Πρώτη συνάντηση μετά από 7 μήνες!

Αφετηρία για μια καινούργια περίοδο στις σχέσεις Παπούλια – Παπανδρέου
αποτελεί η χθεσινή – σε πολύ καλό κλίμα – συνάντηση των δύο ανδρών. H πρώτη
συνάντηση εδώ και επτά μήνες, από την ημέρα δηλαδή που ανέλαβε Πρόεδρος της
Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας.
![]() |
|
H χθεσινή συνάντηση Παπούλια – Παπανδρέου αποτελεί αφετηρία για μια |
Όπως δήλωσε αργότερα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης «θεώρησε
αναγκαίο να μοιραστεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τις αγωνίες που εκφράζει
ο Έλληνας πολίτης για την πορεία των εθνικών θεμάτων, την οικονομία (ακρίβεια,
ανεργία, ανάπτυξη), τον τρόπο άσκησης της εξουσίας, για το ύφος και το ήθος
της σημερινής κυβέρνησης». Όπως τόνισε χαρακτηριστικά «θεώρησε υποχρέωσή του
να μεταφέρει αυτά που ακούει από τον Έλληνα πολίτη».
Κρίκος
Οι παρατηρητές θεωρούν ότι πέρα από το προφανές, την ενημέρωση δηλαδή του
Προέδρου της Δημοκρατίας για τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, η χθεσινή συνάντηση
αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στη συντονισμένη προσπάθεια που καταβάλλει το κόμμα
να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στο πολιτικό σκηνικό. Και παράλληλα
επιχειρεί να «λειώσει» τους πάγους μεταξύ των κ. Παπούλια και Παπανδρέου. Οι
μέχρι τώρα συναντήσεις τους, είτε στο πλαίσιο δεξιώσεων της Προεδρίας είτε στο
πλαίσιο εκδηλώσεων εκτός Προεδρίας περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, συντηρούσαν
τη φημολογία ότι οι σχέσεις των δύο ανδρών περνούσαν περίοδο ύφεσης. Περίοδος
που είχε διαδεχθεί μια πολυετή θερμή σχέση των δύο ηγετών, λόγω της κοινής
πολιτικής καταγωγής τους. Σχέση που ενδυναμώθηκε περισσότερο την περίοδο των
εσωκομματικών διεργασιών για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, από το καλοκαίρι
του 2003 και μετά.
Είναι γνωστό ότι ο κ. Παπούλιας ήταν μεταξύ των άτυπων «συμβούλων» του κ.
Παπανδρέου στη διαδικασία της διαδοχής του κ. Σημίτη. Όπως είναι γνωστό ότι
ήταν και μεταξύ εκείνων οι οποίοι τάσσονταν υπέρ της ανάληψης από τον κ.
Παπανδρέου και της πρωθυπουργίας ταυτόχρονα με την ανάληψη της αρχηγίας του
ΠΑΣΟΚ. Ήταν δηλαδή υπέρ της άποψης του «όλα ή τίποτα», άποψη την οποία, όπως
αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων, δεν υιοθέτησε ο κ. Παπανδρέου. Αυτό είχε ως
αποτέλεσμα ο κ. Παπούλιας, αλλά και άλλα στελέχη της λεγόμενης «παπανδρεϊκής»
φρουράς (λ.χ. οι κ.κ. Λιβάνης, Βαλυράκης κ.ά.), να αποστασιοποιηθούν σταδιακά
από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και το νέο περιβάλλον που είχε διαμορφωθεί γύρω του.
H υποψηφιότητα
H αποτυχία του κ. Παπούλια να εκλεγεί βουλευτής Ιωαννίνων στις εκλογές του
Μαρτίου του 2004 δεν μείωσε την απόσταση μεταξύ τους. Αλλά ούτε και τη
μεγάλωσε. Δεν μιλούσαν όμως πια στο τηλέφωνο, όπως αρκετές φορές στο παρελθόν.
Το κύριο στοιχείο πάντως που δημιούργησε το εμφανές (κατά την πρώτη τους
συνάντηση με την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Παπούλια για την Προεδρία της
Δημοκρατίας) ήταν η εντύπωση που δόθηκε κυρίως από το επικοινωνιακό επιτελείο
της N.Δ. – για ευνόητους προφανώς λόγους – ότι ο κ. Παπούλιας λειτούργησε
«προσωπικά» στο θέμα της υποψηφιότητάς του.
Ανεξάρτητα από το αν ο κ. Παπανδρέου ήταν «υποψιασμένος» για την κίνηση
Καραμανλή να προτείνει τον κ. Παπούλια για Πρόεδρο της Δημοκρατίας πέρυσι τον
Δεκέμβριο, η ουσία είναι ότι η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού εμφανίσθηκε ως
«ματ» εις βάρος του ΠΑΣΟΚ. Οι αναλύσεις εκείνης της εποχής μιλούσαν για
πρωτοβουλία που «διεμβολίζει» την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ, λόγω της πολιτικής
καταγωγής του κ. Παπούλια. Και την ενίσχυαν με δημοσκοπήσεις που έδειχναν να
αυξάνεται εντυπωσιακά η δημοτικότητα του κ. Καραμανλή – κατάσταση που
ανατρέπεται ραγδαία τις τελευταίες εβδομάδες, όπως καταδεικνύουν τα μυστικά
γκάλοπ που διαθέτει το Μέγαρο Μαξίμου.
Αφετηρία
Πολλοί θεωρούν ότι τα περί «διεμβολισμού» και η κατακόρυφη άνοδος της
δημοτικότητας Καραμανλή ήταν που βάρυναν αποφασιστικά στο εξαιρετικά «τυπικό»
κλίμα που επικράτησε στην πρώτη συνάντηση που είχαν Παπανδρέου – Παπούλιας στα
γραφεία του ΠΑΣΟΚ, αμέσως μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του κ.
Παπούλια. Για τα διαμειφθέντα στη συνάντηση αυτή θρυλούνται πολλά. Και οι
δημοσιογράφοι θυμούνται έντονα το «ελπίζω να τα πούμε και στο μέλλον» που
πρόφερε αμήχανα ο κ. Παπούλιας μετά το τέλος της συνάντησης. Έκτοτε και παρά
τις εκ καθήκοντος εκατέρωθεν διαψεύσεις για τον χαρακτήρα της σχέσης τους, δεν
υπήρξε κατ’ ιδίαν συνάντηση.














