Mόντελινγκ με… αναβολικά

H Κέιτ Μος, πριν ανακηρυχθεί «Κέιτ της κοκαΐνης» (ένθετη φωτό) είχε καταφέρει να κλείσει πολλά ακριβά συμβόλαια. Με τη Chanel ξεκίνησε το 2002 για να διαφημίζει το άρωμα Coco Mademoiselle εισπράττοντας 1,35 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Με την αλυσίδα ρούχων Η&Μ η συμφωνία τής αμοιβής της ήταν 7,2 εκατομμύρια δολάρια και 9 εκατομμύρια δολάρια για την εταιρεία καλλυντικών Rimmel. Μάλιστα το πρόσωπο της Μος πούλησε τόσο καλά που η εταιρεία αύξησε τις τιμές της κατά 20%, πολλαπλασιά-ζοντας τα κέρδη της

«Υπάρχουν δύο τρόποι για να μείνεις στην κορυφή και να είσαι επαγγελματίας
μοντέλο», εξηγεί στα «NEA» η Λένα Ιωαννίδου, πρώην ατζέντης σε μεγάλο αθηναϊκό
πρακτορείο μοντέλων και νυν διευθύντρια ομορφιάς γυναικείου περιοδικού.

«Έχεις να διαλέξεις την απόλυτη πειθαρχία όπως η Κλόντια Σίφερ. H οποία δεν
παρέκκλινε ποτέ από το πρόγραμμά της και πήγαινε για ύπνο στις 9 το βράδυ ή
όταν τελείωνε το σόου της, για να διατηρείται φρέσκια και δυνατή, για τις
πολύωρες απαιτήσεις της δουλειάς της την επόμενη ημέρα. Ή να δουλεύεις
υπερβολικά, οκτώ με δέκα ώρες την ημέρα, με πολλούς ανθρώπους γύρω σου που
απαιτούν να υποδύεσαι μπροστά στον φακό ή την κάμερα. Και για να τα βγάλεις
πέρα, δείχνοντας ξεκούραστη, ευδιάθετη και γεμάτη όρεξη για δουλειά, να
χρησιμοποιείς τα ναρκωτικά σαν “βιταμίνες”, σαν τονωτικό. Όπως δηλαδή συνέβη
με την Κέιτ Μος. H οποία έφτασε γρήγορα στην κορυφή, σε μικρή ηλικία,
καταφέρνοντας να είναι πρώτη για 15 χρόνια. Σε αυτόν τον απαιτητικό χώρο, τα
μοντέλα είναι σαν τους πρωταθλητές που αγωνίζονται να κρατήσουν τα ρεκόρ τους
και χρησιμοποιούν αναβολικά».

Επάγγελμα σούπερ μόντελ. Σαν να λέμε πρωταθλήτρια της πασαρέλας, σε νεαρή
ηλικία. Τηρουμένων των αναλογιών, όπως λέμε στην Ελλάδα για το ξεκίνημα της
Βίκης Καγιά στα 14 και της Μάρας Δαρμουσλή στα 16. Με έναν περίγυρο από
ατζέντηδες, φωτογράφους, στυλίστες, διευθυντές περιοδικών, σχεδιαστές,
καλλιτεχνικούς διευθυντές οίκων μόδας, επιχειρηματίες να τριγυρίζουν ένα
κορίτσι που γεννήθηκε για να γίνει αστέρι και να κερδίσει εκατομμύρια για τους
ίδιους και τον εαυτό της.

«Και να σας πω από που ξεκινάει το πρόβλημα» τονίζει πρώην μοντέλο –
που για ευνόητους λόγους διατηρεί την ανωνυμία της. «Όταν στα 17 μου ξεκινάω
με το πρώτο μου συμβόλαιο, όχι πολλά λεφτά, περίπου 2.000 ευρώ, και από μένα
περιμένουν όλοι, να αρπάξω την ευκαιρία ώστε να κάνω και δύο εξώφυλλα σε δύο
περιοδικά και όλα αυτά μέσα σε χρόνο που δεν καθορίζεις εσύ αλλά τα κέφια και
τα προγράμματα δεκάδων ανθρώπων γύρω σου, τότε νιώθεις ότι από την κατάρρευση
σε χωρίζει μια λεπτή γραμμή. Που μπορεί να έχει και χρώμα λευκό. Γιατί κανείς
δεν μπορεί να καταλάβει την πίεση που εισπράττει ένα 17χρονο κορίτσι. Δεν έχει
δικαίωμα ούτε να διαμαρτυρηθεί, αλλά ούτε και να σταματήσει λεπτό να χαμογελά.
Πρέπει να είμαι όμορφη, δροσερή και ξεκούραστη, ακόμη κι αν το δικό μου 24ωρο
απαιτείται να διαρκεί 25 ώρες. Μπροστά στην προοπτική ενός δεύτερου κι ενός
τρίτου συμβολαίου, το μόνο “όχι” που δεν σκέφτεσαι να πεις είναι στις
απαιτήσεις των άλλων από σένα».

Στα κάστινγκ με τους πελάτες, τα νεαρά μοντέλα μαθαίνουν να περιμένουν με τις
ώρες για να τις επιλέξουν για κάποιο μικρό διαφημιστικό, μία φωτογράφηση μόδας
ή τη συμμετοχή σε μία εκδήλωση δίνοντας προσοχή στους κανόνες του μόντελινγκ:
λεπτή σιλουέτα, λαμπερή επιδερμίδα, συνεπής, συνεργάσιμη και υπάκουη στις
απαιτήσεις του πελάτη. Κάθε κλείσιμο του ονόματός τους φέρνει στο πρακτορείο
ένα ποσοστό 20% επί της τιμής από την επιβάρυνση σέρβις προς τον πελάτη. Κι
ένα επιπλέον 20% από την καθαρή αμοιβή του μοντέλου.

Στο εξωτερικό, τα ασήμαντα πρώτα διαφημιστικά οδηγούν στην πασαρέλα των
σχεδιαστών της Νέας Υόρκης, του Μιλάνου, του Παρισιού και του Λονδίνου. H
συνέχεια είναι η φωτογράφηση μόδας στα γυναικεία περιοδικά. H καταξίωση είναι
το εξώφυλλο της «Vogue». H επιτυχία είναι τα μεγάλα αποκλειστικά συμβόλαια με
οίκους πολυτέλειας και καλλυντικών. Σήμερα οι τιμές των μοντέλων δεν έχουν
καμία σχέση με το παρελθόν των τοπ μόντελς Σίντι Κρόφορντ-Λίντα
Εβαγκελίστα-Κρίστι Τέρλινγκτον. Το πρακτορείο μιας επαγγελματία του μόντελινγκ
στο εξωτερικό (Μιλάνο-Παρίσι) χρεώνει περίπου 6.000-7.000 ευρώ για ένα
διαφημιστικό και πέφτει πιο κάτω για ένα σόου στην πασαρέλα. Μόνο η Ναόμι
Κάμπελ στην πρόσφατη εβδομάδα μόδας της Νέας Υόρκης χρέωνε την εμφάνισή της
μέχρι και 50.000 δολάρια για κάθε σόου, και αυτό γιατί η αμοιβή της
προσφέρθηκε στα θύματα του τυφώνα Κατρίνα.

«Ισχύει κώδικας σιωπής»

«Πώς περιμένει κανείς από ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι να αντέξει μέσα στην τρέλα της προετοιμασίας για ένα σόου μόδας, χωρίς να πάρει κάτι που θα ηρεμήσει τον εκνευρισμό της;», επισημαίνει η Αμερικανίδα τοπ μόντελ Άμπερ Βαλέτα

«H προετοιμασία για ένα σόου μόδας είναι μία χαοτική κατάσταση, λέει η
Αμερικανίδα Άμπερ Βαλέτα, πρώην μοντέλο και νυν ηθοποιός, στο ντοκιμαντέρ για
τον κόσμο των μοντέλων του φωτογράφου Ντέιβιντ Μπέιλι, «Models, Close Up», που
είχε προβληθεί στη NET. «Στα παρασκήνια, τα κορίτσια περιστοιχίζονται από ένα
πλήθος τηλεοπτικών συνεργείων και φωτογράφων που παρακολουθούν τις ετοιμασίες
τους. Πώς περιμένει κανείς από ένα δεκαεξάχρονο να αντέξει μέσα σε αυτήν την
τρέλα, χωρίς να πάρει κάτι που θα ηρεμήσει τον εκνευρισμό της;». Στο ίδιο
ντοκιμαντέρ, η Τζέρι Χολ, που ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο,
συμπληρώνει: «Τα ναρκωτικά είναι ο φονιάς πολλών μοντέλων. Υπάρχουν γύρω σου
πολλοί άνθρωποι να σε κολακεύουν, πολλή μοναξιά και πολλοί τύποι να σου
προσφέρουν ναρκωτικά».

«Ο κόσμος της μόδας γνωρίζει τι γίνεται. Αλλά για λόγους ισορροπίας», εξηγεί η
Λένα Ιωαννίδου, «για να προχωράει η δουλειά, ισχύει ένας κώδικας σιωπής. Τα
πρακτορεία μοντέλων και τα μίντια πολλές φορές έρχονται σε συμβιβαστικές
λύσεις. Αν βγει προς τα έξω ένα σκάνδαλο για κάποιο όνομα που πουλάει στον
χώρο της μόδας, συνήθως δεν το αφήνουν να εκτεθεί δημόσια. Το προστατεύουν,
δίνοντας κάτι άλλο που ενδιαφέρει και τραβάει την προσοχή του κοινού».

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Χαμηλότεροι ρυθμοί και αμοιβές

Στην ελληνική πραγματικότητα, οι ρυθμοί ενός μοντέλου είναι πιο χαμηλοί σε
σχέση με το εξωτερικό. Όμως οι εξαγώγιμες καλλονές Κάτια Ζυγούλη (φωτογραφία
κάτω), Σοφία Χρυσοσχοΐδου, Μάρα Δαρμουσλή έχουν να αντιμετωπίσουν τις υψηλές
απαιτήσεις του διεθνούς περίγυρου, αναφέρει ο Σπύρος Δελβινακιώτης, ιδιοκτήτης
πρακτορείου στην Αθήνα. Και για να έχουν ζήτηση θα πρέπει να διατηρούν
αμετάβλητη την εικόνα του σώματός τους. Όμως έπειτα από τέσσερις συνεχείς
ημέρες δεκάωρης δουλειάς, κάτω από τους έντονους προβολείς, αλλάζοντας ρούχα,
μακιγιάζ και μαλλιά και προσπαθώντας να αλλάξουν πόζα για είκοσι διαφορετικές
λήψεις δεν έχουν τη διάθεση να ασκηθούν.

Όσο για τις αμοιβές τους, υπάρχει διαφορά μεταξύ της εγχώριας αγοράς και του
εξωτερικού. Αν βγουν στην πασαρέλα ενός Έλληνα σχεδιαστή αμείβονται μέχρι και
2.000 ευρώ. Αν κάνουν ένα διαφημιστικό στο εξωτερικό – όπως η Κάτια Ζυγούλη
πρόσφατα για τη Nivea και το Pantene – το ποσό κυμαίνεται περίπου στα 20.000
ευρώ. Πολύ χαμηλό σε σχέση με το κόστος της καμπάνιας των 300.000 δολαρίων που
πλήρωσε η εταιρεία τζιν Vanderbilt για τις περιζήτητες Ζιζέλ Μπίντχεν, Κέιτ
Μος, Ντάρια Βερμπάουι.

INFO

Περισσότερα για τον κόσμο των μοντέλων από τον Μάικλ Γκρος στο βιβλίο του
«Model. The ugly business of beautiful women» και τον Ντέιβιντ Μπέιλι στο
«Models Close-Up».