Σε δύο στρατόπεδα

H σχέση τού Αλμπέρτο Μαλεζάνι με τη διοίκηση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός δέχεται
αλλεπάλληλες δοκιμασίες ύστερα από τις συνεχείς αγωνιστικές αποτυχίες. Την
ίδια ώρα, τα «πράσινα» αποδυτήρια μόνο με οικογένεια δεν μοιάζουν.

Ο Μαλεζάνι εγκαινίασε εδώ και ημέρες μια ολότελα διαφορετική συμπεριφορά:
κάνει λεκτικές επιθέσεις στους παίκτες του, συχνά τους… βγάζει στη σέντρα
και ουδείς ξεγελιέται με την (υποτιθέμενη) κάλυψη που παρείχε σε πέντε εξ
αυτών μετά τη συντριβή στη Βρέμη. «Σταματήστε να τα βγάζετε όλα στον Τύπο, δεν
θα ανεχτώ τέτοιες ενέργειες. Και πείτε μου τι φταίει», λέει το τελευταίο
διάστημα ο κόουτς. Πώς αντιδρούν οι παίκτες; Φροντίζουν να κρατούν αποστάσεις
και μάλιστα σταδιακά δημιουργούν και υποομάδες, ανάλογα με το αν θέλουν ή όχι
και σε ποιο βαθμό τον Αλμπέρτο.

Σε αυτούς που ψηφίζουν υπέρ του Μαλεζάνι συγκαταλέγεται ο Βαγγέλης Μάντζιος.
Αρχικά ήταν μακριά από την ενδεκάδα, με τον Ιταλό όμως πήρε σημαντικό χρόνο
συμμετοχής, πετυχαίνει γκολ και ήδη αποτελεί τον παίκτη-αποκάλυψη της σεζόν.
Στο ερώτημα «αν ο Μάντζιος διατηρήσει την ίδια φόρμα και με διαφορετικό
τεχνικό», η απάντηση είναι απλή: ένας παίκτης με άνοδο ουδέποτε οδηγείται στον
πάγκο.

Αγωνιζόμενος (κυρίως) στα αριστερά της επίθεσης, ο Παπαδόπουλος θεωρεί ότι
μένει μακριά από την αντίπαλη εστία. Ακούει αρκετούς να υποστηρίζουν πως η
θέση του είναι αυτή του κλασικού φορ, βλέπει ότι οι επιδόσεις του πέφτουν σε
αυτή την τρίτη του χρονιά στην Παιανία, αντιλαμβάνεται πως πρέπει να ανέβει
τώρα που λήγει το συμβόλαιό του. Με ή χωρίς τον Μαλεζάνι.

Ο Κώστας Χαραλαμπίδης νιώθει μια ζέστη και μια κρύο. Από την ενδεκάδα στην
εξέδρα. Είναι σαφές πως ο Μαλεζάνι δεν… ορκίζεται στο όνομά του, αλλά δεν
τον έχει και εντελώς στην απ’ έξω. Παίρνει ευκαιρίες, εκτιμά όμως πως με την
παρούσα κατάσταση δύσκολα θα δείξει όσα μπορεί. Ο Θεοδωρίδης δεν πρόλαβε στον
ΠΑΟΚ τον Μπάγιεβιτς (λέμε, τώρα…) και γνωρίζει πως ποδοσφαιριστές του δικού
του στυλ ο Ντούσκο τους αξιοποιεί. Με τον Μαλεζάνι μέλλον δεν έχει. Όσον αφορά
τον Τζιώλη, στην παρθενική του σεζόν στα «πράσινα» δεν είναι τόσο μακριά από
τους βασικούς. Έπαιξε σε δύο – τρία παιχνίδια και προσπαθεί να βελτιώσει αυτό
που συνήθως του ζητούν: την ταχύτητα στις αντιδράσεις του!

H περίπτωση του Μόρις διαφέρει από τις υπόλοιπες: βλέπει πως αποτελεί τον
δυνατό κρίκο της άμυνας. Είτε στο κέντρο είτε στα πλάγια (όταν απουσιάζει ο
Βύντρα), ο οπισθοφύλακας από τη Νότιο Αφρική παραμένει αναντικατάστατος! Θέλει
τον Μαλεζάνι; Περίπου αδιάφορο. Γιατί ο Μόρις θα παίζει ούτως ή άλλως. Κάτι
ανάλογο συμβαίνει και με τον Κονσεϊσάο. Ο Φλάβιο έχει άλλου είδους πρόβλημα:
γνωρίζει πως το συμβόλαιό του χαρακτηρίζεται «υπέρογκο» και οι γκρίνιες
ακούγονται από τη διοίκηση και όχι από το τεχνικό τιμ. Παντού και πάντα
παίζει. Αν τώρα, με άλλον κόουτς ανέβει, δεν θα πει όχι. Δύσκολα όμως ο
Βραζιλιάνος θα γίνει ξαφνικά στα 32 του χρόνια ηγέτης.

Ο Κροάτης Μπίσκαν ήρθε με τυμπανοκρουσίες ως το έτερο μεγάλο όνομα των
μεταγραφών. Πού κατέληξε; Σχεδόν στην ανυποληψία. Έμεινε εκτός πολύ καιρό,
εκστόμισε το ελάχιστα πιστευτό «δεν έχω πρόβλημα με τον προπονητή μου» και
ξαφνικά τον είδαμε στο κέντρο της άμυνας, εκεί δηλαδή όπου η μικρή του
ταχύτητα ελάχιστα τον βοηθά. Δεν λέει «όχι» σε κάτι νέο, ούτε στην επιστροφή
του στα χαφ. Μένει να αλλάξει διάθεση και να πείσει τον «Τζίγγερ» πως αληθινά
θέλει να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό.

Στους υποστηρικτές του Αλμπέρτο Μαλεζάνι συγκαταλέγεται ο Εζεκιέλ Γκονζάλες.
Αμφότεροι διατηρούν καλό κώδικα επικοινωνίας και η συνεννόησή τους γίνεται
δίχως διαμεσολαβητές. Αρχηγός σε όλους τους τομείς ο Αργεντινός, διαθέτει την
ικανότητα να μην… αδειάζει δημοσίως τον Ιταλό. Δύσκολα θα το κάνει. Και
μάλλον δεν έχει φανερό λόγο. Ο Δάρλας αντιλαμβάνεται πως πήρε τον δρόμο του
και ανεξάρτητα με το ποιος θα έρθει θα συνεχίσει να αγωνίζεται, το ίδιο βλέπει
και ο Σέριτς. Αδιάφορος ο Νίλσον, ο Γκέκας ψάχνει μια νέα αρχή και ο
Ολιζαντέμπε κάτι άλλο στην καριέρα του. Γιατί ναι μεν έχει… στραβώσει με τον
Μαλεζάνι, στον αντίποδα όμως με τον πολιτογραφημένο Πολωνό από τη Νιγηρία
έχουν ενοχληθεί τα μέγιστα στην «πράσινη» διοίκηση.

Ένας από τους πονοκεφάλους στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού αφορά τον αρχηγό
Γιάννη Γκούμα. Τα περί τραυματισμών και ίωσης πείθουν όλο και λιγότερους. Όχι
μόνο γιατί η θέση του στην άμυνα είναι υπό διαρκή αμφισβήτηση, αλλά και διότι
έστω και γριπωμένος θα μπορούσε να αναλάβει ενεργό ρόλο στα αποδυτήρια και όχι
να παραμένει άβουλος θεατής.