ΣE ΠPΩTO ENIKO Kανόνες, εξαιρέσεις και ήσυχο κεφάλι

«H ερωτική σχέση μεταξύ μιας μαθήτριας και ενός καθηγητή συχνά έχει ευεργετικά
αποτελέσματα»! Το άκουσα κι αυτό ή ­ για να είμαι ακριβής – το διάβασα… Ο
τίτλος κέντρισε αμέσως την περιέργειά μου. Προς έκπληξή μου, το κείμενο ήταν
ακόμα πιο ιντριγκαδόρικο και από τον ίδιο του τον τίτλο.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε Βρετανίδα ακαδημαϊκός που διδάσκει στο
Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ. Διεξήγαγε μάλιστα έρευνα, τα
αποτελέσματα της οποίας είναι πολύ ενδιαφέροντα: κάθε χρόνο, λέει, περίπου
1.500 ανήλικα μαθητούδια ερωτεύονται τον καθηγητή τους.

«Είναι λάθος να θεωρούμε πως ο μαθητής είναι το “θύμα” της σχέσης», ενίσταται
η κ. Πατ Σάικς. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να υποστηρίζει πως ο νόμος του 2003,
που ποινικοποιεί τις σχέσεις μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών, είναι…
τραβηγμένος! Τι αντιπροτείνει; Τίποτα… Απλώς αντιτίθεται στον πουριτανισμό,
εξηγεί.

Λίγο αργότερα, παραδέχεται πως και η ίδια, όταν ήταν 14 χρόνων, αποπλάνησε τον
καθηγητή που της δίδασκε Ιστορία. Πού κατέληξε αυτή η σχέση; Μα στον γάμο
φυσικά!

Μήπως όμως – απλώς διερωτώμαι – η προσωπική της ερωτική ιστορία σφράγισε
ιδεολογικά την, κάθε άλλο παρά αμερόληπτη, επιστημονική μελέτη της;

Έχει χυθεί πολλή μελάνη για την ενδελεχή ανάλυση της σχέσης μεταξύ μαθητών και
εκπαιδευτικών. Λίγοι θα αρνηθούν ότι πρόκειται για ένα ξεχωριστό «δέσιμο», που
μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε έναν πλατωνικό έρωτα. Αλλά ώς εκεί… Ο
αντίλογος άλλωστε είναι προφανής: μία μαθήτρια του Γυμνασίου δεν έχει – αν όχι
το μυαλό -, τουλάχιστον την εμπειρία ενός ενηλίκου. Ούτε έχει μέτρο
σύγκρισης…

Δηλαδή, τι θα ήθελε η δρ Σάικς, να δώσουμε την ευλογία μας; Ο νόμος στην
προκειμένη περίπτωση δεν καταπιέζει, αλλά προλαμβάνει από χειρότερες
καταστάσεις. Αναγνωρίζω πως υπάρχουν και εξαιρέσεις στον κανόνα. Γι’ αυτό όμως
ονομάζονται εξαιρέσεις, επειδή δεν είναι ο κανόνας. Και, προσωπικά, μου
αρέσουν αυτοί οι κανόνες… Έτσι, γιατί θέλω να έχω το κεφάλι μου ήσυχο.