Tο δημόσιο τοπίο «υπαγορεύει»

«Μόνο η αναμέτρηση με τις σύνθετες δομές της πραγματικότητας είναι ικανή να
δημιουργήσει νέους τύπους συνδέσεων μορφής, σκέψης και δράσης», διευκρίνιζε ο
Γάλλος φιλόσοφος Ζιλ Ντελέζ. Και αυτό το σχόλιο έγινε η βάση της σκέψης και
του έργου του Ολλανδού αρχιτέκτονα Μπεν βαν Μπέρκελ, ο οποίος μίλησε στη
Θεσσαλονίκη. Καλεσμένος της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου, ο βαν Μπέρκελ παρουσίασε το έργο του γύρω από το θέμα
«Κτίζοντας στην ακτή». Ο εκπρόσωπος της νέας γενιάς αρχιτεκτόνων που πιστεύουν
στη συνεργασία της αρχιτεκτονικής με τις νέες επιστήμες ­ ψηφιακές
τεχνολογίες, μαθηματικά, γενετική, μοριακή βιολογία ­ έδειξε τις μελέτες του
για τη γέφυρα Εράσμους στο Ρότερνταμ, για τον τερματικό σταθμό στο λιμάνι της
Γιοκοχάμα, για την πλωτή πλατεία Πόντε Παρόντι στη Γένοβα. Έργα για τα οποία ο
πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου, Νίκος Καλογήρου εξήγησε
ότι περιέχουν τη θεωρία του βαν Μπέρκελ για τις «κινητές δυνάμεις»: οι εικόνες
των συνεχών επιφανειών, οι ρευστές δυναμικές μορφές στις προτάσεις του
αντιμετωπίζουν την αρχιτεκτονική όχι ως κέλυφος, αλλά ως περιβλήματα ειδικά
προσαρμοσμένα στο δημόσιο τοπίο.