Aναζητούν τον θάνατο στην όχθη του Γάγγη

Αποσυρμένες από την καθημερινή ζωή, οι γυναίκες περιμένουν τον Γάγγη να τις «ευλογήσει», στέλνοντάς τους τον θάνατο

Βαρανάσι: μία από τις αρχαιότερες πόλεις του κόσμου -μεγαλύτερη απ’ ό,τι
περίμενα. Προσκυνητές από όλη την Ινδία έρχονται εδώ, στη θρησκευτική
πρωτεύουσα του ινδουισμού, με τον Γάγγη ποταμό και τα γκατ, όπως ονομάζονται
οι πέτρινες σκάλες που οδηγούν στον ιερό ποταμό από τα πολλά δρομάκια της
πόλης. Εδώ έρχονται και όσες γυναίκες έχουν μείνει χήρες, για να περιμένουν
τον θάνατο.

Πολλοί ινδουιστές θέλουν να πεθάνουν στο Βαρανάσι, πιστεύοντας ότι εάν
πεθάνουν εδώ θα σωθούν από τον κύκλο της ζωής, του θανάτου και της
μετενσάρκωσης. Οι οικογένειες φέρνουν τα σώματα των αγαπημένων τους στο
Βαρανάσι για να αποτεφρωθούν και να ρίξουν τις στάχτες τους μέσα στον ποταμό
που -όπως πιστεύουν -ρέει απευθείας από τον Παράδεισο.

Γι’ αυτό βρίσκονται εδώ και οι χήρες. Στα στενά σοκάκια, στην καρδιά της
πόλης, ένας Δυτικός τουρίστας δεν γνωρίζει ότι οι περισσότερες γυναίκες που
ζητιανεύουν στον δρόμο είναι χήρες. Το αναμενόμενο από τις χήρες είναι να
αφιερώσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στο να τιμούν τη μνήμη των συζύγων τους,
χωρίς τους οποίους -σύμφωνα με τις παραδόσεις τους -η ζωή χάνει το νόημά της.
Αποσυρμένες από την καθημερινή ζωή και τις μικρές απολαύσεις της
καθημερινότητας, οι γυναίκες αυτές βιώνουν μία μορφή σούτι, όπως ονομάζεται η
-παράνομη πλέον -πρακτική της καύσης των γυναικών που έμεναν χήρες (καίγονταν
αλυσοδεμένες στο σώμα του νεκρού συζύγου τους). H διαφορά σήμερα είναι ότι οι
χήρες παραμένουν ζωντανές. Περιμένουν στο Βαρανάσι, περιμένουν τον Γάγγη να
τις «ευλογήσει» στέλνοντάς τους τον θάνατο.