Θάνατος στη Bενετία

Το πρώτο του θύμα μετρά ο πόλεμος των ψαράδων στη Βενετία. Εκεί, στην
άλλοτε πλούσια σε οστρακοειδή λιμνοθάλασσα, οι σκηνές που καταγράφονται
τελευταία θυμίζουν Άγρια Δύση με τις αντίπαλες ενώσεις αλιέων να μάχονται για
τη μερίδα του «θαλασσινού» λέοντος.

Το «τείχος». Παρά τις δυσκολίες στην πλεύση στο Μεγάλο Κανάλι από τις ψαρόβαρκες που το απέκλεισαν, οι γονδολιέρηδες συνεχίζουν να εξυπηρετούν τους τουρίστες…

Βράδυ Σαββάτου στην Πόλη των Δόγηδων. Στο νότιο άκρο της λιμνοθάλασσας
επικρατεί αναβρασμός. Οι φωνές που ακούγονται από τη γέφυρα δηλώνουν οργή.
Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για δύο ομάδες ατόμων που δεν έχουν διάθεση να
συζητήσουν. Το αντίθετο. Εκτοξεύονται απειλές εκατέρωθεν.

Μάρτυρες διατεθειμένοι να μιλήσουν δεν βρέθηκαν πολλοί, γι’ αυτό και τα
στοιχεία είναι ελάχιστα. Αυτό που είναι σαφές πάντως είναι ότι η κατάσταση
βγήκε εκτός ελέγχου. Οι πρόεδροι των δύο αντίπαλων συνεταιρισμών ψαράδων, του
Aquaviva και του Imperiale, ήρθαν στα χέρια, βγήκαν μαχαίρια και σε λίγο…
τέλειωσαν όλα. Ο Κλαούντιο Καρίζι, 41 ετών στο έδαφος, σε μια λίμνη αίματος
και ο Ντέρι Περίνι, 50 ετών, στο νερό. Ο τελευταίος, δεν άργησε να βγει αλλά
συνελήφθη.

Μήνες κρατά αυτός ο πόλεμος ανάμεσα σε αντίπαλους συνεταιρισμούς αλιέων. Όσοι
επισκέφτηκαν τη Βενετία στα μέσα Αυγούστου μπορεί να θυμούνται ότι δεκάδες
βάρκες ψαράδων οστρακοειδών είχαν αποκλείσει το Μεγάλο Κανάλι επί τρεις
ημέρες, διαμαρτυρόμενοι κατά των προσπαθειών των τοπικών αρχών να σταματήσει η
αλιεία.

Μήλον της Έριδος τα… στρείδια

ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ τα πράγματα από την αρχή. Τα οστρακοειδή είναι νέο είδος για
τους αλιείς της περιοχής. Εισήχθησαν το 1983 για να αντιμετωπιστεί η έλλειψη
σε ψάρια εξαιτίας της βιομηχανικής μόλυνσης. Μια συγκεκριμένη οικογένεια
στρειδιών μάλιστα, τα «caparozzolo», προσαρμόστηκαν πάρα πολύ καλά στο νέο
τους περιβάλλον, με αποτέλεσμα να γίνει η Βενετία ο μεγαλύτερος παραγωγός του
είδους στην Ευρώπη. Σαράντα χιλιάδες τόνοι αλιεύονταν κάθε χρόνο ενώ τα
ημερήσια κέρδη για τους ψαράδες έφταναν τα 500 ευρώ. H συνέχεια δεν
αιφνιδιάζει. Όλο και περισσότεροι στράφηκαν στο νέο είδος το οποίο δεν είχε
συγκεκριμένη εποχή: υπήρχε σε αφθονία όλο το χρόνο και το μόνο που χρειαζόταν
ήταν μια μικρή βάρκα και ένα απαγορευμένο αιχμηρό αντικείμενο, που έξυνε τον
πυθμένα της λιμνοθάλασσας.

H μόλυνση

Ήταν αναπόφευκτο: οι ψαράδες έγιναν αχόρταγοι, ο πυθμένας διαβρώθηκε ενώ,
χρόνο με τον χρόνο χανόταν και η βιοποικιλότητά του. Στο Πόρτο Μαργκέρα, όπου
βρίσκονται τα διυλιστήρια πετρελαίου, το ψάρεμα οστρακοειδών απαγορεύτηκε,
λόγω των υψηλών επιπέδων μόλυνσης. Αυτό δεν σήμανε και το τέλος της αλιείας
οστρακοειδών όμως…

Ωστόσο οι 1.500 ψαράδες του είδους είδαν τα κέρδη τους να μειώνονται
κατακόρυφα. Σήμερα είναι οργανωμένοι σε 105 συνεταιρισμούς οι οποίοι
μοιράζονται σε τρεις μεγάλες ενώσεις. H μεγαλύτερη συνδέεται με το πρώην
Κομμουνιστικό Κόμμα, τους νυν Δημοκράτες της Αριστεράς, και οι άλλες δύο με το
Φόρτσα Ιτάλια του πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι και το κεντροαριστερό κόμμα
Μαργαρίτα.

Εδώ και δύο χρόνια ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις τρεις ενώσεις έχει ενταθεί.
Ένας από τους λόγους, οι άδειες για νέες καλλιέργειες οστρακοειδών στη
λιμνοθάλασσα ώστε να ανανεωθεί ο πληθυσμός τους. Το τελευταίο διάστημα 150
ψαράδες συνελήφθησαν γιατί ψάρευαν σε απαγορευμένα νερά ενώ τον Οκτώβριο πέντε
αστυνομικοί και ένας ψαράς τραυματίστηκαν, ύστερα από καταδίωξη στη
λιμνοθάλασσα. Ο Καρίζι, που δολοφονήθηκε το περασμένο Σάββατο, ήταν ένας από
τους συλληφθέντες…

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου