«Δεν ξέρω πόσους αθώους σκότωσα»

«Το όνομά μου είναι Χαρτ Βάιτζες. Την επόμενη ημέρα μετά την 11η
Σεπτεμβρίου βρισκόμουν στο στρατολογικό γραφείο. Νόμιζα ότι αυτός ήταν ο
τρόπος για να κάνω τα πράγματα λίγο καλύτερα στον κόσμo»…

Διαδηλωτές σπρώχνουν ένα οδόφραγμα. Στιγμιότυπο από τη μεγαλύτερη κινητοποίηση στις ΗΠΑ κατά του πολέμου στο Ιράκ, μετά το 2003

Έτσι αρχίζει η μαρτυρία του 29χρονου Χαρτ Βάιτζες, ο οποίος υπηρέτησε στο Ιράκ
προτού γίνει αντιρρησίας συνείδησης και ένας από τους πιο παθιασμένους εχθρούς
του πολέμου στο Ιράκ. Το Σάββατο βρέθηκε στην Ουάσιγκτον, προκειμένου να
συμμετάσχει στη μεγάλη αντιπολεμική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε εκεί.

H μαρτυρία του για όσα έζησε όσο υπηρετούσε στο Ιράκ είναι συγκλονιστική – από
την πρώτη κιόλας στιγμή που πάτησε το πόδι του στο Κουβέιτ με την 82η
Αερομεταφερόμενη Μεραρχία. «Αναπτυχθήκαμε στο Κουβέιτ τον Φεβρουάριο του 2003
και από εκεί μπήκαμε στο Ιράκ. Στον δρόμο για τη Σαμάουα, όπου πηγαίναμε για
να διασφαλίσουμε τον ανεφοδιασμό μας, η διμοιρία μου έριξε κάμποσους όλμους
μέσα στην πόλη. Παρατηρούσα ελικόπτερα τύπου Κιόουα να ρίχνουν τον έναν μετά
τον άλλο τους πυραύλους Χελφάιαρ. Δεν ξέρω πόσους αθώους σκότωσα με τον όλμο
μου. Μόνο να το φανταστώ μπορώ».

«… Μετά πήγαμε στη Βαγδάτη. Και έζησα μέρες που δεν θέλω να θυμάμαι.
Προσπαθώ να ξεχάσω. Μέρες που συνοδεύαμε εργολάβους σε ένα εργοστάσιο
καθαρισμού του νερού έξω από τη Βαγδάτη. Είχαμε μάθει ότι αυτό ήταν ένα
τρομακτικό μέρος, αλλά όταν πρωτοπήγα εκεί υπήρχε γρασίδι, φοινικόδεντρα και
ένας ποταμός. Ήταν το πρώτο ωραίο μέρος που έβλεπα – έμοιαζε ανέγγιχτο από τον
πόλεμο. Την ώρα που φεύγαμε, δύο άνδρες που κρατούσαν χειροβομβίδες έτρεξαν
μπροστά μας. “Ρίξτε τα όπλα σας” μας είπαν. Άρχισαν να πιάνουν γυναίκες και
παιδιά και να τους χρησιμοποιούν ως ανθρώπινες ασπίδες για να μην τους
πυροβολήσουμε.

Σημαδεύω με το όπλο μου έναν. Είμαι εκπαιδευμένος να σκοτώνω, αλλά αυτός δεν
είναι κάποιος μπαμπούλας, κάποιος εχθρός. Είναι ένας άνθρωπος. Με τους ίδιους
φόβους, τις ίδιες αμφιβολίες, τις ίδιες αγωνίες.

«Εύκολος στόχος»

Ο 29χρονος Χαρτ Βάιτζες.Υπηρέτησε στο Ιράκ προτού γίνει αντιρρησίας συνείδησης και ένας από τους πιο παθιασμένους εχθρούς αυτού του πολέμου

Δεν τράβηξα τη σκανδάλη εκείνη τη φορά… κάτι με σταμάτησε. Δεν μου είχαν πει
τίποτε γι’ αυτά που θα ένιωθα μπροστά στους σκοτωμούς. Προσπάθησαν να με
νεκρώσουν, προσπάθησαν να με απογυμνώσουν από την ανθρωπιά μου. Προσπάθησαν να
μου πουν ότι αυτός δεν είναι άνθρωπος – είναι ένας εύκολος στόχος…».

«Όταν γύρισα σπίτι, έκανα αίτηση για να ενταχθώ στο καθεστώς του αντιρρησία
συνείδησης. Αφού είμαι χριστιανός, τότε τι στο καλό έκανα απειλώντας έναν
συνάνθρωπό μου με όπλο; Αγάπα τον πλησίον σου. Προσευχήσου για εκείνους που σε
καταδιώκουν, μην τους πυροβολείς.

Μου αναγνωρίστηκε τελικά το καθεστώς του αντιρρησία συνείδησης. Είμαι
ελεύθερος. Όλα τελείωσαν τώρα, έτσι δεν είναι; Όχι! Ακόμα τρέχω να αποφύγω
σακούλες σκουπιδιών… πυροτεχνήματα… Δεν μπορώ να εκφράσω τίποτα. Όι
σχέσεις καταρρέουν επειδή όλοι αδυνατούν να με καταλάβουν.;»…

«Δεν μπορούσα να κόψω τις φλέβες μου. Κάλεσα στην αστυνομία. Ήρθαν και με
βρήκαν στο σπίτι μου, να κρατάω το μαχαίρι μου. “Πυροβολήστε με” τους είπα.
Ξαφνικά ήμουν ο άνθρωπος με τη χειροβομβίδα, με τα όπλα όλων στραμμένα
εναντίον του, ο οποίος σκεπτόταν: “Ναι, μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα του
κόσμου σκοτώνοντας ο ένας τον άλλον”. Δεν είναι τελείως τρελό; Ευτυχώς επέζησα
από εκείνο το περιστατικό. Βλέπεις, δεν μπορείς να ξεπλύνεις τα χέρια σου όταν
είναι μέσα στο αίμα. Τα τραύματα συνεχίζουν να υπάρχουν».

Χιλιάδες Αμερικανοί διαδήλωσαν κατά του πολέμου στο Ιράκ

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ πλημμύρισαν το Σάββατο τους δρόμους
μεγάλων πόλεων των ΗΠΑ και της Ευρώπης για να ζητήσουν την αποχώρηση των
στρατευμάτων κατοχής από το Ιράκ. Στην αμερικανική πρωτεύουσα, περισσότεροι
από 100.000 άνθρωποι – σύμφωνα με ανεπίσημες πληροφορίες, περίπου 300.000 –
διαδήλωσαν στο κέντρο της πόλης ζητώντας την αποχώρηση των αμερικανικών
στρατευμάτων από το Ιράκ. H προχθεσινή διαδήλωση, που πιθανόν να είναι η
μεγαλύτερη κινητοποίηση στις ΗΠΑ κατά του πολέμου στο Ιράκ μετά το 2003,
πραγματοποιήθηκε τη στιγμή που η πλειοψηφία των Αμερικανών, σύμφωνα με
δημοσκοπήσεις, θεωρεί πως ο πόλεμος αυτός ήταν ένα λάθος. Ανάλογες διαδηλώσεις
πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο, τη Ρώμη, την Κοπεγχάγη, το Παρίσι, το Λος
Άντζελες και το Σαν Φρανσίσκο.

Επιμέλεια: Αμαλία Νεγρεπόντη