Bρέξει, χιονίσει… καμπαρντίνα

Το όνομα Burberry’s έχει συνδεθεί με το προϊόν καμπαρντίνα – και συνεχίζει να εξελίσσεται στο είδος (εδώ σε μια «πειραγμένη» εκδοχή δίχως επωμίδες, με ζώνη φιόγκο και όχι αγκράφα). Ανταγωνιστής του στην παραδοσιακή μορφή, οι καμπαρντίνες του οίκου Aquascutum (αριστερά), ενώ ο Τζον Γκαλιάνο ανεβάζει τον δείκτη της χλιδής (δεξιά)

Πριν σκεφτείτε ότι κάτι λείπει από την εμφάνισή σας για να δείχνει
συγχρονισμένη με το φθινόπωρο 2005, δείτε αν ένα απλό μαύρο φόρεμα και μία
καμπαρντίνα υπάρχουν στην γκαρνταρόμπα σας. Δεν υπάρχει σήμερα γυναίκα και
άντρας που να μην επιδιώκει να αγοράσει μία καμπαρντίνα. Μαύρη, μπεζ, υπόλευκη
ή σε φωτεινή απόχρωση και από αδιάβροχο ύφασμα είναι η πρώτη τους κίνηση.
Φοριέται στη βροχή, με ένα ζευγάρι γαλότσες ή μπότες ιππασίας και εξυπηρετεί
τις ανάγκες των πρακτικών ανθρώπων που βλέπουν τους πειρασμούς της μόδας μόνο
ως ανάγκη προφύλαξης από καιρικά φαινόμενα.

H καμπαρντίνα όμως κυκλοφορεί και το βράδυ. Αν είναι φτιαγμένη από σατέν, όπως
τη θέλει ο οίκος Gucci, κασμίρι κατά τον Μάικλ Κορς και την Prada ή με
λεπτομέρειες από στρας και γούνα κατά τον Τζον Γκαλιάνο, το κλασικό σχέδιο της
καμπαρντίνας φοριέται για να βγει έξω το βράδυ και να προκαλέσει απορίες.
Γιατί ένα κλασικό κομμάτι, κυρίως σπορ, να φορεθεί πάνω από δαντέλες, λεπτά
φορέματα και μεταξωτές μουσελίνες; Γιατί το λέει η μόδα, είναι η ξεκάθαρη
απάντησή τους.

H καμπαρντίνα άρχισε την επιτυχημένη καριέρα της υπηρετώντας τη θητεία
της στον βρετανικό στρατό, από το 1901. Όταν ο Τόμας Μπέρμπερι, εφευρέτης του
αδιάβροχου βαμβακερού υφάσματος που το ονόμασε γκαμπαρντίνα σχεδίασε ένα
πανωφόρι και το παρουσίασε στον Βρετανό υπουργό Πολέμου ως επίσημο ένδυμα των
αξιωματικών.

Το πανωφόρι με το διπλό σταυρωτό πέτο, τα δέκα κουμπιά, τις επωμίδες για να
στερεώνουν τα γάντια τους και την αποσπώμενη με κουμπιά φόδρα αποδείχτηκε τόσο
πρακτικό στα χαρακώματα του A’ Παγκοσμίου Πολέμου, που έγινε περιζήτητο και
από τους Αμερικανούς αξιωματικούς του B’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ύστερα από μια
τέτοια ηρωική εμφάνιση, ήρθε η στιγμή της λογοτεχνικής της αναγνώρισης. Οι
ντετέκτιβ των νουάρ ιστοριών που πέρασαν και στον κινηματογράφο, από τον
Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στην «Καζαμπλάνκα» και τον «Μεγάλο Ύπνο» μέχρι τον Γουόρεν
Μπίτι στο «Ντικ Τρέισι», ήταν απαραίτητο να φοράνε καμπαρντίνα για να κρύψουν
στις φαρδιές τσέπες της το 45άρι φίλο τους και το καρνέ των σημειώσεών τους.

Κι ύστερα, παύση. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90 που μια Αμερικανίδα, η
Ρόζμαρι Μπράβο, πέρασε τον Ατλαντικό και ανέλαβε τη γενική διεύθυνση του οίκου
Burberry και την αναγέννηση της καμπαρντίνας. Τα υπόλοιπα είναι μία νέα αρχή
για αυτό το κομμάτι που έγινε το μπεστ σέλερ του βρετανικού οίκου, χάρη στις
επεμβάσεις του σχεδιαστή Κρίστοφερ Μπέιλι. Ο οποίος κάθε σεζόν βρίσκει τρόπους
για να πειράξει την καμπαρντίνα και να μην την αφήσει να πέσει σε χειμερία
νάρκη.

H νέα καμπαρντίνα έγινε μίνι και αγαπήθηκε από την Κέιτ Μος και τις
πιτσιρίκες θαυμάστριές της, παρουσιάστηκε σε σουέντ δέρμα και έγινε
αντικείμενο πόθου στην κυρία Μπέκαμ, Βικτόρια Πος, που τη φόρεσε με τα ακριβά
αξεσουάρ της από πύθωνα και κροκόδειλο. Αυτό ήταν η αρχή για να γίνει κομμάτι
έμπνευσης και για τους υπόλοιπους σχεδιαστές. Οι πρακτικοί Αμερικανοί όπως ο
Κάλβιν Κλάιν, οι λουσάτοι Ιταλοί όπως ο Αρμάνι, η Ντονατέλα Βερσάτσε και οι
Ντόλτσε και Γκαμπάνα, βρήκαν στο σχέδιο της καμπαρντίνας τον σύμμαχο που
αναζητούσαν για να διατηρήσουν κοντά τους τις αγαπημένες τους πελάτισσες.

Και σε εκείνο το σημείο που απορούσαν πώς να την ξαναπαρουσιάσουν με μοντέρνο
στυλ, τους ήρθε η ιδέα του μικρού μαύρου φορέματος. Ενός ρούχου επίσης με
κομψό πολύχρονο παρελθόν, που επινόησε η Κοκό Σανέλ, από μαύρο μάλλινο ζέρσεϊ.
Το μικρό μαύρο φόρεμα γνώρισε μεγάλες δόξες στα χρόνια του ’60, τότε που οι
πρωταγωνίστριες του γαλλικού νουβέλ βαγκ σινεμά Κατρίν Ντενέβ και Ζαν Μορό και
η ηρωίδα του Τρούμαν Καπότε Χόλι Γκολάιτλι στην ταινία «Πρωινό στο Τίφανι’ς»
κατάφεραν να επιβιώσουν από τις υπαρξιακές τους αγωνίες αλλά και από τα
μοχθηρά βλέμματα των κοσμικών με τα φορέματα που τους σχεδίασαν ο Ιβ Σεν Λοράν
και ο Ιμπέρ ντε Ζιβανσί.

Ημέρες στυλιστικής αμφιβολίας

Ναρσίσο Ροντρίγκεζ και Αλμπέρ Ελμπάζ (για τον οίκο Lanvin) φρεσκάρουν το μαύρο φόρεμα, διαχρονικά θεμέλιο λίθο της κομψής γκαρνταρόμπας

Ημέρες αμφιβολίας για την κομψότητά της περνάει η σημερινή εργαζόμενη γυναίκα
και το μαύρο φόρεμα μπορεί να της προσφέρει υπηρεσίες σιγουριάς. Ο Ναρσίσο
Ροντρίγκεζ τού δίνει μοντέρνο δυναμισμό με γεωμετρικές γραμμές που τονίζουν το
σώμα. Ο Αλμπέρ Ελμπάζ, σε ελαφριά A γραμμή τονίζει τη γυναικεία ευαισθησία με
βελούδο ή σατέν. Και η Μιούτσια Πράντα επέστρεψε στις αρχές του μινιμαλισμού
χαρακτηρίζοντας το μαύρο φόρεμα ως ρούχο 24ωρης ασφάλειας: για πρωινό περίπατο
μέχρι μεταμεσονύχτια διασκέδαση.