Xωρίς τον Πάνο

Πέρασαν κιόλας έξι μήνες. Από το βράδυ της Ανάστασης, που εκεί στην ανηφόρα
της Αγιάς στην Πάργα ο δικός μας Πάνος Γεραμάνης αποφάσισε με το έτσι θέλω να
μας εγκαταλείψει για πάντα. Κι ας ήταν μόλις 59 χρόνων. Μεγάλο το κενό. Όχι
μόνο για την οικογένειά του, αλλά και για τους φίλους του, τους συναδέλφους
του, τους ανθρώπους που τον αγάπησαν μέσα από τα κείμενά του στα «NEA» και από
τις ραδιοφωνικές του εκπομπές στην EPA «Λαϊκοί βάρδοι» και «Οι άσοι των
γηπέδων». Εδώ δεν ισχύει η λαϊκή ρήση «ουδείς αναντικατάστατος». Ο Πάνος
Γεραμάνης ήταν πράγματι αναντικατάστατος. Ό,τι κι αν έκανε το έκανε με πάθος.
Αγάπησε το λαϊκό τραγούδι και το στήριξε με πάθος. Αγάπησε τους δημιουργούς
του λαϊκού τραγουδιού και τους έφερε στην επιφάνεια, τους στήριξε. Ήταν
εργασιομανής. Δεν κοίταζε ποτέ το ρολόι. Και γι’ αυτό δεν σκεφτόταν τα ένσημα,
τη σύνταξη. Δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του συνταξιούχο. Έτρεχε σαν
έφηβος. Δεν χάλαγε χατίρι σε κανέναν. Σ’ εμάς όμως που τον αγαπήσαμε αληθινά
μάς το χάλασε… Έφυγε νωρίς, δίχως να ρωτήσει κανέναν. Οι δικοί του άνθρωποι
και εκείνοι που τον αγάπησαν θα συγκεντρωθούν στην ιδιαιτέρα του πατρίδα, το
Βασιλικό Χαλκίδας, για να τιμήσουν τη μνήμη του αυτή την Κυριακή στις 10 το
πρωί, τελώντας το εξάμηνο μνημόσυνο στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου.