Οι «αιχμηρές αναφορές»…

Επιστολή μού έστειλε ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων –
και της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Θεάτρου του υπουργείου Πολιτισμού (η οποία
διορίζεται από τον υφυπουργό κ. Τατούλη) – κ. Γιώργος Λαζαρίδης, σχετικά με το
σχόλιο της στήλης για «τους ανθρώπους του θεάτρου – KAI τα αρμόδια σωματεία
τους ήτοι ΠΕΕΘ, ΣΕΗ, Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων κ.λπ…. », ότι τους βλέπω
να αδρανούν ως προς την απαράδεκτη κατάσταση στο θέμα των επιχορηγήσεων. Και
μου εγείρει ο κ. Λαζαρίδης «τη δίκαιη αξίωση» να αποσύρω την «κατηγορία» περί
«αδράνειας» όσον αφορά την ΕΕΘΣ. Διότι, λέει, «τόσο η Εταιρεία μας, όσο και
εγώ προσωπικά σαν πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής έχω επιδείξει από τον
περασμένο Μάιο, και με ενοχλητική φορτικότητα μάλιστα, το ενδιαφέρον μου για
την έγκαιρη εκταμίευση για τις επιχορηγήσεις του 2005, όσο και για την
επιτάχυνση των αναμενόμενων για το 2006 με σχετική αλληλογραφία στον αρμόδιο
υπουργό, καθώς και με επανειλημμένες και αιχμηρές μάλιστα αναφορές κατά την…
κακή συνήθειά μας στο μηνιαίο περιοδικό της Εταιρείας μας».

…και οι άκαρπες επιστολές

Ξαναδιάβασα πολύ προσεκτικά τα δύο τελευταία τεύχη του περιοδικού – Ιουλίου –
Αυγούστου και Σεπτεμβρίου – και καμία επανειλημμένη και αιχμηρή αναφορά στην
καθυστέρηση της καταβολής των περσινών επιχορηγήσεων και στην απαράδεκτη –
επαναλαμβάνω – καθυστέρηση της απόφασης για τις φετινές δεν συνάντησα. Το μόνο
σχόλιο που διάβασα αφορά τη σχέση των επιχορηγήσεων με το ελληνικό έργο. Για
την αλληλογραφία του και την «ενοχλητική φορτικότητα» του κ. Λαζαρίδη προς το
υπουργείο πώς μπορώ να γνωρίζω; Έτσι θα είναι, αν έτσι το λέει. Αλλά μια και
δεν καρποφόρησαν, δεν πέρασε από το μυαλό του η παραίτησή από τη Γνωμοδοτική;
Δεν θα ήταν η καλύτερη και πιο «χτυπητή» πίεση;