ΣABBAΣ ΓEΩPΓIAΔHΣ «Δεν υπάρχει πιο τέλειο από το σχήμα του ανθρώπου»

Μόλις δύο χρόνια πριν, ένας νεαρός άγνωστος ζωγράφος, ο Σάββας Γεωργιάδης,
έφθασε στην Αθήνα από μια μικρή επαρχιακή πόλη της Κύπρου με τις βαλίτσες του
γεμάτες πορτρέτα απλών λαϊκών ανθρώπων με εκφραστικό βλέμμα. Μορφές
τσακισμένες από τη ζωή που στέκονταν όλο αξιοπρέπεια και σοβαρότητα μπροστά
στο ερευνητικό βλέμμα ενός καλλιτέχνη, που ενώ μας αποκάλυπτε κάτι από την
ψυχή και τον χαρακτήρα τους, φρόντιζε παράλληλα να καλύπτει τα έργα του με μια
πλούσια παλέτα λαμπρών χρωμάτων, υφασμένων πυκνά με ανατολίτικη δεξιοτεχνία –
σαν χαλί.

Σήμερα ο Σάββας Γεωργιάδης έχει στο ενεργητικό του το πορτρέτο της Αμαλίας
Φλέμινγκ, του Αντώνη Μπενάκη, του Νικολάου Πλαστήρα, του Γεωργίου Παπανδρέου
και του Ανδρέα Παπανδρέου και μπορεί να υπερηφανεύεται ότι τα πορτρέτα του
εκτέθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη πορτρέτων του Λονδίνου, το Albert Memorial
Museum, τη Royal West Academy του Μπρίστολ κ.α.

Στη δεύτερη ατομική έκθεση ζωγραφικής του, στην Αθήνα, κυριαρχούν τα πρόσωπα
και ένα ιδιαίτερο κόκκινο χρώμα με βάση το κάδμιο – τη θέση των λαϊκών τύπων
έχουν πάρει οι φίλοι και οι οικείοι του στην Αθήνα: Μια κοπέλα με το όνομα
Ελευθερία, ο Κωνσταντίνος Τζούμας, ο Νικ της γκαλερί κ.ά.

Ζωγραφίζετε ασταμάτητα. Δεν φοβάστε μήπως… καείτε από τόσον πυρετό;

«H πιο μεγάλη δυσκολία δεν είναι να φτιάξεις ένα έργο αλλά να ξέρεις πότε
τελειώνει το έργο, πότε ωριμάζει. H τέχνη είναι ευλογία και κατάρα μαζί. Είναι
βαρύ το φορτίο, δεν μπορείς να την ξεγελάσεις, δεν μπορείς να σταματήσεις να
ψάχνεις για το καλό. Αφήνεις ένα έργο αφού έχεις λύσει κάποια προβλήματα και
πας στο επόμενο για να λύσεις τα επόμενα προβλήματα που θα φανερωθούν. Κανένα
έργο με διάρκεια δεν τελειώνει. Είναι όπως οι σχέσεις, δένεσαι και δίνεσαι στη
διάρκειά τους. Το έργο, όπως και οι σχέσεις, τελειώνει όταν αποφασίζεις ότι
αυτή τη φορά δεν έχω να πω τίποτα άλλο».

Γιατί ζωγραφίζετε μόνο ανθρώπους;

«Γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο τέλειο από το σχήμα του ανθρώπου. Τι σημαίνει
άνθρωπος: άνω θρώσκω – κοιτάζω ψηλά. Ο άνθρωπος σε φυσικό μέγεθος θα χανόταν
μέσα στον χώρο. Στη ζωγραφική πρέπει να υπερέχει. Σαν ζωγράφος μού αρέσει να
τον ζωγραφίζω. Είναι και σαν συνάντηση, σαν συνέντευξη. Οι άνθρωποι όταν
ποζάρουν έχουν μια ιδιαιτερότητα, βγάζουν τα παράπονά τους στη φορά, τη λύπη,
την περηφάνια».

INFO

Σάββας Γεωργιάδης, «Όψεις της Αλήθειας», στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών (Γλύκωνος
4, Δεξαμενή, τηλ. 210-7213.938) έως 19/11.