Aργοπεθαίνουν οι χελώνες στη Pόδο

Περισσότερες από 90 θαλάσσιες χελώνες έχουν εκβρασθεί τα τελευταία χρόνια
στη Ρόδο, προκαλώντας έντονη ανησυχία στους επιστήμονες. Ακόμη και αν
αποτελούν προστατευόμενο είδος, πολλές από αυτές είναι χτυπημένες από προπέλες
ή πιασμένες σε δίχτυα. Άλλες πέθαναν από ασιτία, την οποία προκάλεσαν
αγκίστρια που κατάπιαν πριν από πολύ καιρό.
![]() |
|
Δύο μεγάλες πράσινες χελώνες (Chelonia mydas) βρέθηκαν στη Ρόδο. H πρώτη (Φ2) |
Στον Υδροβιολογικό Σταθμό της Ρόδου, που είναι παράρτημα του Εθνικού Κέντρου
Θαλασσίων Ερευνών, η βιολόγος Μαρία Κορσίνι-Φωκά κοιτάζει με τους συναδέλφους
της, Γεράσιμο Κονδυλάτο και Γιώργο Χατήρη, τη μακριά λίστα με τις χελώνες που
έχουν εκβρασθεί στο σμαραγδένιο νησί τα τελευταία χρόνια.
«Από το 1984 μέχρι το 1993 εντοπίσαμε στις ακτές 21 χελώνες. Στη συνέχεια οι
περιπτώσεις πολλαπλασιάστηκαν και από το 1994 μέχρι το 2004 ο αριθμός τους
ανήλθε στις 70. Σχεδόν οι μισές από αυτές ήταν νεκρές όταν τις βρήκαμε. Και
δεν ήταν μικρής ηλικίας. Υπήρχαν και μεγάλες χελώνες που το κέλυφός τους
έφθανε τα 90 εκατοστά. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό», λέει στα «NEA» η
Μαρία Φωκά που ετοίμασε μία ειδική εργασία για το συγκεκριμένο θέμα,
προκειμένου να την παρουσιάσει στο 12ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ιχθυολόγων που θα
αρχίσει 13 Οκτωβρίου στη Δράμα.
Τις σπρώχνουν τα κύματα
Οι εκβρασμοί παρατηρούνται στις βορειοδυτικές και τις βορειοανατολικές ακτές
του νησιού. Τα κύματα σπρώχνουν στις παραλίες κοινές χελώνες Caretta caretta
και πράσινες χελώνες Chelonia mydas. Αυτές οι τελευταίες αναπαράγονται συνήθως
στις γειτονικές τουρκικές ακτές και στην Κύπρο. Οι Έλληνες ειδικοί πιστεύουν
ότι η πράσινη χελώνα προτιμά να επισκέπτεται τη Ρόδο επειδή οι παράκτιες
περιοχές του νησιού έχουν πελαγικό και υποτροπικό χαρακτήρα. Οι πράσινες
χελώνες που εκβράζονται στη Ρόδο έχουν μικρή ηλικία. Αντιθέτως, οι κοινές
χελώνες είναι όλων των ηλικιών. Αρκετοί από τους θανάτους των χελωνών
οφείλονται στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Είναι χτυπημένες και αδύναμες να
κολυμπήσουν Πάντως, εκβρασμοί δεν παρατηρούνται μόνο το καλοκαίρι, συμβαίνουν
κάθε εποχή. Για παράδειγμα, η πράσινη χελώνα τρώει τόσο τα μικρά ψάρια όσο και
τους φυτικούς οργανισμούς. Έτσι συμβαίνει συχνά να καταπιεί αγκίστρι. Αυτό
παραμένει στο στομάχι της για πολύ καιρό και δυσκολεύει τη λήψη φαγητού. Όσο
περνούν οι εβδομάδες, το ζώο αργοπεθαίνει από ασιτία και στο τέλος εκβράζεται
στις ακτές. Οι Έλληνες ειδικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολλές τέτοιες
περιπτώσεις.
Άλλες φορές, οι χελώνες πεθαίνουν από στρες ή από αιτίες άγνωστες.














