EYANΘIA PEMΠΟYTΣIKA Aπό την «Πολίτικη κουζίνα» στην τουρκική

Δεν το μπορεί το μικρόφωνο (και τις συνεντεύξεις) η Ευανθία Ρεμπούτσικα. «Μάλλον έχω συνηθίσει να εκφράζομαι διαφορετικά. Καμιά φορά, όταν γράφω μουσική, πιάνω τον εαυτό μου να μιλάει και να λέει πράγματα κι αυτό με καλύπτει απόλυτα. Ακόμη όμως κι αν έχω κάτι ουσιαστικό να πω μπορεί και να μην το πω, γιατί θέλω να το κρατήσω, να το κάνω κάτι…»

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω την Ευανθία Ρεμπούτσικα να κοιτάζει λοξά το
μαγνητόφωνο ανάμεσά μας… Όλη εκείνη η μεταδοτική ενέργεια που βγαίνει από το
κόκκινο βιολί της όταν βρίσκεται στη σκηνή του «Ζυγού» συμπυκνώνεται σε ένα
συγκρατημένο βλέμμα που αρκείται να πει τα απαραίτητα – ακόμα κι όταν υπάρχει
υλικό για συζητήσεις. Όχι ότι δεν το γνωρίζει. «Μου είναι αδύνατον να συνηθίσω
το μικρόφωνο» λέει. «Κάτι με πιάνει…».

Ευτυχώς τα λόγια είναι περιττά όταν ακούει κανείς μουσική κι εκεί η Ευανθία
δεν έχει κανέναν λόγο να νιώθει ανασφάλεια. Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία της
«Πολίτικης κουζίνας» – το σάουντρακ της ομώνυμης ταινίας – που έκανε το όνομά
της γνωστό σε ένα ευρύτερο κοινό στην Ελλάδα (αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι οι
ορχηστρικοί δίσκοι μπορεί να γίνουν και best seller), είναι προ των πυλών ένα
ακόμη δικό της σάουντρακ, αυτή τη φορά για μια ταινία τουρκικής παραγωγής.
«Όλη η ιστορία άρχισε με την “Πολίτικη κουζίνα”», εξηγεί. «Μια μέρα χτύπησε το
τηλέφωνό μου και ήταν ο σκηνοθέτης Τσακάν Ιρμάκ ο οποίος μου πρότεινε να
συνεργαστούμε. Είχε δει την ταινία του Τάσου Μπουλμέτη, έψαξε και βρήκε το
τηλέφωνό μου…».

Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή μας έρχονται τυχαία (θα μπορούσε να ισχυριστεί
κανείς) και η Ευανθία θα ήταν από τις πρώτες που θα το προσυπέγραφαν…
«Εκείνη την εποχή βλέπαμε με τον Παναγιώτη (Καλαντζόπουλο) μια τουρκική σειρά
στον Alpha που είχε γυριστεί στην Καππαδοκία και μας είχε κάνει εντύπωση ο
σκηνοθέτης. Τελικά είναι ο ίδιος σκηνοθέτης», διευκρινίζει.

Με τον απόηχο ακόμη της «Πολίτικης κουζίνας» στην καθημερινότητά της – σε όλα
τα λάιβ της αλλά και στις εμφανίσεις στον «Ζυγό» έχουν εξαιρετική απήχηση όλα
τα κομμάτια του δίσκου – και με το νεώτερο «Φωνή Αιγαίου» (από το ντοκιμαντέρ
της Λυδίας Καρά) να προσθέτει και νησιώτικα μοτίβα στις μουσικές της, έρχεται
τώρα το τρίτο της σάουντρακ για μεγάλου μήκους ταινία, κι αυτή τη φορά η
ταινία είναι τουρκική.

«Δεν αλλάζει τίποτα αυτό», λέει. «Εκείνο που έχει σημασία όταν γράφω μουσική
είναι η υπόθεση της ταινίας και κατά πόσο μπορώ να ταυτιστώ με πρόσωπα και
καταστάσεις. Κι εδώ πρόκειται για μια πραγματικά καλή ταινία, με παρά πολύ
ωραίο σενάριο, ζωντανούς διαλόγους και μια συγκίνηση που μπορεί να σε κάνει να
δακρύσεις. Πρόκειται για τη σχέση πατέρα και γιου».

Μικρή γεύση από τη νέα αυτή δουλειά πήραμε ζωντανά και στον «Ζυγό» της
Πλάκας. H Έλλη Πασπαλά ερμηνεύει στα τουρκικά το μοναδικό τραγούδι του
σάουντρακ που κανονικά ακούγεται από τον ονομαστό (στην Τουρκία) Τσιχάν Οκάν.
Μια λεπτή δόση νοσταλγίας και ένα άρωμα ρετρό κάνουν την τουρκική γλώσσα να
ακούγεται γλυκιά και οικεία όσο ποτέ. Περισσότερες πληροφορίες εντός των
ημερών. Το CD θα κυκλοφορήσει από την «οικογενειακή» (μαζί με τον Παναγιώτη
Καλαντζόπουλο) δισκογραφική εταιρεία Cantini και θα λέγεται κάπως έτσι:
«Μπαμπάμ βε ογκλούμ» – πάτερας και γιος.

Έγιναν… τακίμια

Το CD με τη μουσική της τουρκικής ταινίας «Μπαμπάμ βε ογκλούμ» φτιάχτηκε από
Έλληνες μουσικούς και ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στο home στούντιο της
οικογένειας. Νέα πρόσωπα που συνεργάστηκαν με την Ευανθία Ρεμπούτσικα είναι το
ελληνικό γκρουπ Τακίμ. «Ούτι, κανονάκι, κρουστά… Μου τους γνώρισε ο Πάνος
Δημητρακόπουλος, που παίζει μαζί τους, κι έτσι είχα την ευκαιρία να τους
ακούσω. Κι όλα έγιναν μέσα εδώ. Ηχογράφηση, μίξεις, μάστερινγκ… Εκείνο που
με εντυπωσίασε περισσότερο όταν βρέθηκα στα γυρίσματα της τουρκικής ταινίας»,
λέει, «ήταν το επίπεδο των ηθοποιών. Εξαιρετικοί όλοι. Επίσης ο
επαγγελματισμός όλου του συνεργείου και η καλή συνεννόηση μεταξύ μας. Όταν
βρέθηκα δε στην πρεμιέρα όπου παίχτηκε λάιβ η μουσική μού έκανε εντύπωση που
το κοινό χειροκρότησε τους Έλληνες μουσικούς την ώρα που μπήκαν στην αίθουσα»,
λέει.