ΣE ΠPΩTO ENIKO Aγαπημένο μου πλυντήριο

Τέτοιο στήσιμο δεν το’ χω φάει ούτε τότε που μου άξιζε. Κι όμως, ιδού το
κατάντημά μου. Από όρθρου πρωίας είμαι εδώ stand by, δηλαδή σπαταλάω ωφέλιμο
χρόνο, μόνο και μόνο για να υποδεχτώ με τιμές αρχηγού κράτους το νέο μας
πλυντήριο. Το είχα κάπου διαβάσει, αλλά τότε δεν είχα δώσει και πολλή σημασία.
Έλεγε λοιπόν η έρευνα ότι ο έγγαμος βίος ξεκινάει ουσιαστικά με την αγορά του
πρώτου κοινού πλυντηρίου ρούχων κι όλα τ’ άλλα, πιάτα, τεντζερέδια
κλινοσκεπάσματα και φωτιστικά είναι απλώς χαρτί περιτυλίγματος. Μάλιστα…

Ξέρεις καλά πόσο μισώ κάθε είδους αμπαλάζ και με ποιο τρόπο αντιδρώ σε κάθε
απόπειρα να με συσκευάσουν. Όμως, όταν πρόκειται για πλυντήριο, κάνω αμέσως
τακτική υποχώρηση και παραδίνομαι με τρέλα στη μοναδική οικιακή εργασία που
αποδέχτηκε η γενιά των γυναικών, της οποίας είμαι περήφανο τέκνο. Κάπως έτσι
εξουθένωσα το δόλιο, το προηγούμενο πλυντήριό μας, ενώ η σούπερ κουζίνα μας –
κοίτα την – είναι ακόμη του κουτιού. Και θα παραμείνει φίλε μου και θα
παραμείνει. Θα βλέπει τα πλυντήρια να περνούν αράδα και θα τρίβει τα χέρια της
που, μόνη αυτή, τη γλίτωσε από τη δεινότητά μου στα οικιακά. Μεταξύ μας, σ’
αυτό το σπίτι διακρίνω μερικά ακόμη διασωθέντα αντικείμενα οικιακής χρήσεως,
δεν έχω όμως καμία όρεξη να εκτεθώ άλλο, γραπτώς.