ΣE ΠPΩTO ENIKO Οι πάπισσες της «Δεξιάς»

Ποιος λέει ότι το περιστατικό «Άνγκελα Μέρκελ» είναι μεμονωμένο; Δεν μένει
παρά να το παραδεχτούμε κορίτσια: άπαξ και θέλουμε να δούμε εξουσίας πρόσωπο,
τα δεξιά κόμματα είναι δυστυχώς μονόδρομος. Παρντόν κιόλας που θα σας
κακοκαρδίσω, αλλά τα δεδομένα έρχονται να διαψεύσουν το ακριβό μας όνειρο,
ότι, και καλά, το πολιτικό αίτημα των γυναικών χωράει μόνον μέσα σε αριστερά
πακέτα. Αμ δε…

Εκτός από τη νεόκοπη Άνγκελα και την πάπισσα Θάτσερ, σας θυμίζω την
υπερσυντηρητική Τανσού Τσιλέρ της Τουρκίας και την παρομοίων προσόντων Κιμ
Κάμπελ, άλλοτε πρωθυπουργό του Καναδά. Μιλάμε, εννοείται, για εξουσία σε
κοινωνίες όπου οι άντρες δεν έχουν παραιτηθεί των γονιδιακών χμμ δικαιωμάτων
τους, όπως συμβαίνει στους σκανδιναβικούς παραδείσους. Εκεί όπου η
διακυβέρνηση δίνεται στις γυναίκες σχεδόν με το ζόρι…

Στο δικό μας βαρύ πολιτικό τερέν τα πράγματα λειτουργούν αλλιώς. Πολύ αλλιώς,
κατά πώς δυσοίωνα προλέγει η σοσιαλίστρια Ελίζαμπετ Ούμπερ – Ντορφμίλερ, η
οποία ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζει ότι οι κυρίες αποτελούν το τέλειο
μάρκετινγκ για τα συντηρητικά κόμματα αφού, ως γυναίκες που είναι,
παρουσιάζουν λέει «διείσδυση» προς τα αριστερά.

Μαύρα τα μαντάτα για τις ηγέτιδες προοδευτικών κομμάτων, όσες τέλος πάντων
έχουν πρωθυπουργικές βλέψεις. Μη έχοντας αριστερότερο τράτο, «βρίσκουν τοίχο»
μεταβάλλοντας το πολιτικό μόρφωμα του οποίου ηγούνται σε σκέτο γκρουπούσκουλο.

Ήδη οι ενστικτώδεις Αμερικανοί Δημοκρατικοί βάζουν εμπόδια στις φιλοδοξίες της
Χίλαρι Κλίντον, ενώ οι δικοί μας ανεπίδεκτοι της Νέας Δημοκρατίας επιμένουν
στο στυλ του καλόκαρδου φαμελιάρη προέδρου…

Άι στο καλό. Τι θέλω και πάω και μπλέκομαι;