«Aληθινά κακούς δεν είδα στη φυλακή. Aντίθετα, τους βλέπω έξω»

H είδηση τον Φεβρουάριο πάγωσε την Αθήνα. «Έβαλαν τον Δαβαράκη φυλακή»!
«Για εμπόριο ναρκωτικών, λένε»! Ποιον; τον Δαβαράκη! Που δεν καπνίζει ούτε
«τσιγάρο». Που το πορτοφόλι του έχει λεφτά κάθε 1 και 15, τις μέρες που
πληρώνουν οι εφημερίδες. Ήταν οι μέρες που τα κανάλια «φώναζαν» για τα
«κυκλώματα στη Δικαιοσύνη». «Τους προφυλάκισαν για να επιδείξουν έργο», έγραψε
μια εφημερίδα. Φάρσα ήταν, αλλά «ο πωλητής ιδανικών στιγμών» του Χατζιδάκι
έμεινε στη φυλακή έξι ολόκληρους μήνες! Τώρα, ελεύθερος, χαμογελάει σπάνια. «Ο
άλλος κόσμος» δεν ξεχνιέται εύκολα.

Πότε κατάλαβες ότι θα μπεις φυλακή;

Τη στιγμή που η ανακρίτρια είπε «προφυλακιστέοι!». Μέχρι τότε δεν το πίστευα.

Οι πρώτες σου σκέψεις αφορούσαν τους αγαπημένους σου ανθρώπους ή το άγνωστο
που θα άγγιζες;

Θυμάμαι ένα βουητό. Χάθηκα για λίγο. Ήταν πολλοί φίλοι τριγύρω, μάρτυρες,
είχαν έρθει να μας συμπαρασταθούν. Ήξερα ότι το σπίτι, ο σκύλος, θα
τακτοποιηθούν από τους φίλους. Εγώ έμπαινα σε μια μεγάλη περιπέτεια, σαν να
είσαι σε ένα καράβι που ναυαγεί. Μια αρπαγή.

Έχεις πάθει ξανά τέτοιο σοκ στη ζωή σου;

Παρ’ ότι έχω την εικόνα ενός ανθρώπου ευαίσθητου, ρομαντικού, ξέρω σε τι
σαπίλα ζούμε, ξέρω την αρρώστια που περιβάλλει την κοινωνία μας.

Φοβήθηκες;

Όχι. Επειδή έχω πολλούς φίλους πολιτικούς, δημοσιογράφους, είμαι κι εγώ στον
χώρο, δεν φοβήθηκα μήπως κάποιος υπερβεί την εξουσία του πάνω μου. Δεν το λέω
για να κάνω τον μάγκα. Αλήθεια δεν νομίζω ότι ήταν φόβος.

Όταν άνοιξε η πόρτα της φυλακής;

Είναι λίγο ζόρικα, γιατί είναι πολύ μεγάλος ο εξευτελισμός. Αφού σου ψάξουν τα
πράγματα, αρχίζει η διαδικασία «τώρα γδύσου». Μένεις με το βρακί, λες ελπίζω
να φθάνει αυτό, αλλά όχι, πρέπει να το βγάλεις και να κάτσεις σε στάση τέτοια
ώστε αν έχεις κάτι στον πρωκτό, να πέσει. Ευτυχώς οι φύλακες δεν κάνανε
περισσότερα, γιατί απ’ ό,τι ακούω σε ψάχνουν με γάντια κ.λπ. Εμένα, δόξα τω
Θεώ, μου είπαν: «Ντυθείτε και προχωρήστε». Αλλά ήταν πολύ ζόρικο. Τσακίζεις.
Μετά πας από την αποθήκη να πάρεις στρώμα, καραβάνα, σαπούνι… Και πρέπει να
βρεις το κελί σου. «Γεια σας κύριοι ήρθα». Κανονικά είναι τέσσερα άτομα σε
κάθε κελί. Εγώ ήμουν τυχερός, ήμασταν τρεις, δεν είχε τέταρτο.

Τέσσερα κρεβάτια, μία λεκάνη.

Τέσσερα κρεβάτια, ένα τραπεζάκι του γύφτου, μικρό, πλαστικό, με δύο καρέκλες
του γύφτου, έναν νιπτήρα για τα χέρια, για τα πόδια, τα δόντια, τα ποτήρια, τα
πιάτα, τα σώβρακα, οτιδήποτε χρειάζεται να πλύνεις, και μια τουαλέτα τούρκικη,
η οποία, πάλι για λόγους εξευτελισμού, δεν είναι καλυμμένη, ενώ θα μπορούσε
κάλλιστα να υπήρχε ένα πλαστικό παραβάν.

Όλα γίνονται μπροστά σε όλους;

Πού αλλού; Στο κελί είσαι κλεισμένος από τις 8 το βράδυ μέχρι τις 7.30 το πρωί
και από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 3 το απόγευμα. Τις ώρες που είσαι
κλεισμένος προσπαθείς να μην πας στην τουαλέτα. Όταν ξεκλειδώσουν οι πόρτες,
λες στους φίλους συγκατοίκους να βγουν έξω, κρεμάς απέξω μια χειροποίητη
ταμπελίτσα που λέει WC και κάνεις τη δουλειά σου.

Για πες μου για τους ανθρώπους που συνάντησες…

Πολλή αδικία! Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν κανέναν λόγο να είναι εκεί πέρα.

Τι εννοείς «αδικία»; Δικαστικές πλάνες δηλαδή;

Θα σου πω το λαϊκίστικο επιχείρημα ότι στην Πλατεία Κολωνακίου που έφαγα χθες
το μεσημέρι, είδα φάτσες που θα έπρεπε να είναι «μέσα». Είναι έξω όμως και στη
θέση τους στα κελιά είναι παιδιά που πιάνονται με ένα «τσιγάρο». Κι ας έχει
πει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να έχουμε μια γλάστρα στο
μπαλκόνι μας και να νομιμοποιήσουμε το χασίσι, το χόρτο, να τελειώνουμε!

Φυλακή για ένα «τσιγάρο»;

Γιατί έτσι γουστάρουν, γιατί είναι αστυνομικοί, γιατί είναι δικαστικοί, γιατί
είναι power. Και κατά 90% κάνουν λάθος.

Ναι, αλλά οι φυλακές δεν γεμίζουν με τα παιδιά που τα πιάσανε με ένα
«τσιγάρο».

Ναι, είναι και κάποιοι οι οποίοι έκαναν λάθη και κάποιοι μικροαπατεώνες ή
μάλλον οι λιγότερο ικανοί απατεώνες. Και αυτοί που δεν έχουν αρκετά χρήματα
για να χρηματίσουν το σύστημα. Καμία σχέση με τα μεγάλα σκάνδαλα που έλεγε ο
Καραμανλής πριν να εκλεγεί ή τα σκάνδαλα που καταγγέλλει τώρα η αντιπολίτευση.
Αυτοί που κάνουν τα δισεκατομμύρια δεν είναι στις φυλακές. Στη φυλακή δεν
μπαίνει ο πραγματικός έμπορος ναρκωτικών αυτός που έχει 500.000 ú να
δώσει. Μη με ρωτήσεις «σε ποιους θα τα δώσει», δεν ξέρω. Λειτουργεί πάντως ένα
σύστημα, το οποίο τους προστατεύει. Θα μπει αυτός ο οποίος βρέθηκε με 20
γραμμάρια κοκαΐνη και θα μείνει 10 χρόνια μέσα.

Αληθινά κακούς δεν είδες, δηλαδή, στη φυλακή;

Αυτό είναι μια ωραία ερώτηση και η απάντηση είναι σαφής. Αληθινά κακούς δεν
είδα στη φυλακή. Αντιθέτως γνώρισα ανθρώπους οι οποίοι είχαν τσίπα, ήταν
εντάξει. Αληθινά κακούς βλέπω πολλούς στον δρόμο, στην πόλη. Πριν δεν ήθελα να
τους δω. Απέκτησα αυτή την ικανότητα στη φυλακή. Τώρα τους κακούς του κόσμου
τούς διακρίνω πιο εύκολα.

Μήπως υπερβάλλεις;

Έζησα έξι μήνες εκεί μέσα, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν ήμουνα σε ύπνωση.
Είναι ένα καραγκιοζιλίκι η φυλακή. Δεν φτιάχνει η κοινωνία με τη φυλακή, ούτε
σωφρονίζονται οι άνθρωποι. H φυλακή είναι μια δικαιολογία για την κοινωνία,
ένα άλλοθι, το οποίο τελικά δεν έχει καμία σχέση με την αληθινή διαφθορά, το
αληθινό έγκλημα. H διαφθορά έχει καταλήξει να είναι η σπονδυλική στήλη του
κράτους. Έκαναν μια έρευνα σε 50.000 άτομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πιο
διεφθαρμένοι είναι οι δικαστικοί, μετά οι εφοριακοί, μετά οι αστυνομικοί.
Κάπου εκεί θα είναι και οι δημοσιογράφοι.

Πώς «εκπροσωπούνται» όλοι αυτοί στη φυλακή; Το έγκλημα λοιπόν είναι
έξω από τη φυλακή. Το ατύχημα είναι μέσα;

Το ατύχημα, η κακομοιριά, η μιζέρια. Δεν σώζεται η ανθρωπότητα επειδή μπαίνουν
αυτοί μέσα.

Ναρκωτικά υπάρχουν στη φυλακή;

Δεν υπέπεσαν στην αντίληψή μου. Φαίνεται ότι κάτι παίζεται σε μία από τις
πτέρυγες, εκεί όπου είναι μαζεμένοι οι ναρκομανείς στους οποίους συνεχώς
προσπαθούν να πετάξουν ναρκωτικά απέξω, με κάτι περίεργα συστήματα.

Αλκοόλ;

Δεν υπάρχει. Κάποιοι τα βράδια προσπαθούν να φτιάξουν τσίπουρο από χλωρίνη και
φρούτα, δεν ξέρω πώς τα διυλίζουν. Αλλά η καινούργια διοίκηση, με τον Μπράτση,
είναι έξυπνοι άνθρωποι και δεν τους αφήνουν πολλά περιθώρια.

Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να μαγειρέψεις στο κελί σου;

Βεβαίως, μια φορά τη βδομάδα παραγγέλνεις ό,τι χρειάζεσαι από το σούπερ
μάρκετ, από φρούτα μέχρι καπνιστό σολομό, φτάνει να έχεις λεφτά.

Έχει και ψυγεία;

Κουτιά φελιζόλ και κάθε μέρα περνάει ο παγοπώλης και σου δίνει ένα κομμάτι
πάγο. Οι περισσότεροι προσέχουν τη διατροφή τους και παραγγέλνουν υγιεινά
φαγητά. Αν και το κανονικό συσσίτιο έχει πάντα σαλάτες και φρούτα τα οποία οι
περισσότεροι δεν τα χάνουν. Όπως πάνε και στο προαύλιο να τρέξουν, να κινήσουν
το σώμα τους, να προσπαθήσουν να μην πέσουν. Το κυρίαρχο πνεύμα μες στη φυλακή
είναι δεν θα καταρρεύσω. Δεν θα τους κάνω τη χάρη.

Και τι κάνατε όλη μέρα στα κελιά;

Διάβασμα, μπιρίμπα, σκραμπλ, ντόμινο, βέβαια, είναι παιχνίδι της φυλακής. Δεν
επιτρέπονται οι τράπουλες, αλλά υπάρχει ένα παιχνίδι που έχει 54 πούλια και
έτσι παίζουν και χαρτιά. Τηλεόραση έχει ο καθένας μπροστά στο κρεβάτι του, με
NOVA και όλα τα δορυφορικά. Επιτρέπεται να αγοράζεις κάθε μέρα όσες εφημερίδες
θέλεις και περιοδικά, από πολιτικά μέχρι σεξουαλικά που βοηθάνε στον
αυνανισμό.

Σεξ;

Για το σεξ τι να σου πω; Πάλι δεν παρατήρησα τίποτα. Δεν κρύβω κάτι. Στην
πτέρυγά μας είχαμε δύο ομοφυλόφιλους απ’ αυτούς που εξωτερικεύονται πολύ, ήταν
πολλοί αγαπητοί σε όλο το «μαγαζί». Ο ένας δούλευε σε μπορντέλο σαν «τσατσά»,
σαν προστάτης, έγινε μια φασαρία και σκότωσε έναν άνθρωπο. Πολύ θηλυπρεπής και
συμπαθέστατος, μύριζε ωραίες κολόνιες, μαγείρευε στο κελί του και μας έφερνε
συνέχεια να δοκιμάσουμε. Και ο άλλος ήταν μια πιο γλυκιά αδελφούλα, πιο νέα,
πιο παχουλή, ροδαλή. Προφανώς κάπου το έκαναν. Φαντάζομαι κάτω στα ντους,
γιατί δεν είχε και άλλο μέρος. Στα κελιά τα βράδια κιχ να κάνεις, ακούγεσαι.

Όταν λες «κάτω στα ντους»;

Τα καταπληκτικά μπάνια που έχουμε στο υπόγειο, τα οποία έχουν ζεστό νερό στις
7.30 που ανοίγουν και για 20′. Την υπόλοιπη μέρα το νερό είναι παγωμένο. Το
καλοκαίρι αντιμετωπίζεται. Τον Φεβρουάριο όμως δεν ήταν πολύ ευχάριστο, αλλά
εγώ έκανα δύο μπάνια την ημέρα γιατί μου έκανε καλό και στα νεύρα.

Τα βράδια είναι πιο δύσκολα στη φυλακή;

Τα βράδια πεθαίνουν οι άνθρωποι στη φυλακή. Όσο ήμουν εκεί, πέθαναν 5-6 από
καρδιά κυρίως. Γιατί όταν τα βράδια σφραγίζουν οι πόρτες, κάποιοι παθαίνουν
κρίσεις, ουρλιάζουν, χτυπούν τοίχους, κλωτσούν τα σίδερα για να λυγίσουν.

Αυτοκτόνησε κανείς όσο καιρό ήσουν μέσα;

Κάτι απόπειρες έγιναν, κάποιος πήδηξε από τον τρίτο όροφο, αλλά έπεσε πάνω σε
έναν άλλον και σπάσανε μόνο κάτι χέρια και πόδια. Αυτοκτόνησε όμως ένας
υπάλληλος, ο Παναγιώτης. Είχε μια ερωτική απογοήτευση απ’ ό,τι μας είπαν.
Κρεμάστηκε στο σπίτι του. Ήταν από τα συμπαθέστερα παιδιά και στεναχωρηθήκαμε
πολύ. Και οι φύλακες τραβάνε το δικό τους λούκι.

Πήγαμε στην ανακρίτρια και βρεθήκαμε με 4 κακουργήματα

Οι συγκρατούμενοί σου σε ρωτούσαν για τη δική σου ιστορία;

Για τη δική μου ιστορία ήταν ενήμεροι. Μέχρι και ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος
έκανε εκπομπή για χάρη μου. Ήξεραν περί τίνος επρόκειτο και γελούσαν. Ήμουν
αθωωμένος απ’ όλους. Και από τους υπαλλήλους και από τους κρατουμένους.

Να κάνω λίγο τον «δικαστή»;

Ναι, βεβαίως.

Είσαστε ιδιοκτήτες μιας επιχείρησης που διακινούσε ναρκωτικά.

Καταπληκτικό. Είμαστε ιδιοκτήτες ενός κτιρίου, το οποίο νοικιάζαμε νομίμως σε
επιχειρήσεις που έχουν νυχτερινά μαγαζιά. Εγώ είχα το 2%, ο Τάσος ο
Μελετόπουλος το 98%. Αλλά εγώ σού λέω ότι έχουμε από 50-50 και νοικιάζουμε
αυτό το κτίριο για ντισκοτέκ. Το «Εργοστάσιο» δηλαδή, που το φτιάξαμε το ’82
και το δουλέψαμε για 3-4 χρόνια.

Ναι, αλλά επιμένω εγώ: Έχετε ένα κτίριο και το έχετε
νοικιάσει σε κάποιους, που κατηγορούνται ότι διακινούν ναρκωτικά.

Όχι, δεν κατηγορούνται καθόλου για ναρκωτικά. Υπάρχουν μαγαζιά στα οποία η
Αστυνομία έκανε «ντου» και βρήκε ναρκωτικά, όπως για παράδειγμα το «Καλούα»,
το «Show Center» και άλλα. Σε αυτό το μαγαζί, η Αστυνομία 23 χρόνια δεν έχει
μπει ποτέ μέσα! Έξω από το μαγαζί πριν από τρία χρόνια, έχει συλληφθεί ένα
άτομο με ένα ecstasy πάνω του. Και τα προηγούμενα Χριστούγεννα πιάνουν πάλι
έξω από το μαγαζί, άλλα 7 άτομα με ναρκωτικά. Οι αστυνομικοί που τους
συνέλαβαν, για έναν περίεργο λόγο, δεν μπαίνουν μέσα στο μαγαζί να πουν
«κλείστε τις πόρτες, όλοι ψηλά τα χέρια, από πού τα πήρατε τα ναρκωτικά, ποιος
σας τα έδωσε;».

Συγγνώμη, εσύ πώς βρέθηκες κατηγορούμενος;

Πήγε ο φάκελος στην ανακρίτρια, η ανακρίτρια κάλεσε και εμάς ως ιδιοκτήτες του
κτιρίου – δικαίωμά της, και τον παπά της γειτονιάς αν θέλει, μπορεί να καλέσει
για να διαμορφώσει μια άποψη -, πάμε στο γραφείο της και βρισκόμαστε με
τέσσερα κακουργήματα! Το ένα είναι ότι κάθε εβδομάδα πάω κάπου και αγοράζω
ναρκωτικά για χίλια άτομα, δεν ξέρουμε από πού. Το δεύτερο κακούργημα είναι
ότι τα αποθηκεύω σπίτι μου.

Βρέθηκε τίποτα στο σπίτι σου;

Μα δεν έχει έρθει στο σπίτι μου κανένας αστυνομικός. Το τρίτο κακούργημα είναι
ότι το Σάββατο το βράδυ παίρνω αυτά τα ναρκωτικά, πηγαίνω στο μαγαζί και τα
πουλάω εγώ προσωπικά! Έτσι γράφει η ανακρίτρια! Κι εγώ δεν έχω πάει σε αυτό το
μαγαζί, εδώ και 15 χρόνια! Μια φορά πήγα στην παρουσίαση ενός βιβλίου.

Και το τέταρτο κακούργημα;

Το τέταρτο είναι η διάθεση χώρου, δηλαδή όλα αυτά τα κάνουμε γιατί έχουμε ένα
κτίριο που το χρησιμοποιούμε για να κάνουμε τη δουλειά μας. Τι να πεις;
Σηκώνεις ψηλά τα χέρια.

Πιστεύεις δηλαδή ότι είναι κάποια συνωμοσία για να σε βάλουν στη φυλακή;

Χριστός και Παναγία, ούτε κατά διάνοια. Με ρωτάς γιατί συνέβη αυτό το πράγμα;
Βραχυκύκλωμα και οι εμμονές της συγκεκριμένης ανακρίτριας. Και η κακή συγκυρία
εκείνων των ημερών. Όλοι συζητούσαν για «τα σκάνδαλα των δικαστικών». Ίσως και
η επιλογή να εμφανιστούμε με επώνυμους μάρτυρες υπεράσπισης, όπως ήταν ο
Σαββόπουλος, ο Κούνδουρος, ο Παπαϊωάννου, η Χούκλη, η Κανέλλη, η Γαλάνη, εσύ,
και αυτό ίσως να λειτούργησε αρνητικά.

Να μη δείξουμε ότι δειλιάζουμε μπροστά στους επωνύμους. Να είμαστε σκληροί…

Ναι, εγώ δεν πιστεύω ότι η ανακρίτρια μάς θεωρεί εμπόρους ναρκωτικών. Για
άλλους λόγους με έβαλε μέσα. Είμαι 30 χρόνια στην πιάτσα και πολλές φορές έχω
γράψει με ένταση εναντίον ανθρώπων. Ίσως λοιπόν κάποια στιγμή να πείραξα
κάποιον άνθρωπο που αγαπούσε. Για παράδειγμα, εγώ έγραφα άσχημα πράγματα για
τον Βαγγέλη Γιαννόπουλο, εκείνη μπορεί να τον αγαπούσε. Λέω τώρα για τον
Γιαννόπουλο ή οποιοδήποτε άλλο από τα χιλιάδες πρόσωπα τα οποία σχολίαζα.
Δηλαδή αυτός ο Δαβαράκης, άντε, μας τα’ χει πρήξει… Ας πάει μέσα έξι μήνες
να περάσει καλά. Αυτό είναι μια εξήγηση, άλλη δεν μπορώ να δώσω. Μπορεί να μην
την έβαλα στο «Εργοστάσιο» όταν ήμουν πορτιέρης και να μου το κρατάει… Τι
άλλο να πω;

Φοβήθηκα στο νοσοκομείο

Στο νοσοκομείο, ακούγεται ότι τα πράγματα είναι φρικτά.

Εκεί ναι, φοβήθηκα! Δεμένοι στα κρεβάτια, αίματα, ηπατίτιδες, αποπατήματα.
Έχουν πολλούς Αφρικανούς με AIDS στον πάνω όροφο, υποτίθεται απομονωμένοι για
να μη φεύγει το μικρόβιο. Κάτι γέροι ταλαίπωροι που δεν μπορούν να
αυτοεξυπηρετηθούν, σέρνονται για να βοηθήσει ο ένας τον άλλον. Δεν υπάρχουν
νοσοκόμες. Δεν πλησιάζουν, γιατί σιχαίνονται. Σου φέρνουν φαγητό σε ένα μεγάλο
πιάτο από συμπιεσμένο χαρτί, τα οποία τα χρησιμοποιούν επί χρόνια. Μου το
έδωσαν μαζί με ένα πλαστικό κουτάλι. Μου λένε «θα το καθαρίσεις μ’ ένα χαρτάκι
και θα το κρατήσεις και για αύριο». Έμπηξα τις φωνές, ούρλιαξα. Και γύρισα στο
κελί 58, στη «σουίτα».

Μα, δεν τα ξέρουν όλα αυτά οι πολιτικοί;

Έγραψα ένα κομμάτι στο «Θέμα» και με πήρε ο Νικήτας Κακλαμάνης να με συγχαρεί.
Μου είπε ότι θα μιλούσε στον Παπαληγούρα και θα ερχόντουσαν να κάνουν μια
επίσκεψη να δουν τι μπορούν να κάνουν. Δεν έγινε τίποτα. Σου λέω, αν έμπαινε
κάμερα εκεί μέσα, θα γινόμασταν ρεζίλι των σκυλιών. Θα μας έπαιζε πρώτη είδηση
το CNN. Και τόσα χρόνια δεν έχει βρεθεί ένας υπουργός του ΠΑΣΟΚ ή της Νέας
Δημοκρατίας να έρθει και να πει «να μου ανοίξετε αυτό το κελί, όχι αυτό που
μου ανοίγετε, το άλλο, το διπλανό», να δει τι γίνεται, να καταλάβει.
Αδιαφορούν πλήρως.

Έγραφες στη φυλακή;

Έγραφα ημερολόγιο και κανένα τραγουδάκι, αλλά όχι πολλά πράγματα.

Δεν θα βγάλεις, δηλαδή, το CD της φυλακής. Σου έμαθε
κάτι η φυλακή;

Έβλεπα από τα κάγκελα ένα δέντρο να βγάζει φύλλα και έλεγα «μπαίνει η άνοιξη».
Είχα όλο το Λεκανοπέδιο μπροστά μου και δεν μπορούσα να πάω ούτε στην Πλατεία
Κορυδαλλού. Προσγειώθηκα. Είδα μια άλλη πραγματικότητα ζωντανή μπροστά μου.
Άνθρωποι με αληθινά προβλήματα, με διαλυμένες οικογένειες, με παιδιά στους
δρόμους, με αρρώστιες. Και εμείς δεν ξέρουμε ότι υπάρχει αυτός ο κόσμος.