«Στη Nάξο δεν νιώθεις μοναξιά»

«Όταν “άδειασε” τελείως από έπιπλα το διαμέρισμα στο Λονδίνο (βρισκόταν στη
γνωστή για το παζάρι της περιοχή Κάμπτεν) κοντοστάθηκα στην είσοδο. Σφίχτηκε η
καρδιά μου. Πέρασαν – για λίγο – μπροστά από τα μάτια μου στιγμιότυπα από τη
ζωή μου σε αυτό το σπίτι. Χαρές, λύπες… Τότε ήταν η μόνη στιγμή που
αναρωτήθηκα “τι πάω να κάνω;”».

«H κουβέντα με τον κυρ Γιώργη, τον ταβερνιάρη, είναι μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της ημέρας. H ζωή είναι απλή, όμορφη στη Νάξο», λέει η Λουκρητία (δεξιά το σπίτι της στη Χώρα)

H Βρετανίδα συγγραφέας Λουκρητία Στιούαρντ άφησε οριστικά τη βρετανική
πρωτεύουσα τον περασμένο Μάρτιο. Διάλεξε για να φτιάξει το καινούργιο σπίτι τη
Νάξο.

«Ο μόνος σύνδεσμος με το παρελθόν είναι η δουλειά μου, μόνο που τώρα στέλνω τα
κείμενα στον εκδότη και τις εφημερίδες που συνεργάζομαι μέσω Ίντερνετ. Κράτησα
και τον ίδιο αριθμό κινητού, για να μπορούν να με βρίσκουν παλιοί φίλοι. Τώρα
μένω σε ένα σπίτι στη Χώρα της Νάξου. Είναι ψηλοτάβανο, τα υδραυλικά του δεν
είναι και τα καλύτερα, τα ντουλάπια της κουζίνας θέλουν αντικατάσταση, ωστόσο
όταν ανοίγω το παράθυρο και μπαίνει ο ήλιος, όταν ακούω το κύμα, όταν μυρίζω
το θυμάρι, την ελιά, το βασιλικό του διπλανού σπιτιού, οι ατέλειες του σπιτιού
μού φαίνονται ασήμαντες».

H Στιούαρντ έμενε μόνη της στο Λονδίνο. «Εκεί την “ένιωθα” τη μοναξιά, εδώ δεν
είναι το ίδιο. Πάω να φάω στην ταβέρνα της Απειράνθου και ο κυρ Γιώργης, ο
ταβερνιάρης, μου πιάνει την κουβέντα. Μου λέει “γιατί, κορίτσι μου, δεν
παντρεύτηκες; Τυφλοί είναι αυτοί οι Εγγλέζοι;”. Και γελάμε με την καρδιά
μας…».

Ακριβή η Ελλάδα

Ωστόσο, οι πρώτες ημέρες ήταν αρκετά δύσκολες. «Και η ζωή στη χώρα σας δεν
είναι τόσο φθηνή όσο νόμιζα. Μάλλον ακριβή θα τη χαρακτήριζα. Δεν έχω πλέον
χρήματα στην άκρη, αφού το κόστος της απόκτησης του σπιτιού και της
μετακόμισης ήταν αρκετά μεγαλύτερο από το ποσό που πήρα πουλώντας το σπίτι μου
στο Λονδίνο». H γλώσσα επίσης αποτελεί εμπόδιο στην καθημερινότητά της. «Όταν
έρχεσαι στο νησί ως τουρίστας τα αγγλικά είναι “μια χαρά”. Ήδη παρακολουθώ
μαθήματα ελληνικής, αλλά μου φαίνονται “βουνό”», λέει. Την ενοχλεί η έλλειψη
πολιτιστικών δραστηριοτήτων. «Το θερινό σινεμά – το ένα και μοναδικό – έδειξε
πράγματι όλες τις μεγάλες επιτυχίες του Χόλιγουντ. Όμως το καλοκαίρι τελείωσε.
Ακόμα και το πρόγραμμα της τηλεόρασης είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να απευθύνεται
μόνο σε όσους γνωρίζουν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Για να παρακολουθήσεις
δημοφιλείς αμερικάνικες ταινίες πρέπει να διαθέτεις καλωδιακή τηλεόραση – η
οποία είναι πανάκριβη στην Ελλάδα».

Τώρα ετοιμάζεται να ζήσει τον πρώτο της χειμώνα στις Κυκλάδες. «Ελπίζω να
διαψευστούν όσοι μού λένε ότι ο τρόπος ζωής θα είναι τελείως διαφορετικός από
αυτόν του καλοκαιριού. Ότι η κοινωνία, όταν φεύγουν οι τουρίστες, γίνεται πιο
κλειστή, πιο αυστηρή», λέει. «Προς το παρόν χαίρομαι τη ζωή μου. Ο μουντός
καιρός και ο θόρυβος του Λονδίνου δεν υπάρχουν πια. Έδωσαν τη θέση τους στο
απέραντο γαλάζιο της θάλασσας…».

Ερωτεύτηκα την Ελλάδα

H ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ με την Ελλάδα άρχισε όταν ο πατέρας της ήρθε στη χώρα μας
ως πρεσβευτής της Βρετανίας, λίγο μετά την επιβολή της χούντας. «H εποχή ήταν
πολύ δύσκολη, άγρια και εγώ μόλις 15 ετών. Και όμως κάτω από αυτές τις
αντίξοες συνθήκες αγάπησα την Ελλάδα και τον ελληνικό τρόπο ζωής».

H Λουκρητία είχε μία – επίσης Βρετανίδα – φίλη που έμενε μόνιμα στη Νάξο –
ήταν συνοδός μιας ηλικιωμένης γυναίκας. «Ήταν Ιούνιος του 1985 όταν με κάλεσε
για πρώτη φορά στη Νάξο. Ένα βράδυ που στο Λονδίνο έβρεχε ασταμάτητα ως
συνήθως, που έκανα μία ώρα για να φτάσω από το κέντρο στο σπίτι μου, που
άνοιξα την πόρτα και το διαμέρισμα ήταν έρημο, πήρα τη μεγάλη απόφαση. Την
επόμενη κιόλας ημέρα έβαλα την αγγελία στην εφημερίδα».