ΣE ΠPΩTO ENIKO Περισσότεροι διανοούμενοι στην εξουσία

Ναι, υπάρχουν και καλά νέα, ακόμα και αυτή τη ζοφερή εποχή. Ένα από αυτά το
είδα στο σάιτ του BBC και δεν το πίστευα:
Το 87% των ανθρώπων σε 68 χώρες – έδειξε έρευνα του βρετανικού καναλιού –
θέλουν να δοθούν περισσότερες εξουσίες στους πνευματικούς ανθρώπους.
Μπούχτισαν με τους πολιτικάντηδες και τα παιχνίδια τους, τους «σοσιαλιστές»
που προΐστανται σε κατακτητικούς πολέμους και τους «θεοσεβούμενους» που
κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αρκεί αυτά να μην αφορούν Ιρακινούς,
Παλαιστινίους ή μαύρους της Νέας Ορλεάνης! Φαίνεται ότι είδαν και απόειδαν.
Και «θυμήθηκαν» τους πεταμένους σε μια γωνιά, εδώ και τρεις δεκαετίες,
ανθρώπους του πνεύματος.
Μάλιστα δύο έγκυρα περιοδικά, ένα αμερικανικό και ένα βρετανικό, καλούν όλους
τους κατοίκους αυτού του πλανήτη να ψηφίσουν ηλεκτρονικά έως τις 10 του μήνα
το «τοπ 5» της διανόησης, τους πέντε σημαντικότερους διανοούμενους της εποχής
μας από μια λίστα εκατό ατόμων που επέλεξαν τα ίδια. Μπορούμε, όμως, να
προσθέσουμε και εμείς τα δικά μας ονόματα. Φιλόσοφοι – τι ονειρεμένη και τι
περιφρονημένη λέξη στον καιρό μας -, ιστορικοί, κοινωνιολόγοι, συγγραφείς,
περιβαλλοντολόγοι, βιολόγοι, κληρικοί και θρησκειολόγοι, γλωσσολόγοι, φυσικοί,
πολιτικοί επιστήμονες, οικονομολόγοι, διπλωμάτες, ψυχολόγοι, ακόμα και ένας
αρχιτέκτονας (ο περίφημος Κούλχαας) και δύο δημοσιογράφοι (βρήκα ανάμεσά τους
τον εξαιρετικό αρθρογράφο των «New York Times» Τόμας Φρίντμαν). Γλυκάθηκαν τα
μάτια μου, η ψυχή μου, τα αυτιά μου: Νόαμ Τσόμσκι, Ουμπέρτο Έκο, Αντόνιο
Νέγκρι, Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο, Άμος Οζ, Βάτσλαβ Χάβελ, ‘Ερικ Χόμπσμπομ, Ζαν
Μποντριγιάρ, Τζούλια Κρίστεβα, Γιούργκεν Χάμπερμας… Μια υπέροχη Βαβέλ – η
παγκοσμιοποίηση του πνεύματος.
Λέω για αρχή να ψηφίσουμε όσο περισσότεροι μπορούμε στη διεύθυνση αυτή (www.
foreignpolicy. com/story/cms. php? story-id=3249). Και την επόμενη φορά που θα
ρίξουμε το «μαγικό χαρτάκι» στην κλασική κάλπη, να σπρώξουμε όσο περισσότερους
ανθρώπους της σκέψης μπορούμε στη Βουλή των τριακοσίων, στο Ευρωκοινοβούλιο,
στην κυβέρνηση, στους δήμους. Ας μιλάνε κάποιοι υποτιμητικά για
«αιθεροβάμονες», «ονειροπαρμένους» και «ουτοπιστές».
Είδαμε και τους «ρεαλιστές»!…













