H χημεία του έρωτα δεν κρατάει πολύ…

Το φιλί. Ο έρωτας είναι χημική αντίδραση

ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΕ η ίδια η πηγή του έρωτα. Είναι τελικά εκείνο το φλογερό
βλέμμα που ένα ζευγάρι ανταλλάσσει μέσα σε μία κατάμεστη αίθουσα, ενώ το
χωρίζουν πολλοί άνθρωποι; Μήπως είναι εκείνα τα υπέροχα μάτια μέσα στα οποία
νιώθεις ότι θα μπορούσες πάντα να κοιτάς; Όχι. Είναι το NGF, λένε οι καθόλου
ρομαντικοί επιστήμονες που έχουν κάνει αυτήν την ανακάλυψη. Πρόκειται δηλαδή
για τον παράγοντα της ανάπτυξης των νεύρων.

Σαν να μην έφτανε η ανακάλυψη ότι ο έρωτας είναι… χημική αντίδραση, οι
επιστήμονες έχουν μία ακόμα εντελώς τεχνοκρατική είδηση να μας κομίσουν: τα
ιλιγγιώδη συναισθήματα του έρωτα δεν διαρκούν. Μαζί με τις χημικές
αντιδράσεις, που φέρεται να τα προκαλούν, υποχωρούν μέσα στον πρώτο χρόνο αφού
ερωτεύεται κανείς.

«Έχουμε δείξει, για πρώτη φορά, ότι τα μεταβαλλόμενα επίπεδα του NGF είναι
ιδιαίτερα αυξημένα στους ανθρώπους που είναι ερωτευμένοι, κάτι που φανερώνει
ότι αυτό το μόριο παίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική χημεία των ανθρώπων»,
σημειώνει ο Έντζο Έμανουελ, καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της
Πάβιας στην Ιταλία.

Ο δρ Εμανουέλ και η ομάδα των ερευνητών του συνέκριναν 58 άνδρες και γυναίκες,
ηλικίας 18-31 χρόνων, οι οποίοι πρόσφατα είχαν ερωτευτεί, με αντίστοιχο αριθμό
ανθρώπων που έχουν μόνιμη σχέση και ανθρώπων αδέσμευτων.

Όταν μετρήθηκαν τα επίπεδα του NGF στο αίμα των ανθρώπων που είχαν πρόσφατα
ερωτευτεί, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι υπήρχαν τα πιο υψηλά επίπεδα, ενώ
εκείνοι που ανέφεραν πως είχαν τα πιο δυνατά και έντονα συναισθήματα είχαν και
τα πιο υψηλά επίπεδα από όλους.

Ωστόσο, όταν οι ερευνητές μέτρησαν τα επίπεδα του NGF στο αίμα των ίδιων αυτών
ανθρώπων έναν χρόνο αργότερα, όταν η σχέση τους είχε πια «παλιώσει», τα
επίπεδα του NGF είχαν πέσει στα επίπεδα εκείνων που είχαν μακροχρόνια σχέση ή
ήταν αδέσμευτοι.