H μάγισσα που έδινε λουκούμια

Ήταν το γλύκισμα που ξετρέλαινε τις γυναίκες του Σουλτάνου και σταματούσαν
την γκρίνια, το αγαπημένο γλυκό του Ναπολέοντα, ενώ κάθε φορά που ο Πικάσο
είχε πρόβλημα συγκέντρωσης, το γευόταν ως σωτήρια λύση. Λουκούμι. Μέχρι και ο
μαγικός κόσμος του Ντίσνεϊ υποκλίθηκε στη χάρη του…

«Τα Χρονικά της Νάρνια». H Τίλντα Σουίντον ως Μάγισσα του Χιονιού κρατά έναν από τους τέσσερις νεαρούς ήρωες της Νάρνια κοντά της, ταΐζοντάς τον… λουκούμια!

Ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ A’ μπορεί να μη φημιζόταν για τις στρατιωτικές
επιτυχίες του, λέγεται όμως ότι γνώριζε καλά τις γυναίκες. Αν ο θρύλος
ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ο 27ος σουλτάνος ήταν εκείνος χάρη στον
οποίο ανακαλύφθηκε το γνωστό γλύκισμα. Αντιμέτωπος με την γκρίνια των τεσσάρων
γυναικών του και των εκατοντάδων ακόμη θηλυκών του χαρεμιού του, οι οποίες
τσακώνονταν συνέχεια, ο Σουλτάνος κάλεσε στο Τοπ Καπί τους καλύτερους
ζαχαροπλάστες της αυτοκρατορίας του. Τους ζήτησε να παρασκευάσουν ένα γλυκό
που θα γλύκαινε τις γυναίκες και θα σταματούσαν τα παράπονα και τις φωνές
τους. Κάπως έτσι γεννήθηκε το λουκούμι, ή αλλιώς το ραχάτ λοκούμ, με
θαυματουργά αποτελέσματα μεταξύ των άγριων θηλυκών. Πολύ σύντομα μάλιστα,
άρχισε να συνοδεύει – απαραίτητα σε χαρτοπετσέτα – τον καφέ των κυριών της
Κωνσταντινούπολης.

Ο Μέγας Ναπολέων

Λουκούμια. Οι ζαχαροπλάστες του Σουλτάνου τα δημιούργησαν για να… κατευνάσουν τις φωνές των γυναικών του χαρέμιού του!

H «πολιτική» ιστορία του όμως δεν σταματά στα πολυτελή διαμερίσματα του
παλατιού του Σουλτάνου. Το λουκούμι έγινε το αγαπημένο γλύκισμα του Γάλλου
αυτοκράτορα Ναπολέοντα και του Άγγλου πρωθυπουργού Σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ.
Λέγεται μάλιστα, ότι ούτε ο Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο κατόρθωσε να
ξεφύγει από τη μεστή του γεύση: δεν περνούσε μέρα χωρίς να καταναλώσει ένα από
τα διαφανή ζαχαρωτά, τα οποία τον βοηθούσαν στη συγκέντρωση.

Φέτος, χάρη στον μαγικό κόσμο του Ντίσνεϊ, το ανατολίτικο γλυκό με την πλούσια
άχνη ξαναζωντανεύει ως δέλεαρ μιας άλλης φανταστικής εποχής στην ταινία «Τα
Χρονικά της Νάρνια: το Λιoντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα». H Τίλντα Σουίντον,
υποδυόμενη την πανούργα Λευκή Μάγισσα, έχει καλύψει τα πάντα στη μαγική χώρα
Νάρνια με έναν παγερό χειμώνα. Μόνο ένα λιοντάρι μπορεί να τη νικήσει και
τέσσερα παιδιά αποφασίζουν να το βοηθήσουν. Όμως, η Μάγισσα καταφέρνει να
διασπάσει την ενότητά τους. Πώς; Με το δέλεαρ του λουκουμιού…

H εμφάνιση του εύπλαστου, συνήθως ημιδιαφανούς γλυκού στις κινηματογραφικές
οθόνες της Βρετανίας – στη χώρα μας η ταινία θ’ αρχίσει να προβάλλεται
παραμονές Χριστουγέννων – έγινε αισθητή μέχρι τα σούπερ μάρκετ. Οι πωλήσεις
της σύγχρονης εκδοχής του λουκουμιού, «Turkish Delight», αυξήθηκαν κατακόρυφα.
H αλυσίδα Tesco ανέφερε άνοδο που έφτασε το 200%, ενώ και η Sainsbury
παραδέχτηκε ότι παρασύρεται από την εμπειρία του «φαινομένου Νάρνια».

Στιγμές δόξας

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο φημισμένος ζαχαροπλάστης του Σουλτάνου θα ήταν
πανευτυχής αν γνώριζε ότι η ιδέα του έχει τέτοια απήχηση και στις μέρες μας.
Και τότε πάντως, ο Αλί Μουχιντίν Χατζή Μπεκίρ γνώρισε στιγμές δόξας – τόσα
προβλήματα έλυσε άλλωστε… Ο πατέρας του λουκουμιού έγινε ο επικεφαλής
ζαχαροπλάστης του παλατιού και δεν δίστασε μάλιστα να δοκιμάσει τις δυνάμεις
του και εκτός τειχών Τοπ Καπί. Το μικρό κατάστημα που άνοιξε στο Μπαχτσέ Καπί
το 1777 σημείωσε τεράστια επιτυχία και παραδίδεται ευλαβικά μέχρι και στις
μέρες μας από γενιά σε γενιά.

Το λουκούμι του Χατζή Μπεκίρ

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: νερό, ζάχαρη, άχνη ζάχαρη, αλεύρι, λεμόνι, κρέμα με γεύση
λεμονιού και ροδόνερο.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Ζεσταίνουμε το νερό με το λεμόνι και τη ζάχαρη. Το μείγμα
τοποθετείται στη συνέχεια σε άλλο σκεύος, το οποίο περιέχει αλεύρι, νερό και
την κρέμα με γεύση λεμονιού. Το αφήνουμε να σιγοβράζει για μία ώρα και το
ραντίζουμε με ροδόνερο. Αφού κρυώσει, ρίχνουμε την άχνη και κόβουμε σε μικρούς
κύβους…

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου