Aπόφαση – βόμβα για αναδρομικά στο Δημόσιο

Αναδρομικά για την τελευταία πενταετία μπορούν να διεκδικήσουν δημόσιοι
υπάλληλοι και συνταξιούχοι του Δημοσίου, σύμφωνα με την πρώτη απόφαση – βόμβα
του Μισθοδικείου που κρίνει συγχρόνως πως οι αποδοχές των δικαστικών
λειτουργών πρέπει να είναι «διακεκριμένες και αυξημένες χωρίς καμιά εξαίρεση»
έναντι των αποδοχών όλων των άλλων κρατικών λειτουργών.

Το εννεαμελές Μισθοδικείο, το οποίο συστάθηκε κατά την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος και συνεδρίασε για πρώτη φορά την 1η Νοεμβρίου 2005, έκρινε ζητήματα που αναμένεται να προκαλέσουν αναστάτωση στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης

H απόφαση, που δημοσιεύθηκε χθες, αφορά προσφυγή του πρωτοδίκη Διοικητικών
Δικαστηρίων κ. Γ. Καφφέ, ο οποίος ζητούσε να εξομοιωθούν οι αποδοχές του – για
την περίοδο 1997-2002 – με τις αποδοχές συναδέλφων του στο Νομικό Συμβούλιο
του Κράτους. H αξίωσή του, η οποία ικανοποιήθηκε εν μέρει με την εν λόγω
απόφαση, ισοδυναμούσε με το ποσό των 33.220 ευρώ συν τους νόμιμους τόκους. Το
δικαστήριο του επιδίκασε τελικά το ποσό των 15.506 ευρώ, καθώς και ένα
συμβολικό ποσό για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη εξαιτίας της δυσμενούς
διάκρισης που τον ταλαιπώρησε επί σειρά ετών.

Παράλληλα όμως το εννεαμελές Μισθοδικείο, το οποίο συστάθηκε κατά την
τελευταία Αναθεώρηση του Συντάγματος και συνεδρίασε για πρώτη φορά την 1η
Νοεμβρίου 2005 υπό την προεδρία του προέδρου του Αρείου Πάγου κ. P. Κεδίκογλου
και με εισηγητή τον δικηγόρο κ. Αντ. Αργυρό, έκρινε – με αφορμή την υπόθεση
του κ. Καφφέ – και άλλα ζητήματα που αναμένεται να προκαλέσουν αναστάτωση στο
οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μόλις αρχίσουν να παίρνουν σάρκα και οστά.

Το κρισιμότερο από όλα, καθώς αφορά ένα τεράστιο κομμάτι εργαζομένων και
συνταξιούχων, είναι το σκέλος εκείνο της απόφασης που ανοίγει τον δρόμο για τη
διεκδίκηση αναδρομικών της τελευταίας πενταετίας (αντί της διετίας που ισχύει
σήμερα στον δημόσιο τομέα) για επιδόματα, συντάξεις, ΛΑΦΚΑ και άλλα.
Ειδικότερα το Μισθοδικείο, έκρινε κατά πλειοψηφία, αντίθετη προς το Σύνταγμα
και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τη διάταξη που
περιορίζει στα δύο τελευταία χρόνια τη δυνατότητα διεκδίκησης οικονομικών
διαφορών από το Δημόσιο χαρακτηρίζοντας παραγεγραμμένα τα προηγούμενα.

Το σκέλος όμως της απόφασης του Μισθοδικείου που αναμένεται να προκαλέσει
συζητήσεις, αφορά τις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών και έχει ως εξής: Με
ομόφωνη απόφασή του το δικαστήριο (σημειώνεται ότι αποτελείται από τρεις
δικαστικούς λειτουργούς, τρεις πανεπιστημιακούς και τρεις δικηγόρους) έκρινε
ότι οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών «πρέπει να είναι σαφώς – κατά το
άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος – διακεκριμένες και αυξημένες χωρίς καμιά
παρέκκλιση ή εξαίρεση έναντι όλων των άλλων λειτουργών ή υπαλλήλων που
παρέχουν τις υπηρεσίες τους στις άλλες δύο λειτουργίες του πολιτεύματος».

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι αναλογικά οι αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου
δεν επιτρέπεται να υπολείπονται των αποδοχών των διοικητών των ΔΕΚΟ ή των
προέδρων ανεξάρτητων αρχών, αλλά ούτε και των πολιτειακών παραγόντων.

H απόφαση αυτή, με την οποία επίσης κρίθηκε ότι οι απαιτήσεις πολιτών από το
Δημόσιο πρέπει να καταβάλλονται εντόκως, με κοινό τόκο υπερημερίας 10% – που
υπολογίζεται από την κατάθεση της αγωγής – και όχι με 6%, όπως προβλέπει
σχετική διάταξη η οποία χαρακτηρίστηκε αντίθετη προς το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ,
θα αποτελέσει δεδικασμένο για τις αγωγές δικαστικών λειτουργών που ακολουθούν,
των οποίων ο αριθμός είναι πολύ μεγάλος.