Kαι τώρα… «κακοποίηση»!

«Το μοντέλο δεν παίζει παθητικό ρόλο στα έργα μου», λέει ο Παναγιώτης Τέτσης, «είναι συμμέτοχος, σαν να το κάνουμε μαζί, έστω κι αν δεν πιάνει το πινέλο»

Άπλωσαν τη φιγούρα τους στους γεμάτους έντονα χρώματα καμβάδες του Παναγιώτη
Τέτση. «Έχασαν» το πρόσωπό τους κάτω από τον εξπρεσιονιστικό του χρωστήρα και
άφησαν την προσωπικότητά τους να αποκαλυφθεί μέσα από τη στάση του κορμιού
τους. Είναι οι φίλοι του ζωγράφου, του ακαδημαϊκού, του δασκάλου, που δέχτηκαν
να γίνουν μοντέλα του και πρωταγωνιστούν στις έντεκα ελαιογραφίες που
παρουσιάζονται από την Πέμπτη στην γκαλερί «Νέες Μορφές». «Δεν πρόκειται για
πορτρέτα με την καθιερωμένη έννοια», εξηγεί στα «NEA» ο ζωγράφος του χρώματος,
Παναγιώτης Τέτσης. «Δεν έχω εστιάσει στο πρόσωπο, με απασχολεί ολόκληρη η
φιγούρα, η κίνηση, όχι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου».

Πολλοί από τους πρωταγωνιστές του, όμως, δεν είναι απλώς αγνώριστοι. «Τους
κακοποιώ», παραδέχεται. «Δεν το κάνω επίτηδες, αλλά επειδή δεν είναι έργα
κατόπιν παραγγελίας κάνω ό,τι θέλω», διευκρινίζει. «Πρόκειται για φίλους μου,
των οποίων γνωρίζω τις εκφράσεις, τις συνήθειες. Δεν μπορώ να βλέπω τα
πορτρέτα, που ο ζωγράφος έχει απέναντί του έναν κακομούτσουνο άνθρωπο,
αναδεικνύει τα ωραία στοιχεία του και τον φτιάχνει και ωραίο και να μοιάζει με
τον πραγματικό».

Ο «ζωγράφος με πινέλα και χρώματα», όπως αυτοχαρακτηρίζεται, μπορεί να
βρει τη «μαγιά» ενός νέου έργου σε «ένα αντικείμενο που το βλέπω καιρό και το
έχω “χωνέψει” ή μία στιγμή, ο τρόπος που πέφτει ο ήλιος… Το έργο δεν
τελειώνει, όμως, με την απεικόνιση της στιγμής. Πρέπει να περάσει η πρώτη
συγκίνηση ώστε να μπορέσω να δω την ουσία και να κάνω αποφασιστικές κινήσεις
για την τελική του εικόνα».

Στις πέντε και πλέον δεκαετίες της καριέρας του, ο Παναγιώτης Τέτσης
έχει βιώσει την αναγνώριση και την καθιέρωση, γεγονός που αποδίδει στο ότι
«εκτιμούν ότι αυτό που κάνω δεν είναι αρχαία ζωγραφική και αντιλαμβάνονται ότι
υπάρχει ειλικρίνεια και σταθερότητα». Και παρά τα 80 χρόνια του εξακολουθεί να
ζωγραφίζει με πάθος. «Είναι ανάγκη, επιθυμία και έξις. Βιολογικά είμαι ακόμη
ικανός. Μπορεί να έχουν μειωθεί οι αντοχές μου, αλλά υπάρχω ακόμα». Γι’ αυτό
άλλωστε έχει ακόμη δεκάδες έργων – δουλειά των τελευταίων ετών που δεν έχει
παρουσιάσει -, ενώ παράλληλα ασχολείται και με την έκθεση που του ετοιμάζει το
καλοκαίρι το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Γουλανδρή στην Άνδρο, με επίκεντρο τη
θάλασσα.

Αν και πολυπράγμων, ο Παναγιώτης Τέτσης νιώθει ότι έχει κάνει λίγα. «Θα ήθελα
να έχω κάνει πολλά περισσότερα», υποστηρίζει. Γεγονός που δεν σχετίζεται με το
ότι δεν έκανε διεθνή καριέρα, καθώς δηλώνει «ζωγράφος εσωτερικής κατανάλωσης.
Διαπιστώνω όμως ότι έφυγε αρκετός χρόνος για ζητήματα βιοπορισμού που θα
μπορούσα να έχω διαθέσει στη ζωγραφική. Δεν ξέρω όμως αν θα είχα κάνει
καλύτερα πράγματα στη ζωγραφική στην περίπτωση που είχα στη διάθεσή μου αυτόν
τον χρόνο».

«Άφησαν τη δωρεά μου σε ένα υπόστεγο»

«H πολιτική συνδυάζεται με χρήματα. Τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτά. Πού να
βρεθούν, όμως; Από την άλλη διαβάζω στις εφημερίδες πως δεν απορροφώνται τα
χρήματα από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Δεν μας τα δίνουν να γεμίσουμε
πινακοθήκες την Ελλάδα;», λέει ο Παναγιώτης Τέτσης που τόλμησε πρόσφατα να
θέσει δημοσίως στον Πρωθυπουργό και υπουργό Πολιτισμού τα χρέη της
Πινακοθήκης. «Το παρεξήγησαν, διότι μίλησα για χρέη προς καλλιτέχνες, αλλά ας
το πάρουν και από την οικονομική πλευρά, δεν πειράζει. H αποστολή της
Πινακοθήκης είναι να παρουσιάζει τις συλλογές της, αλλά οι χώροι της είναι
σχεδόν ανύπαρκτοι. Θα έπρεπε να έχει έκταση όχι μόνο για να εκθέσει τη συλλογή
της, αλλά και άδειες αίθουσες που θα περιμένουν δωρεές καλλιτεχνών και
συλλεκτών. H δική μου δωρεά ξέρετε πού είναι; Σε ένα υπόστεγο στον κήπο. Δεν
το μετάνιωσα που τα προσέφερα, αλλά δεν μου είναι και ευχάριστο».

INFO

H έκθεση του Παναγιώτη Τέτση «Οι φίλοι» εγκαινιάζεται την Πέμπτη στις 19.00
στην γκαλερί «Νέες Μορφές» (Βαλαωρίτου 9α, τηλ. 210-3616.165). Έως 21
Ιανουαρίου.