Tαιριάζει το σκανδιναβικό μοντέλο

Σε βαθύ τούνελ έχει εισέλθει η ελληνική οικονομία και κοινωνία, παρά τα όσα
υπερφίαλα μεταδίδει η κυβέρνηση και ειδικώς το οικονομικό επιτελείο της, το
οποίο έχει υιοθετήσει απολύτως τη γραμμή της ωραιοποίησης και της
παραπλάνησης, που άλλοτε κατακεραύνωνε.

Ο πρώην διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και νυν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Λουκάς Παπαδήμος αποδίδει ξεχωριστή σημασία στο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, το οποίο έγινε εντονότερο στα τελευταία χρόνια του ευρώ

Στους υπερεθνικούς οργανισμούς και ειδικώς στα ευρωπαϊκά οικονομικά κέντρα η
Ελλάδα αντιμετωπίζεται σχεδόν ως προβληματική κατάσταση, η οποία
προσδιορίζεται από τη διπλή, δημοσιονομική και παραγωγική, ανισορροπία. Όπως
μεταδίδεται τόσο από τις Βρυξέλλες όσο και από τη Φρανκφούρτη, όπου η έδρα της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η Ελλάδα θα βασανίζεται πολλά πολλά χρόνια από
υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα και από το επίσης απειλητικό έλλειμμα
ανταγωνιστικότητας.

Όπως εκτιμούν και κυβερνητικά στελέχη, ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος Χοακίν
Αλμούνια προέβη ουσιαστικά σε μια δραματικού τύπου προειδοποίηση και μάλιστα
επί ελληνικού εδάφους, θέλοντας πέραν των άλλων να ευαισθητοποιήσει και τον
ελληνικό λαό. Πληροφορίες φέρουν και τους υπευθύνους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής
Τράπεζας ανήσυχους για τις ελληνικές οικονομικές εξελίξεις.

Ειδικότερα επισημαίνεται ότι οι τάσεις στο σκέλος των δημοσίων οικονομικών
διατηρούνται δυσμενείς, καθώς οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες αποδεικνύονται
ανεπαρκείς, μη ικανές να προσφέρουν λύσεις στο άμεσο μέλλον. H αδυναμία
αύξησης των εσόδων παρά την αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ και κυρίως η
απουσία κουλτούρας πραγματικού ελέγχου των δαπανών δεν επιτρέπουν αισιοδοξία
για τη μείωση των ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους.

H παραοικονομία. Ως άκρως προβληματικό αντιμετωπίζεται επίσης το
συνεχώς διευρυνόμενο μέγεθος της παραοικονομίας. Πλήθος δραστηριοτήτων
παραμένει εκτός ελέγχου των φορολογικών αρχών, η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή
και το λαθρεμπόριο ανθούν, νοθεύουν τον ανταγωνισμό, περιορίζουν το οικονομικό
πεδίο για τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις και αφαιρούν πολύτιμους πόρους
από το κράτος.

H εμμονή δε της πολιτικής ηγεσίας σε πυροσβεστικά μέτρα, όπως αυτό της
τιτλοποίησης, σε συνδυασμό με την απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου
διαρθρωτικών μέτρων και παρεμβάσεων καθιστά ακόμη εντονότερη την ανησυχία.
Έτσι άλλωστε εξηγούνται οι σχεδόν μόνιμες συστάσεις για μέτρα μακράς απόδοσης.

Προσφάτως και ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Λ. Παπαδήμος
είχε υπογραμμίσει τους πολλαπλούς κινδύνους που πηγάζουν από αυτή τη διπλή
υστέρηση της ελληνικής οικονομίας. Απέδιδε μάλιστα ξεχωριστή σημασία στο
έλλειμμα ανταγωνιστικότητας, το οποίο έγινε εντονότερο στα τελευταία χρόνια
του ευρώ. Παρ’ ότι οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν χαμηλοί σε σχέση με τους
αντίστοιχους των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, δεν οδηγούν όπως θα έπρεπε σε
ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Συνδυαζόμενοι με τη χαμηλή παραγωγικότητα, τη
βραδεία απορρόφηση των νέων τεχνολογιών και την κακή εκπαίδευση, δημιουργούν
τεράστιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Ακριβή χώρα. Σύμφωνα με συγκριτικές μελέτες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής
Τράπεζας, η χώρα μας είναι η πιο ακριβή στην Ευρώπη για οποιαδήποτε παραγωγική
δραστηριότητα. Κάτι που εκφράζεται με κάμψη των εξαγωγών, υποχώρηση της
παραγωγικής βάσης, βιομηχανική μετανάστευση και βεβαίως με υψηλή ανεργία, όπως
και η πρόσφατη έκθεση του ΚΕΠΕ κατέγραψε και ο διοικητής της Τραπέζης της
Ελλάδος κ. Νικ. Γκαργκάνας υπογράμμισε με την ενδιάμεση έκθεσή του, που
παρουσίασε προχθές στο Κοινοβούλιο.

Αντίστοιχο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι τέσσερις μεσογειακές χώρες. Ιταλία,
Ισπανία, Πορτογαλία και ακόμη περισσότερο η Ελλάδα καταγράφουν σοβαρές
απώλειες στα χρόνια του ευρώ, υποχωρούν παραγωγικά, δεν είναι σε θέση να
αντισταθμίσουν την πίεση που δέχονται από τη Γερμανία, την Αυστρία και στις
σκανδιναβικές χώρες, που είναι, με την παραπάνω σειρά, οι πιο κερδισμένες από
την ευρωπαϊκή οικονομική ενοποίηση.

«Μακρόπνοες αλλαγές με κοινωνικές συμφωνίες»

«H χώρα μας είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει ένα βαθύ μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα,
που θα κατατείνει σε μεταβολή των παραγωγικών δομών της και θα επιτρέπει την
αναγέννηση της οικονομίας», συνηθίζει να λέει στις ιδιαίτερες συζητήσεις του ο
κ. Παπαδήμος. Ομιλεί για ένα πρόγραμμα μακρόπνοων και συνδυασμένων αλλαγών,
καλά σχεδιασμένων, που θα απαιτήσουν κοινωνικές συμφωνίες και εμμονή στους
στόχους.

Επειδή μάλιστα γνωρίζει τις κοινωνικές συνθήκες στην Ελλάδα και ξέρει από
πρώτο χέρι τις πολλαπλές ανάγκες σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού προκρίνει
την υιοθέτηση αλλαγών με οδηγό το σκανδιναβικό μοντέλο, που ενισχύει
καινοτόμες δράσεις και εξειδικεύσεις σε τομείς των υπηρεσιών και των μοντέρνων
τεχνολογιών, διατηρώντας ισχυρό το κοινωνικό κράτος, υπό την προϋπόθεση
βεβαίως ότι θα ενσωματωθούν στην επίσημη οικονομία τα παραοικονομικά κυκλώματα
και θα παταχθούν τα νοσηρά και δεσμευτικά καθεστώτα της φοροαποφυγής και της
φοροδιαφυγής.

Τούτο όμως απαιτεί βαθιά προετοιμασία και επεξεργασία, πολλαπλές συμμαχίες σε
κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ένα είδος πανεθνικής προσπάθειας, η οποία θα
υπηρετείται από ηγεσίες εμπνευσμένες, με καθαρές στοχεύσεις και αποφασισμένες
να θυσιαστούν για τον σκοπό αναγέννησης της χώρας.