«Δεν νιώθω και τόσο άβολα με το γυμνό»

«Είμαστε επαγγελματίες και γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε υπερβάσεις και υπερβολές», λέει η χορεύτρια του παρισινού καμπαρέ «Lido» Αλισιά Μορί, στην Αθήνα

Φτερά, στρας, πούπουλα και χορός πάνω σε τακούνια εννέα πόντων. Σαν ατμόσφαιρα
καμπαρέ ακούγεται, και μάλιστα φερμένο από το Παρίσι. Σαν άλλοτε που έλεγαν
και τα τραγούδια στις ελληνικές οπερέτες, μιλώντας για την παριζιάνικη ευθυμία
που σκορπούσαν οι χορεύτριες στους θαμώνες των καμπαρέ. Και συγκεκριμένα, τα
κορίτσια του «Lido» που έφθασαν μέχρι την αίθουσα χορού του ξενοδοχείου
«Intercontinental», για να δώσουν έναν αέρα σαγήνης στη γιορτή του
Ελληνογαλλικού Επιμελητηρίου για τα 120 χρόνια από την ίδρυσή του.

Ανάμεσά τους και η Αλισιά Μορί, με τα φούξια μποά και τα στρας, μέλος του
μπαλέτου εδώ και δύο χρόνια, εξοικειωμένη να δίνει δύο παραστάσεις κάθε βράδυ,
επτά ημέρες την εβδομάδα. «Την πρώτη φορά που ήταν να βγω στη σκηνή του “Lido”
με έπιασε δέος. Τόσα φώτα, μία μεγάλη αίθουσα γεμάτη κόσμο κι εγώ να πρέπει να
ισορροπήσω πάνω στα ψηλά μου τακούνια χορεύοντας. Γιατί τα κοστούμια είναι
άνετα, αφήνουν το σώμα ελεύθερο να κινηθεί».

Και η αίσθηση της γυμνής χορεύτριας που την κοιτάζουν ξένα ανδρικά μάτια; «Ω,
δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί φοράμε ένα μπόντι από τούλι και τα στρας καλύπτουν
τα ευαίσθητα σημεία. Ίσως στην αρχή να νιώθεις άβολα, όμως ο χορός και η
ατμόσφαιρα της ομάδας σε κερδίζουν».

H Αλισιά εξηγεί το πώς και πότε γίνεσαι μέρος της ομάδας του «Lido». Του
φημισμένου καμπαρέ που δημιούργησε τον μύθο του με το άθροισμα των τέλειων
σωματικά χορευτριών, οι οποίες διηγούνται με την κίνησή τους ιστορίες
φτιαγμένες για μιούζικαλ.

«Ο Πιερ Ραμπέρ, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του “Lido” είναι εκείνος που ορίζει
το κάστινγκ. Βλέπει λοιπόν διάφορα κορίτσια που έχουν σπουδάσει χορό, κλασικό
μπαλέτο ή τζαζ. Επιλέγει συγκεκριμένα εκείνες που έχουν ύψος 1, 75 μ., για να
είναι ομοιόμορφο το σχήμα του μπαλέτου. Και κάθε βράδυ παρακολουθεί και τις
δύο παραστάσεις, επιβλέποντας κάθε μία από εμάς για να δει αν κάτι πάει λάθος.
Δεν υπάρχει κάποια ρουτίνα καθημερινού ζυγίσματος κι έχουμε την ελευθερία να
παίρνουμε ή να χάνουμε 1-2 κιλά. Σημασία για τον Πιερ έχει η σιλουέτα μας να
μη χάσει το σχήμα της. Αυτό του αρκεί».

Που σημαίνει, όπως εξηγεί, ένα οκτάωρο ύπνου την ημέρα, μισή ώρα τουλάχιστον
ασκήσεις στρέτσινγκ, δύο φορές την εβδομάδα μάθημα χορού. Και η συνέχεια επί
σκηνής, όπου η Αλισιά Μορί αλλάζει κοστούμια για να υποδυθεί τη μοιραία
γυναίκα, τη σειρήνα, την εύθραυστη ηρωίδα. H ίδια και άλλες 47 καλλονές που
αποκαλύπτουν την «Ευτυχία» με όρους καμπαρέ.