Tα άπαντα του Mπόρχες και οι «μυστικοπαθείς» ατζέντηδες

![]() |
![]() |
|
O Χόρχε Λούις Μπόρχες |
Τα άπαντα του Χόρχε Λούις Μπόρχες εκδίδονται από τα «Ελληνικά Γράμματα». Ήδη
κυκλοφόρησαν σε έναν τόμο όλα τα πεζά κείμενά του, σε μετάφραση, επιμέλεια και
σχόλια του Αχιλλέα Κυριακίδη. Θα ακολουθήσουν τα δοκίμια (από τον ίδιο
μεταφραστή) και τα ποιητικά έργα του (από τον Δημήτρη Καλοκύρη). Ο εκδοτικός
οίκος έχει τα δικαιώματα του Μπόρχες από το 2001 (ο εκδότης Παύλος
Παπαχριστοφίλου είπε, μάλιστα, ότι από φέτος στράφηκε και δικαστικά εναντίον
των «πειρατικών» εκδόσεων) και άρχισε την προσπάθεια έκδοσης του συνολικού
έργου του Αργεντινού συγγραφέα σε εντελώς νέα μετάφραση από έναν βασικό
μελετητή του έργου του στην Ελλάδα.
Τα «Ελληνικά Γράμματα» ανακοίνωσαν επίσης χθες την κυκλοφορία της σειράς
«Νεοέλληνες κλασικοί: οδηγίες χρήσης», όπου σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς
σχολιάζουν ομοτέχνους τους της προηγούμενης γενιάς ή και του 19ου αιώνα. Στη
σειρά αυτή κυκλοφορούν αυτές τις ημέρες τα βιβλία: «H Μάρω Δούκα διαβάζει
Γεώργιο M. Βιζυηνό», «Ο Δημήτρης Καλοκύρης διαβάζει Εμμανουήλ Ροΐδη» και «Ο
Φίλιππος Δρακονταειδής διαβάζει Δημήτριο Βικέλα».
«Στόχος είναι να προσεγγισθούν οι λογοτέχνες της προηγούμενης γενιάς από τους
νέους αναγνώστες», είπε ο διευθυντής της σειράς Άρης Μαραγκόπουλος, ο οποίος
ανέφερε επίσης ότι «τον ίδιο στόχο, της προσέγγισης των νέων αναγνωστών,
υπηρετεί και η μετάφραση των Ελλήνων συγγραφέων του 19ου αιώνα, που έχει ήδη
αρχίσει». Στην ελληνική παραγωγή των εκδόσεων περιλαμβάνεται και το
μυθιστόρημα του Θανάση Σκρουμπέλου «Bella Ciao» με θέμα τις παιδουπόλεις της
Φρειδερίκης, ενώ στην ξένη παραγωγή το «Λαϊκό διάταγμα της Αγάπης» του Τζέιμς
Μίικ, βιβλίο το οποίο συζητήθηκε στη Διεθνή Έκθεση Φρανκφούρτης. Ο Άρης
Μαραγκόπουλος είπε ότι η διεθνής έκθεση δημιουργεί πολύ σκληρούς όρους στην
αγορά του βιβλίου. «Οι ατζέντηδες – αγγλόφωνων βιβλίων κυρίως – συχνά ζητούν
να αγοράσεις τα δικαιώματα ενός βιβλίου, το οποίο οι ίδιοι διαφημίζουν ως πολύ
σημαντικό, χωρίς όμως να αποκαλύπτουν ούτε το περιεχόμενό του, συχνά δε ούτε
καν το όνομα του συγγραφέα!».















