Γαλλίδες τουρίστριες του σεξ!

Το θέμα κοινό στη σύγχρονη γαλλική 7η Τέχνη, τη μυθιστοριογραφία και τον
Τύπο: ευκατάστατες, ωραίες και… μόνες. Γυναίκες που δεν έχουν χάσει τη
διάθεση για ζωή, γυναίκες που αγαπούν τη ζωή και είναι αποφασισμένες ακόμη και
να… πληρώσουν, για να βρουν τον ερωτισμό που, κάπου στον δρόμο, έχασαν.

H Σαρλότ Ράμπλινγκ στη νέα ταινία του Λοράν Καντέ υποδύεται μια μεσήλικη γυναίκα που επισκέπτεται τους Τροπικούς για σεξ

Δεκαετία του ’80 και είναι η περίοδος που η Αϊτή αρχίζει να παραδίδεται στην
αναρχία, στο τέλος του στυγνού καθεστώτος του Ζαν Κλοντ Ντιβαλιέ. Τρεις
πλούσιες Αμερικανίδες, λίγο μετά τα 50 τους, σπεύδουν στην πρώην γαλλική
αποικία, αναζητώντας τον ήλιο της και… την απόδραση που θα τους προσφέρει
πληρότητα ή απλώς, ανανέωση στην ερωτική τους ζωή. Είναι μάλιστα διατεθειμένες
να πληρώσουν όσο όσο. H Βρετανίδα ηθοποιός Σαρλότ Ράμπλινγκ ανάμεσά τους, στον
ρόλο της Έλεν, μιας τουρίστριας του σεξ από τη Βοστώνη, καταλήγει σε
ανταγωνισμό με τις φίλες της για τα… θέλγητρα του Λέγκμπα, του πιο
γοητευτικού νεαρού ζιγκολό που συναντούν.

H ταινία. Αυτό είναι το θέμα που πραγματεύεται η νέα ταινία του Λοράν
Καντέ («Vers le Sud» δηλαδή «Προς τον Νότο»), του βραβευμένου Γάλλου
σκηνοθέτη, που απολαμβάνει τον χαρακτηρισμό τής «πιο συναρπαστικής νέας
προσωπικότητας του γαλλικού σινεμά». Αναμένεται μάλιστα να αγγίξει στην καρδιά
το κοινό της πατρίδας του, όπως άγγιξε και το κριτικό κοινό στο Φεστιβάλ
Ταινιών της Βενετίας, όπου και παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα. Είναι κι
αυτό ένα ζήτημα άλλωστε – η αναζήτηση ερωτικού συντρόφου από γυναίκες επί
πληρωμή – που φαίνεται να απασχολεί τους Γάλλους, όπως και ένα από τα
προηγούμενα στα οποία εστίασε ο Καντέ: το «Ελεύθερος Ωραρίου» αναφερόταν στις
συνέπειες του 35ώρου και στην ανεργία που πλήττει τη Γαλλία.

«Περισσότερο από σεξ, αυτές οι γυναίκες αναζητούν την τρυφερότητα που ο κόσμος
τούς αρνείται», δήλωσε ο ανήσυχος σκηνοθέτης. Επίσης ανήσυχα, η Ράμπλινγκ
συμπλήρωσε: «Ο Λέγκμπα είναι ένα σύμβολο για την Έλεν. Για λίγο μπορεί να
ονειρευτεί ότι ο άνδρας αυτός αντιπροσωπεύει όλα τα όμορφα πράγματα στον κόσμο
μαζί. Αυτή η γυναίκα θα μπορούσε να είχε παντρευτεί, να έχει παιδιά, όμως
βιώνει μια επιθυμία που δεν έχει εκπληρωθεί, ούτε στη δική της ζωή ούτε στη
ζωή των φίλων της».

Θα έλεγε κανείς ότι η Ράμπλινγκ… δικαιούται να μιλήσει. Ζει στη Γαλλία,
είναι η προσωποποίηση του «γερνάω ωραία» στα 60 της, έχει επαφή με το γαλλικό
κοινό και έχει ήδη δοκιμαστεί στην προσωπική της ζωή. Το διαζύγιό της το 1996
από τον Γάλλο μουσικό Ζαν Μισέλ Ζαρ ήταν οδυνηρό.

H ταινία αυτή αντανακλά ακριβώς την εμμονή που έχει καταλάβει τη Γαλλία αυτή
την εποχή για ιστορίες με ζιγκολό. Και η εμμονή αυτή βρίσκει την εξήγησή της –
γράφει ο Matthew Campbell στους «Sunday Times» – στη δίψα για ερωτισμό που
αναδύεται από τη γαλλική τέχνη. Αυτή τη φορά, το κυνήγι του ερωτισμού
οδηγείται σε ακραία πεδία…

«H ανάγκη να έχεις κάποιον να αγαπάς»

Ο Γάλλος σκηνοθέτης Λοράν Καντέ με τις τρεις πρωταγωνίστριές του, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Λουίζ Πόρταλ και Κάρεν Γιάνγκ στο Φεστιβάλ της Βενετίας

Ο Ζαν Κριστόφ Ρουφάν, πολύ γνωστός λογοτέχνης στη Γαλλία, πραγματεύεται το
ίδιο θέμα στο νέο του βιβλίο «Salamander»: H Καθρίν είναι μια 46χρονη γυναίκα,
η οποία δέχεται πρόσκληση να επισκεφτεί τη Βραζιλία, αλλά καταλήγει να
ερωτευτεί τον αρκετά χρόνια μικρότερό της Ζιλ. Και ο Ζιλ δεν ξεφεύγει από το
πρότυπο του Λέγκμπα: συνάπτει ερωτικές σχέσεις με μεγαλύτερες συνήθως γυναίκες
έναντι αμοιβής. Παρά τις συμβουλές των φίλων της, η Καθρίν πουλάει το σπίτι
της και εγκαθίσταται μόνιμα στη Βραζιλία… « Πρόκειται για μια ωραία ερωτική
ιστορία, η οποία μάς μεταφέρει στη μοναξιά της γυναίκας “κάποιας ηλικίας”
χωρίς σύντροφο», έγραψε ένας κριτικός για το μυθιστόρημα. «Αντανακλά την
ανάγκη να έχεις κάποιον να αγαπάς, καθώς και την απόσταση που μπορείς να
διανύσεις για να τον βρεις». Ακόμη και ο Γάλλος διανοούμενος και φιλόσοφος
Πασκάλ Μπρούκνερ ασχολείται με το θέμα. Για τον Μπρούκνερ, ζιγκολό γίνεται
ένας διπλωμάτης που διατηρεί διπλή ζωή, οικογενειακή και… εκδιδόμενη, μέχρι
που το μεγάλο του μυστικό αποκαλύπτεται.