Eύρηκα το… θαύμα

![]() |
Τα θαύματα που συμβαίνουν στην Ιταλία είναι τόσο πολλά ώστε ακόμη κι αν
περάσει ένας μήνας χωρίς να παρατηρηθεί κάποιο θαύμα, θα είναι… θαύμα και
αυτό! Μήπως όμως πίσω από όλα αυτά υπάρχει κάποια επιστημονική εξήγηση;
![]() |
|
H Ιερά Σινδόνη στην οποία απεικονίζεται – όπως πιστεύουν πολλοί – το πρόσωπο |
Παναγίες που δακρύζουν, νούμερα τυχερών παιχνιδιών που εμφανίζονται σε εικόνες
εκλιπόντων παπών, χρόνιες ασθένειες που θεραπεύτηκαν ξαφνικά όταν ο ασθενής
ήρθε σε επαφή με το σκήνωμα κάποιου Αγίου. Αυτά και άλλα πολλά παρατηρούνται
στη γειτονική Ιταλία, όπου όλοι πιστεύουν ότι τα θαύματα συνέβαιναν από τα
πολύ παλιά χρόνια.
Ομάδα επιστημόνων. Ο Λουίτζι Γκαρλατσέλι είναι χημικός και εργάζεται
στο Πανεπιστήμιο της Πάβια. Μαζί με άλλους επιστήμονες – συμπεριλαμβανομένων
και δύο κατόχων βραβείων Νόμπελ – έχουν συστήσει μια ομάδα που προσπαθεί να
αποκωδικοποιήσει το μυστικό των λεγόμενων θαυμάτων. Ο ίδιος λέει στην
εφημερίδα «The Washington Post»: «Αναζητώ την ουσία πίσω από αυτά τα
συμβάντα». Και προσθέτει: «Δεν θέλουμε να υπονομεύσουμε το θρησκευτικό αίσθημα
των ανθρώπων. Απλώς μελετούμε αυτά τα φαινόμενα και όταν ανακαλύπτουμε ότι η
εμφάνισή τους έχει επιστημονική εξήγηση, το ανακοινώνουμε».
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τον τελευταίο καιρό έχει ιδιαίτερη αξία να προτάσσει
και να προστατεύει κανείς τις επιστημονικές μεθόδους ενάντια στις επιθέσεις
των φονταμενταλιστών και του ιερατείου. Μάλιστα, η σφοδρή κριτική που δέχεται
τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ η θεωρία του Δαρβίνου για την εξέλιξη, από τους
υποστηρικτές του λεγόμενου «ευφυούς σχεδιασμού » (της δημιουργίας δηλαδή του
σύμπαντος από κάποια νοήμονα δύναμη), αποδεικνύει τον κίνδυνο που ελλοχεύει
για την επιστήμη. «H επιστήμη δεν πρέπει να βρίσκεται σε λήθαργο».
«Προσωπικός θεός». Ο Ιταλός πανεπιστημιακός δεν επιχειρεί με τη δουλειά
του να φέρει τα πάνω κάτω στο Βατικανό. Οι αξιωματούχοι εκεί συχνά υιοθετούν
μια ήπια στάση απέναντι σε όλα αυτά τα γεγονότα που συμβαίνουν στις εκκλησίες
του και εορτάζονται ως θαύματα. «Μένω μακριά από αυτά», τονίζει στην
«Washington Post» o Πίτερ Γκάμπελ, αξιωματούχος στο Εκκλησίασμα του Βατικανού
για την Θεότητα των Αγίων. «H πεποίθησή μας είναι ωστόσο ότι υπάρχει ένας
προσωπικός Θεός που παρεμβαίνει στην Ιστορία».
Το «θαύμα» του αίματος. Ο Γκαρλατσέλι μελέτησε πρόσφατα το λεγόμενο
θαύμα του Σαν Γκενάρο, που εορτάζεται στη Νάπολι από τον 14ο αιώνα. Ο
αρχιεπίσκοπος της πόλης παίρνει από μια προθήκη ένα φιαλίδιο που περιέχει μια
καστανοκόκκινη στερεά ουσία. Στη συνέχεια περιφέρει και ταρακουνά το
μπουκαλάκι μέχρι η ουσία να υγροποιηθεί. Το υγρό αυτό λέγεται πως είναι το
αίμα του Αγίου Γκενάρο, ενός θεοσεβούς επισκόπου που καρατομήθηκε το 305 μ.X.
από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Διοκλητιανό. H υγροποίηση του αίματος λέγεται πως
προεξοφλεί την ευημερία της πόλης. Είναι κάτι σαν υπόσχεση ότι τίποτα κακό δεν
θα συμβεί. Και ιδίως στους κατοίκους εκείνους που τα σπίτια τους είναι
κτισμένα στη σκιά του Βεζούβιου. Έτσι, κάθε φορά που το αίμα του Αγίου
υγροποιείται, εκατοντάδες πιστοί ξεσπούν σε επευφημίες.
Ορισμένες επιστημονικές μελέτες που έγιναν για να αποκωδικοποιήσουν τα
συστατικά στοιχεία αυτής της ουσίας, δεν κατέληξαν μετά βεβαιότητος στο
συμπέρασμα ότι πρόκειται περί αίματος. Ακόμη κι αν ειπώθηκε πως εντοπίστηκαν
σε αυτή ίχνη αιμοσφαιρίνης.
Θιξοτροπία. Ο Ιταλός χημικός θέλησε να αναπαραστήσει αυτό το θαύμα και
έφτιαξε ένα κοκτέιλ από υλικά που ήταν διαθέσιμα στην ευρύτερη περιοχή της
Νάπολης και τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και την εποχή του
14ου αιώνα. Ανακάτεψε σκόνη από ασβεστόλιθο, σίδηρο και οργανικές χρωστικές
ουσίες. Το μείγμα του, όταν βρισκόταν ακούνητο μέσα στο φιαλίδιο, ήταν σε
στερεή κατάσταση. Όταν το κουνούσε, ρευστοποιείτο. H διαδικασία αυτή
αποκαλείται θιξοτροπία (στερεοποίηση) και ο Ιταλός ειδικός λέει πως «η κέτσαπ
αποτελεί ένα δείγμα θιξοτροπίας». Γεγονός πάντως είναι ότι οι εκκλησιαστικές
αρχές δεν έχουν επιτρέψει να δοθεί δείγμα από την ουσία αυτή ώστε να γίνει
εμπεριστατωμένη εξέταση.
Ο φοιτητής με την μπογιά και το μυστήριο της Ιεράς Σινδόνης
ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του 1990, ο χημικός στο Πανεπιστήμιο της Πάβιας, Λουίτζι
Γκαρλατσέλι, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υπόθεση της Ιεράς Σινδόνης. Του
υφάσματος δηλαδή που, όπως υποστηρίζουν πολλοί πιστοί, απεικονίζει το πρόσωπο
του Χριστού. Λέγεται πως με το ύφασμα αυτό τυλίχθηκε το σώμα του Ιησού αμέσως
μετά την αποκαθήλωση. Ορισμένες εξετάσεις που έγιναν με τη χρήση άνθρακα για
να διαπιστωθεί η ηλικία της Σινδόνης, έδειξαν πως χρονολογείται από τον 14ο
αιώνα μ.X. Κάποιοι όμως διατείνονται ότι αυτές οι εξετάσεις δεν είναι σωστές
επειδή στη Σινδόνη θα μπορούσαν να έχουν επικαθήσει διάφορες ουσίες κατά τη
διάρκεια της μεταφοράς της σε καθεδρικούς ναούς ανά τους αιώνες, με αποτέλεσμα
να αλλοιωθεί η πραγματική της ηλικία.
Ο Γκαρλατσέλι προβληματίστηκε από τις τέλειες αναλογίες που παρουσίαζε το
πρόσωπο πάνω στη Σινδόνη. Ο ίδιος λέει πως αν το σάβανο είχε τυλιχθεί γύρω από
το πρόσωπο του Ιησού, τα χαρακτηριστικά του προσώπου θα έπρεπε να είχαν
διαστρεβλωθεί όπως συμβαίνει στην περίπτωση που ξεδιπλώσουμε την επιφάνεια της
υδρογείου πάνω σε ένα επίπεδο. Τότε θα δούμε ότι η Γροιλανδία μοιάζει να είναι
μεγαλύτερη από τη Βόρεια Αμερική, κάτι που στην πραγματικότητα βεβαίως δεν
ισχύει.
Ο Ιταλός ειδικός ζήτησε τη συνδρομή ενός φοιτητή. Τον έβαλε να ξαπλώσει, τον
κάλυψε με χρωστική ουσία και τον τύλιξε με ένα ύφασμα. Όταν αργότερα τράβηξε
το ύφασμα από πάνω του, είδε ότι το περίγραμμα του σώματος του φοιτητή είχε
αποτυπωθεί όπως και στην ιερά Σινδόνη με μόνη τη διαφορά ότι τα χαρακτηριστικά
του προσώπου του ήταν παραμορφωμένα.
H προτομή που δάκρυζε
![]() |
|
O Ιταλός χημικός Λουίτζι Γκαρλατσέλι έχει φτιάξει στο εργαστήριό του αρκετές |
O ΧΗΜΙΚΟΣ Λουίτζι Γκαρλατσέλι καταπιάστηκε με τη γύψινη προτομή μιας
Παναγίας, στην πόλη Σιταβεντσία, βόρεια της Ρώμης, η οποία έσταζε δάκρυα από
αίμα. Ο ίδιος λέει πως αν κάποιος τοποθετήσει κάτω από τα μάτια ενός τέτοιου
αγάλματος μια μικρή ποσότητα χρωστικής ουσίας και αφήσει το άγαλμα στη δροσιά
της υπαίθρου, τότε η μπογιά θα αρχίσει να κυλά στα μάγουλα σαν να ήταν
μάσκαρα. Στην περίπτωση της συγκεκριμένης προτομής, ο Γκαρλατσέλι εκφράζει τη
βεβαιότητά του πως κάποιος τοποθέτησε πάνω της μπογιά. Και προσθέτει πως «ο
άνθρωπος που ανακάλυψε την προτομή που δάκρυζε αρνήθηκε να παραχωρήσει ένα
μικρό δείγμα από το αίμα για να γίνει ολοκληρωμένη εξέταση του DNA».
Επιμέλεια: Στέφανος Κρίκκης, Εύη Ελευθεριάδου
















