Πώς να του πουν αντίο;

ME τη γοητεία της αγωνίας θα ζήσουν για – τουλάχιστον – τον επόμενο μήνα οι
Έλληνες φίλοι της εθνικής ποδοσφαίρου. Και μπορεί η κλεψύδρα να φαίνεται πως
γύρισε ανάποδα, ωστόσο ουδείς βεβαιώνει για τις προθέσεις του Ότο Ρεχάγκελ
αναφορικά με την παραμονή του ή όχι στον πάγκο της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Ποια είναι όμως τα συναισθήματα των ποδοσφαιριστών; Πώς αντιμετωπίζουν το
μετέωρο βήμα του Γερμανού; Διότι ναι μεν δημοσίως όλοι θεωρούν ως την καλύτερη
λύση την ανανέωση της συνεργασίας του Ρεχάγκελ με την ΕΠΟ, ωστόσο δεν
αποκλείεται κατά βάθος να επιθυμούν κάτι διαφορετικό, μήπως και βρουν θέση
στην ενδεκάδα.

Ο Ρεχάγκελ δημιούργησε συνθήκες «κλαμπ» στην Εθνική. Δύσκολα έμπαινες,
δυσκολότερα έβγαινες! Ακόμη περισσότερο: η ένταξη στη βασική ενδεκάδα έμοιαζε
με κεκτημένο που ουδέποτε το έχανε όποιος το κέρδιζε.

Ο Αντώνης Νικοπολίδης δημιούργησε εντυπωσιακό σερί με τον Ότο στον πάγκο.
Ουδέποτε βγήκε και δεν προβλέπεται να συμβεί αυτό στο άμεσο μέλλον, καθόσον ο
γκριζομάλλης γκολκίπερ δεν έχει αντίπαλο. Αυτός ήταν βασικός και άλλαζαν μόνο
οι αναπληρωματικοί του! Χαλκιάς, Κατεργιαννάκης, Σηφάκης, Κοτσόλης αναζητούν
μια ευκαιρία που δεν βρίσκουν…

Ο Σεϊταρίδης υπήρξε από τους αγαπημένους του τεχνικού. Θα ήθελε να του κάνει
δώρο. Με Ρεχάγκελ μπήκε στην ομάδα και εκτίναξε την αξία του, επί των ημερών
του έκανε δύο «χρυσές» μεταγραφές. Ο Φύσσας είναι ένα ακόμη «παιδί» του
τωρινού ομοσπονδιακού. Θα… κλάψει αν φύγει. Γιατί δεν μπορεί, σε περίπτωση
άλλης λύσης, ο νέος κόουτς θα κοιτάξει να έχει έτοιμο κάποιον αριστερό μπακ
και όχι να λέει πως μετά τον Τάκη υπάρχει χάος.

Στο κέντρο της άμυνας ο Γκούμας βρήκε μόνιμη θέση μεταξύ πάγκου και ενδεκάδας
και δεν έχει παράπονα. Ο Κυργιάκος, αργά αλλά σταθερά, βασιζόμενος στη δική
του άνοδο, εξασφαλίζει μόνιμη θέση στο αρχικό σχήμα και οποιαδήποτε αλλαγή θα
τον… χαλούσε! Ο Ανατολάκης αδυνατεί να καταλάβει για ποιον λόγο κλήθηκε τώρα
στο φινάλε. Ελάχιστα αγωνίστηκε, ίσως προτιμά κάτι διαφορετικό στα 31 του
χρόνια. Ο Δέλλας; Θα πέσει φωτιά να κάψει τον Τραϊανό. Εδώ ήταν μονίμως στα…
πιτ και ο Ρεχάγκελ τον αντιμετώπιζε ως αναντικατάστατο!

Ο «κάπτεν» Ζαγοράκης είναι must με οποιονδήποτε τεχνικό στο τιμόνι της
Εθνικής. Αυτό που παίζει είναι ο ρόλος που θα έχει στο άμεσο μέλλον. Μήπως θα
καθοδηγεί τους νεώτερους; Ή θα επιλέξει να αποσυρθεί; Σίγουρα θα αναλάβει να
βγει στην αγορά, να κοιτάξει βιτρίνες και να βρει το καλύτερο δώρο για τον
Ρεχάγκελ. Έχει και σπέσιαλ γούστο ο Θοδωρής.

Για τον Μπασινά τι να λέμε… Χωρίς ομάδα και βασικός σε Εθνική δεν είναι
κανένας! Μόνο ο Άγγελος επί ημερών Ρεχάγκελ. Ο Καφές ψάχνει με το κιάλι θέση
στην ενδεκάδα και θα προτιμούσε να αναλάβει άλλος κόουτς ώστε να αρχίσει από
νωρίς την προσπάθεια, ο Κατσουράνης αναγνωρίζει τη βοήθεια του Γερμανού, έστω
και αν κουράστηκε παίζοντας «πάντα και παντού», ο Καραγκούνης δεν κρύβει τον
σεβασμό του και ο Γιαννακόπουλος την αγάπη του.

H περίπτωση Βρύζα φανερώνει πως έστω και αν όλοι λένε πως ο Ζήσης καλό θα
ήταν να ξεκουραστεί, υπάρχει και ο αντίλογος. Ο επιθετικός ποντάρει στην
παραμονή του Ρεχάγκελ, το ίδιο και ο Χαριστέας. Εσχάτως ελπίδες γεννιούνται
και στην ψυχοσύνθεση του Μάντζιου. Ο Γκέκας δεν βλέπει φως και ο Παπαδόπουλος
θα του δώσει τυπικά το χέρι στη χειραψία του αποχαιρετισμού. Αν, φυσικά, έρθει
αυτή η στιγμή…

Και οι παράγοντες; Ελάτε τώρα! Υπάρχει μεγαλύτερος υποστηρικτής του Ρεχάγκελ
από τον Ρεχάγκελ; Ο πρόεδρος προσμένει λάμψη από τη λάμψη τού τεχνικού και όλο
και έναν καλό λόγο θα πει στην Μπεάτε, τη σύζυγο του Ότο. Για τους υπολοίπους,
δεν βάζουμε το χέρι μας στη φωτιά. Ό,τι πει ο πρόεδρος.

H δική τους δουλειά εξαντλείται στο να βοηθούν περιφερειακά την ομοσπονδία και
να καλύπτουν τις δεδομένες αδυναμίες του Γκαγκάτση.