Mε διεθνή κουλτούρα

ΤΗΝ εποχή που το ελληνικό μπάσκετ βούλιαζε στην ανυποληψία, οι επενδυτές
απομακρύνονταν ο ένας μετά τον άλλο, ο κόσμος έστρεφε αλλού το βλέμμα του και
οι εξέδρες έμεναν κενές, ένα μπουκέτο παικτών πήρε την απόφαση να αναζητήσει
σε «άλλη γη, σε άλλη χώρα», το αθλητικό του μέλλον.

Ο Φώτσης έκανε ένα πέρασμα από το NBA, όπου για να είμαστε ειλικρινείς δεν…
ακούμπησε και αργότερα στέφθηκε πρωταθλητής με τη φανέλα της Ρέλα. Μοιράζοντας
κρίσιμη τάπα στον τελικό με τη Μάλαγα!

Ο Παπαλουκάς έφυγε ως στυμμένη λεμονόκουπα από τον ευρισκόμενο σε κρίση
Ολυμπιακό και έγινε ίσως ο καλύτερος έκτος παίκτης στην Ευρωλίγκα, φορώντας τη
φανέλα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ο «δάσκαλος» Ίβκοβιτς τον βοήθησε σε μέγιστο βαθμό.

Ο Ντικούδης ψάχνει τις αγωνιστικές του ισορροπίες ανάμεσα στο προηγμένο
ισπανικό πρωτάθλημα και το ρωσικό, όπου εσχάτως ρέει μπόλικο χρήμα.

Ο Παπαδόπουλος περιέργως δεν έκανε στον ΠΑΟ, κάνει και με το παραπάνω όμως
στους Ρώσους και φυσικά στον Παναγιώτη Γιαννάκη. Ήρθε βελτιωμένος και με το
ύψος του σκεπάζει τα καλάθια!

Ο Χατζηβρέττας απέκτησε την αυτοπεποίθηση που του έλειπε και το χέρι του
δείχνει αλάνθαστο.

Ο δε Κακιούζης, μεγάλωσε σε όλους τους τομείς στη Σιένα, ετοιμάζεται για το
ταξίδι στη Βαρκελώνη και με τις ρηξικέλευθες δηλώσεις του ταράζει τα νερά!

Βλέπεις τα παιδιά και τα χαίρεσαι! Να έρχονται ο ένας μετά τον άλλον στις
συνεντεύξεις και να μη φοβούνται το μικρόφωνο ή την κάμερα. Να μετέχουν στο
παιχνίδι της επικοινωνίας και να αποσπούν υψηλό βαθμό και θετικές κριτικές. Να
έχουν ανοιχτούς ορίζοντες. Να βλέπουν μακρύτερα και όχι μόνο μέχρι τα στενά
όρια του παρκέ τού ελληνικού μπάσκετ. Αυτοί οι παίκτες, μαζί με τον
μπαρουτοκαπνισμένο στο Μαρούσι, Σπανούλη, παρέα με τον νέο εμιγκρέ Ζήση,
ξαναφέρνουν χαμόγελο στον αθλητισμό μας. Ετοιμάζονται για τη δυσκολότερη
αποστολή γιατί οι παραστάσεις που έλαβαν τα τελευταία χρόνια τους όπλισαν με
τα καλύτερα εφόδια.

*** Τι μας θυμίζουν; Τον Καραγκούνη. Τον Δέλλα. Τον Γιαννακόπουλο. Τον
Χαριστέα. Τον Βρύζα. Τον σπουδαίο αρχηγό Ζαγοράκη. Οι ξενιτεμένοι δεν
συνέβαλαν αποφασιστικά στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος; Το εδώ
σύστημα και οι παράγοντες που τα γνωρίζουν όλα τούς έδιωξανε! Καλύτερα για
τους ίδιους και την Εθνική μας!

Στον δρόμο του 2004, λοιπόν, η Εθνική μπάσκετ. Και όχι σε αυτόν του μακρινού
’87. Γιατί οι ομοιότητες με το ποδόσφαιρο (και) εδώ είναι πολλές, κυρίως σε
θέματα συμπεριφοράς και νοοτροπίας.

Μακάρι να πετύχουν οι παίκτες μας. Για να δείξουν την οδό της επιτυχίας σε
πολλούς. Όχι κατ’ ανάγκην να τους οδηγήσουν στο εξωτερικό, αλλά να
παρουσιάσουν το αληθινό πρόσωπο του αθλητισμού που εδώ κοντεύουμε να
ξεχάσουμε. Ένα πρόσωπο με πρωταγωνιστές τους αθλητές και όχι ατζέντηδες,
προέδρους, μπράβους και κάθε λογής παρατρεχάμενους!

TI NA KANEI ο Άγγελος; Στον Αναστασιάδη, αναφερόμαστε. Ο τεχνικός παραμένει
στο τιμόνι της Εθνικής Κύπρου και με δεδομένο ότι οι αγωνιστικές υποχρεώσεις
ολοκληρώνονται, ήδη σκέφτεται την περίπτωση επαναπατρισμού. Δύσκολα θα
ξεχειμωνιάσει στο νησί… Λοιπόν: τι προτάσεις έχει ο Αναστασιάδης; Επί του
παρόντος, καμία επίσημη. Ωστόσο, στην Καλαμαριά ακούγονται δυσμενή σχόλια για
τον Κοκότοβιτς και ορισμένοι σχεδιάζουν προσέγγιση με τον Άγγελο! Λεπτομέρεια:
θα χρειαστεί κάποιος να βάλει τα χρήματα που απαιτούνται ώστε να καλυφθεί η
διαφορά. Γιατί ο μεν Κοκότοβιτς συμφώνησε για περίπου 120 χιλιάρικα τον χρόνο,
ενώ το κασέ του Αναστασιάδη αγγίζει τις 300.000 ευρώ!

TA ΚΑΛΥΤΕΡΑ σχόλια ακούγονται στο Αιγάλεω για τον πιτσιρικά Κροάτη, τον
Μάριτς. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να αμφιβάλλουμε. Καλό είναι να έρχονται καλοί
μέσοι και να μεγαλώνει ο συναγωνισμός για μια θέση στην ενδεκάδα. Για την
απουσία, όμως, του Μπάρκογλου σε αυτές τις πρώτες στροφές τού πρωταθλήματος,
δεν παίζει ρόλο η έλευση του Μάριτς. Ο Μπάρκογλου, μέσος με έφεση στο
σκοράρισμα, δείχνει εξαφανισμένος! Και επειδή δεν γίνεται να τον αναζητήσει
ο… Ερυθρός Σταυρός, καλό είναι να μάθουμε τι συμβαίνει. Γιατί οι «κακές
γλώσσες» επιμένουν πως ο ποδοσφαιριστής παραγκωνίζεται και τα αίτια
σχετίζονται με την επιμονή του να ασχοληθεί ο ίδιος με τη μεταγραφή του και
όχι η ομάδα. Και καθώς η ΠΑΕ δεν θέλει να χάσει χρήματα, βάζει στο περιθώριο
τον παίκτη και τον βλέπουμε μόνο ως αλλαγή.