Eπιστροφή στις πιέσεις made in USΑ

Εικόνα βομβαρδισμού. Την ώρα της έκρηξης εργαζόμενος καθάριζε τα τζάμια ενώ μια άλλη υπάλληλος έκανε δουλειές στο υπόγειο. «Κανείς δεν τους ειδοποίησε να απομακρυνθούν», αναφέρει ο υπεύθυνος του καταστήματος «ΝΕΟΝ» (επί της Μητροπόλεως), Γιώργος Καραβάς

ΑΝΗΣΥΧΙΑ επικρατεί στην κυβέρνηση μετά τη χθεσινή βομβιστική επίθεση
στην Πλατεία Συντάγματος – κι αυτό, όπως έλεγαν καλά πληροφορημένες πηγές, όχι
τόσο επειδή από τη βόμβα κινδύνευσαν αθώοι ή υπήρξε κίνδυνος μεγίστης
καταστροφής όσο για την… περίεργη συγκυρία: η βομβιστική επίθεση σημειώνεται
ακριβώς την περίοδο που γίνεται η δίκη της 17N ενώ οι Αμερικανοί κάνουν λόγο
επισήμως – διά του Αμερικανού πρεσβευτή – για αναπάντητα ερωτήματα στην
υπόθεση της 17N.

Επιπλέον, η επίθεση έγινε σε σημείο που θεωρείται από τα καλύτερα φρουρούμενα
της Αθήνας κι ενώ υποτίθεται ότι η χώρα, μετά τους Ολυμπιακούς του 2004, έχει
εξοπλισθεί με τα πλέον σύγχρονα αντιτρομοκρατικά συστήματα.

«H βόμβα ήταν μικρής ισχύος αλλά οι συνέπειές της ήταν τεράστιες», έλεγε χθες
υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος υπενθυμίζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις του κ.
Ρις. Έπειτα από μια μακρά περίοδο νηνεμίας, όπως λένε κυβερνητικές πηγές, οι
Αμερικανοί επέστρεψαν δυναμικά στην ασφυκτική τους πίεση προς τις ελληνικές
αρχές. Τούτη τη φορά, στόχος είναι η σύλληψη και των μελών της 17N που
παραμένουν εκτός φυλακών και που – σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις πρώην και
νυν υπουργών – ανήκουν στον αρχικό πυρήνα της οργάνωσης, έχουν
«συνταξιοδοτηθεί» και επιχειρησιακά είναι ακίνδυνα.

Επιφυλακτικοί

H κυβέρνηση πάντως επιχείρησε χθες να υποβαθμίσει το θέμα της τρομοκρατικής
επίθεσης. Συνεργάτες του υπουργού Δημόσιας Τάξης Γιώργου Βουλγαράκη
υποστήριζαν πως δεν πρόκειται για χτύπημα τρομοκρατικής οργάνωσης αλλά
εξτρεμιστικής ομάδας και ότι δεν υπάρχει καμία σύνδεση με τη 17N. Ο
κυβερνητικός εκπρόσωπος Θόδωρος Ρουσόπουλος χαρακτήρισε την υπόθεση
«σημαντική», επιφυλάχτηκε όμως να πει οτιδήποτε άλλο έως την έκδοση του
αστυνομικού πορίσματος. Αίσθηση προκάλεσε πάντως η παρέμβαση του K. Μητσοτάκη,
ο οποίος συνέδεσε ευθέως το χτύπημα με τη 17N, λέγοντας ότι «η 17N δεν έχει
εξοντωθεί. Εξακολουθεί να υπάρχει ως απειλή», ενώ ευθυγραμμίστηκε πλήρως με
την αμερικανική άποψη, λέγοντας ότι «ένα μεγάλο κομμάτι της είναι εκτός, είναι
ελεύθερο».

Επειδή οι ελληνικές αρχές, τόσο επί ΠΑΣΟΚ όσο και επί N.Δ., αρνούνται και να
συζητήσουν ακόμη το ενδεχόμενο σύλληψης ατόμων για τα οποία δεν υπάρχουν
επαρκή στοιχεία και – επιπλέον – ακόμη κι αν υπήρχαν θα απαλλάσσονταν λόγω
παραγραφής, οι Αμερικανοί ανακάλυψαν ένα… ευφυές σχέδιο: τη σύνδεση των
«συνταξιούχων» της 17N με τον εν ενεργεία Επαναστατικό Αγώνα, έτσι ώστε να
ακυρωθεί το ελληνικό νομικό επιχείρημα περί παραγραφής. Σημειώνεται ότι στις
ΗΠΑ το μέτρο της παραγραφής δεν ισχύει.

«Ελεύθερα 10 μέλη»

Ενδεικτικό των σκέψεων και προθέσεων της Ουάσιγκτον – αποκορύφωμα των οποίων
υπήρξε η τελευταία δήλωση του Αμερικανού πρέσβη κ. Ρις περί «αναπάντητων
ερωτημάτων» – είναι το ενημερωτικό δελτίο που παρουσιάστηκε σε ανύποπτο χρόνο
(τον περασμένο Οκτώβριο) στην ιστοσελίδα τού Council on Foreign Relations.

Πρόκειται για ένα από τα εγκυρότερα think tank των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν
μπορεί να κατηγορηθεί ως φερέφωνο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Πενταγώνου ή της
CIA. Στην ανάλυση που φιλοξενεί στην ιστοσελίδα του, αναφέρει πως η 17N δεν
είχε περισσότερα από 25 μέλη, εκ των οποίων τα 15 συνελήφθησαν και
καταδικάστηκαν πρωτοδίκως. Διά της εις άτοπον απαγωγής, συμπεραίνει κανείς ότι
δέκα μέλη της οργάνωσης είναι ελεύθερα.

Το δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης του Council on Foreign Relations,
είναι η για πρώτη φορά σύνδεση της 17N – και, για την ακρίβεια, των ασύλληπτων
μελών της – με την εν ενεργεία οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, που σύμφωνα με
όλες τις εκτιμήσεις ευθύνεται και για τη χθεσινή βομβιστική ενέργεια στο
Σύνταγμα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το κείμενο, «όπως και να ‘χει,
ορισμένοι λένε πως μια νέα οργάνωση, ο Επαναστατικός Αγώνας, δημιουργήθηκε από
εκείνα τα μέλη της 17N που δεν συνελήφθησαν».

Ορφανά χτυπήματα

Φυσικά, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα:
Γιατί τέτοια επιμονή από πλευράς Αμερικανών, όταν ο κύριος στόχος τους – η
σύλληψη της 17N – έχει επιτευχθεί; H απάντηση είναι εξίσου απλή. Διότι κατά τη
δίκη και την ανακριτική διαδικασία που προηγήθηκε ουδέποτε αποκαλύφθηκε ποιοι
ήταν τελικώς οι δολοφόνοι των Αμερικανών Ρίτσαρντ Γουέλς, το 1975, και Τζορτζ
Τσάντες (που δολοφονήθηκε μαζί με τον οδηγό του), το 1983. Και οι δυο
υποθέσεις εμπίπτουν στην πρόβλεψη για παραγραφή, όπως εμπίπτουν και στα
«αναπάντητα ερωτήματα» στα οποία αναφέρθηκε ο κ. Ρις.

Όπως έλεγαν χθες κυβερνητικές πηγές, με την επίθεση στο Σύνταγμα, η κυβέρνηση
της N.Δ. θα βρεθεί στη θέση που είχε βρεθεί κατ’ επανάληψιν η κυβέρνηση του
ΠΑΣΟΚ: να δέχεται πιέσεις να κάνει συλλήψεις, έστω και χωρίς στοιχεία, αλλιώς
να υφίσταται τα αντίποινα της υπερδύναμης.