπωση.
«Πρόκειται για μια έκθεση που ο Γιάννης Κουνέλλης την αποφάσισε μέσα σε μια
νύχτα», εξηγεί στα «NEA» ο επιμελητής της έκθεσης, ιστορικός τέχνης Ντένης
Ζαχαρόπουλος. «Επέλεξε ένα από τα ιστορικότερα έργα του, που αναδεικνύει τον
τρόπο που βλέπει τη ζωή και τον θάνατο, για να μιλήσει με τη γλώσσα της τέχνης
για την εικόνα της ψυχής», προσθέτει για την εγκατάσταση «Δίχως τίτλο» που ο
Γιάννης Κουνέλλης – από τους πρωτεργάτες της Arte Povera- παρουσίασε για πρώτη
φορά το 1989 στη Βαρκελώνη, έναν χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες τότε, όπως
και τώρα στην Αθήνα, την εποχή που έπεφτε το Τείχος του Βερολίνου.

H πολιτική διάσταση δεν λείπει από την εγκατάσταση. «Ο καλλιτέχνης είναι
ζωντανός. Δεν αναπαριστά την πραγματικότητα, αλλά δουλεύει μαζί της. Δεν είναι
τυχαίο το ότι επιλέγει να παρουσιάσει ένα έργο-σταθμό σε έναν δυναμικό χώρο,
με αφορμή όχι όσα γράφουν οι εφημερίδες, αλλά όσα δεν συμβαίνουν,
αποδεικνύοντας την επικαιρότητά του», λέει ο επιμελητής της έκθεσης. Υπάρχει
όμως και μια τρίτη διάσταση. «Είναι η στιγμή που επιδιώκει να
επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με την Ελλάδα. Με την παρουσίαση του
συγκεκριμένου έργου δεν εκθέτει την πραμάτεια του. Ανοίγει την καρδιά του».

Γιατί επέλεξε έναν χώρο σαν το θέατρο «Άττις»; «Διότι πρόκειται για έναν
εκθεσιακό χώρο, αλλά για τόπο συνεύρεσης, πέραν βεβαίως της μακρόχρονης και
στενής φιλίας του με τον Θεόδωρο Τερζόπουλο», εξηγεί ο Ντένης Ζαχαρόπουλος.
Όσον αφορά τις αντιδράσεις των θεατών; «Ο καθένας θα το δει με τους δικούς του
συνειρμούς. Ο μόνος κίνδυνος που διατρέχουν πάντως είναι η συγκίνηση που θα
νιώσουν αν δουν το έργο με τα μάτια της καρδιάς».

INFO

H εγκατάσταση του Γιάννη Κουνέλλη «Δίχως τίτλο» στο θέατρο «Άττις» (Λεωνίδου
7, τηλ. 210-52 26.260) από την Παρασκευή στις 20.00. Έως 22 Δεκεμβρίου.
Είσοδος ελεύθερη