ΓIΩPΓΟΣ MYΛΩNAΣ Aπό το Mουσικό λύκειο στα «Kαλοκαίρια που γελούν»

H γνωστή (ενίοτε πικρόγλυκη) ιστορία: κιθάρες, φιλαράκια, ηλεκτρικά σόλο και
εφηβική τρέλα που τρέφεται με το όνειρο μιας μόνιμης μπάντας που κάποια στιγμή
θα βγει στον αφρό. Κάπως έτσι αρχίζει η ιστορία του 25χρονου
(πρωτοεμφανιζόμενου στη δισκογραφία) Γιώργου Μυλωνά, που εμείς ακούσαμε πρώτη
φόρα με καλοκαιρινή ανέμελη διάθεση στο «Μια βουτιά» (ήταν το τραγούδι που
παίχτηκε περισσότερο στα ραδιόφωνα και χρησιμοποιήθηκε στην προώθηση του νέου
κινητού τηλεφώνου και mp3 player της Sony Ericsson).

Απόφοιτος του Μουσικού Λυκείου Παλλήνης και φοιτητής του Τμήματος
Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου, πέρασε γρήγορα από τη φάση της ερασιτεχνικής
μπάντας και των σποραδικών εμφανίσεων σε μια μόνιμη σχέση με το κλαμπ του
«Σταυρού του Νότου», όπου φέτος παίζει για πέμπτη συνεχή χρονιά. Το
επαγγελματικό του ξεκίνημα, ωστόσο, έχει και ολίγον… έντεχνο. H πρώτη επαφή
με μεγάλη σκηνή (και κυρίως με μεγάλη πλατεία) ήταν το 1999 στο πλάι της
Χαρούλας Αλεξίου. Εκείνη έψαχνε παιδιά να κάνουν φωνητικά και ο Γιώργος ήταν
ένα από τα τέσσερα παιδιά που σύστησε ο δάσκαλός του από το Μουσικό Λύκειο.
Φωνητικά έκανε αργότερα και στον Μάριο Φραγκούλη, τον Γιάννη Πάριο και, σε μια
τελευταία στροφή, συμμετείχε στην παράσταση του Διονύση Σαββόπουλου «Αχαρνής»
που παίχτηκε φέτος το καλοκαίρι σε διάφορα σημεία της Ελλάδας.

Φωνή δουλεμένη, με χαρακτήρα και δυναμισμό, και παρουσιαστικό που δύσκολα
περνάει απαρατήρητο, ο Γιώργος βρέθηκε ανά χείρας με τον πρώτο του δίσκο,
«Καλοκαίρια που γελούν» (Λύρα), χωρίς να μπει στον κόπο να χτυπήσει εκείνος
την πόρτα της δισκογραφίας. «Με είδαν στον “Σταυρό του Νότου” και μου το
πρότειναν», λέει στα «NEA». Έτσι απλά. Γίνονται ακόμα τέτοια θαύματα στη
δισκογραφία;

Τραγούδια που συνεχίζουν την παράδοση της ποπ-ροκ αισθητικής του ’90 (θυμίζει
λίγο Γιώργο Δημητριάδη), με κάποιες πιο λυρικές και ρομαντικές πινελιές που
δείχνουν ότι και σ’ αυτόν τον τομέα τα καταφέρνει εξίσου. Εκτός από τον ίδιο,
τραγούδια έγραψαν ο Γιώργος Δημητριάδης, ο Στάθης Δρογώσης, ο Δημήτρης
Τζιμέας, ο Τάσος Γεωργόπουλος, ο αδελφός του Δημήτρης Μυλωνάς (που έχει γράψει
τους στίχους στα τραγούδια του Γιώργου) και η Ελένη Γκαβαιζέ. Σε ένα κομμάτι
συμμετέχει η Λουίζα Σοφιανοπούλου.

«Ξέρω ότι οι εποχές είναι δύσκολες», λέει. «Δεν έχω ψευδαισθήσεις. Όταν όμως
έχεις πείσμα και πιστεύεις σ’ αυτό που κάνεις, κάποια στιγμή νομίζω κάτι
βγαίνει. Προς το παρόν όμως δεν αγχώνομαι. Τώρα αν αρέσει ο δίσκος…».