Nόμος σιωπής για τις μίζες

![]() |
|
Ο όμιλος της Μηχανικής, επικεφαλής κοινοπρακτικού σχήματος που κατασκεύασε |
Έδαφος για αθέμιτες συναλλαγές καλλιεργεί η πρωτοφανής για τα ελληνικά
δεδομένα καθυστέρηση αποπληρωμής δεκάδων μεγάλων έργων – κυρίως ολυμπιακών –
παρ’ ότι έχουν ολοκληρωθεί εδώ και περισσότερο από 15 μήνες. Το κλίμα αυτό
επιτείνεται και από το ότι αρκετά από τα έργα αυτά έγιναν με προϋπολογισμούς
του… ποδαριού.
Στο κλίμα αυτό, ο όμιλος της Μηχανικής, επικεφαλής κοινοπρακτικού σχήματος που
κατασκεύασε ένα από τα τέσσερα έργα, με υπεργολαβία, του Ολυμπιακού Χωριού,
ασκούσε ασφυκτικές – νόμιμες – πιέσεις στη διοίκηση του ΟΕΚ προκειμένου να
εισπράξει τα χρήματα που της όφειλε ο Οργανισμός και τα οποία ήταν δεσμευμένα
για την αποπληρωμή των έργων. Σύμφωνα με ανώτερο στέλεχος του ομίλου, αυτό
ήταν το πρόβλημα που είχε η εταιρεία με τον ΟΕΚ και αυτό το πρόβλημα ο όμιλος
το είχε κοινοποιήσει και στο Μαξίμου. Το εν λόγω στέλεχος αρνήθηκε να μιλήσει
περί καταγγελιών, υπενθυμίζεται όμως ότι, σύμφωνα με δημοσίευμα στο «Παρόν», ο
κ. Εμφιετζόγλου φέρεται να είχε κάνει στο Μέγαρο Μαξίμου σοβαρές καταγγελίες
για «μίζες» που ζητήθηκαν ώστε να αποπληρωθούν τα έργα που είχε εκτελέσει η
εταιρεία.
Ακόμα και εκβιασμοί
Σημειώνεται ότι σε κάθε περίπτωση κυριαρχεί ο «νόμος της σιωπής» στις σχέσεις
Δημοσίου και εργολάβων – και οι εργοληπτικές εταιρείες αρνούνται
κατηγορηματικά να μιλήσουν επώνυμα για πιέσεις που δέχονται σε τέτοιες
υποθέσεις. «Όποιος μιλήσει, δεν πρόκειται να ξαναδεί έργο», είναι η
χαρακτηριστική φράση που εκστομίζουν ανεπίσημα αρκετοί από τους εκπροσώπους
των εργολάβων. Ωστόσο, δεν λείπουν οι ακριτομύθιες ακόμα και για εκβιασμούς –
για παράδειγμα, μίζα 7%-10% για την αποπληρωμή έργων που έχουν ήδη εκτελεσθεί!
Υπερκοστολογήσεις
Ανάλογες διεκδικήσεις με τη Μηχανική από τον ΟΕΚ έχουν οι περισσότεροι από
τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους της χώρας οι οποίοι συμμετείχαν στις
άλλες τρεις κοινοπραξίες που κατασκεύασαν το έργο. Αλλά δεν είναι μόνο οι
καθυστερήσεις αποπληρωμής των έργων που τροφοδοτούν ένα νοσηρό κλίμα στις
σχέσεις του Ελληνικού Δημοσίου με τους Έλληνες εργολάβους. Το σημαντικότερο
είναι ότι σε αρκετά έργα δεν έχουν «επισημοποιηθεί» οι προϋπολογισμοί τους, με
αποτέλεσμα η μεν πλευρά του κατασκευαστή να διεκδικεί περισσότερα από τον
αρχικό προϋπολογισμό, η δε πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου να κωλυσιεργεί όσο
μπορεί επικαλούμενη γραφειοκρατικά εμπόδια. Αν και το φαινόμενο τής εκ των
υστέρων υπερκοστολόγησης δημόσιων έργων είναι σύνηθες για τα ελληνικά
δεδομένα, στην περίπτωση των ολυμπιακών έργων – σύμφωνα με στελέχη της
κατασκευαστικής αγοράς – αυτό εξελίχθηκε σε συνήθη πρακτική. Μάλιστα, οι
διαφορές αυτές – σύμφωνα με τα ίδια στελέχη – αφήνουν πολλά περιθώρια για
πιέσεις και συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.
Όλα πρόχειρα
Όπως επισημαίνει στέλεχος μεγάλου κατασκευαστικού ομίλου, «δεν υπήρχε πολύς
χρόνος για να καταρτιστεί ένας αντικειμενικός προϋπολογισμός για ορισμένα
ολυμπιακά έργα και οι περισσότεροι από αυτούς είχαν καταρτιστεί στο πόδι».
Υπάρχουν περιπτώσεις έργων που προτού καν φτιαχτούν έστω και «χοντρικά» οι
προϋπολογισμοί τους είχαν αρχίσει να κατασκευάζονται. Πέραν όμως του γεγονότος
ότι το πρόβλημα αυτό καλλιεργεί ευνοϊκό περιβάλλον για αθέμιτες συναλλαγές,
παράλληλα έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στις πλέον ευάλωτες από
χρηματοοικονομική άποψη κατασκευαστικές εταιρείες.
Αρκετές από αυτές ήδη βρίσκονται αντιμέτωπες με το φάσμα της πτώχευσης, καθώς
οι τράπεζες δεν φαίνονται διατεθειμένες να προχωρήσουν σε νέες ρυθμίσεις των
δανείων, πολύ δε περισσότερο να δώσουν τις εγγυητικές επιστολές που
απαιτούνται για τη συμμετοχή σε διαγωνισμούς δημοσίων έργων.














