Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις για Mάνο, Aνδριανόπουλο

H νέα τρικυμία που προκλήθηκε στο ΠΑΣΟΚ μετά την καταδικαστική απόφαση της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ολυμπιακή, δεν είχε απλώς γνωστό… επίκεντρο,
είχε και γνωστή συνέχεια. Το δίδυμο Στ. Μάνος – A. Ανδριανόπουλος έφερε και
πάλι το παραδοσιακό (και μη) ΠΑΣΟΚ στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και τον πρόεδρο
του κόμματος Γιώργο Παπανδρέου σε προφανή αμηχανία. Να τους αδειάσει απλώς ή
να τους αποδοκιμάσει; Τελικά δεν έκανε τίποτε από τα δυο. Προτίμησε να ζητήσει
από τον Νικ. Αθανασάκη, τον εκπρόσωπο του κόμματος, να δηλώσει ότι οι απόψεις
του Στ. Μάνου (κυρίως) περί Ολυμπιακής (κλεισίματος, απολύσεων κ.λπ.) «δεν μας
αφορούν».

Το έχει επαναλάβει κι άλλες φορές στο παρελθόν και είναι φανερό γιατί επιλέγει
αυτή την τακτική: ούτε να τους αδειάσει μπορεί ούτε να τους αποδοκιμάσει ούτε
πολύ περισσότερο να τους αποκηρύξει δημοσίως. Όχι μόνο γιατί ο Γ. Παπανδρέου
παθαίνει αλλεργία όταν του επιβάλλουν – με πίεση – να προχωρήσει σε ανάλογες
κινήσεις, αλλά και γιατί το δικό του δόγμα είναι ανάλογο με του… Μάο:
«Αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν». Ανεξάρτητα από το αν ο Κινέζος ηγέτης
στη συνέχεια… τα έκοψε, ο Γ. Παπανδρέου θεωρεί – είναι βαθιά του πεποίθηση
αυτό – ότι «χωρίς να υιοθετούμε τις απόψεις τους, μπορούμε να αποδείξουμε ότι
χωράνε κι αυτοί στο ΠΑΣΟΚ, έστω και στις παρυφές του»…

Στο Καστρί. O κ. Παπανδρέου τους θεωρεί σημαντικά πολιτικά στελέχη και
είναι γνωστό ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα οι δύο πολιτικοί καλούνται στο
Καστρί, για συνομιλίες μαζί του – κάτι που σπανίως κάνει με στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Για πολλούς το πρόβλημα είναι το πώς αντιμετωπίζουν τα υπόλοιπα στελέχη τους
κ.κ. Μάνο και Ανδριανόπουλο. H δήλωση που έκαναν αμέσως μετά τις εκλογές, ότι
ανεξαρτητοποιούνται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, δεν κρίνεται
αρκετή για να τους αποκόψει από τον ομφάλιο λώρο του κόμματος. Στο πρώτο «δεν
μας αφορούν οι απόψεις του» που εκφέρει κάποιο από τα στελέχη, η άμεση
απάντηση είναι «με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας σας εκλέχθηκαν». Είναι
χαρακτηριστικό ότι στο πρόσφατο Συντονιστικό Όργανο, όταν και πάλι τέθηκε το
θέμα των δύο ανεξάρτητων βουλευτών – λόγω Ολυμπιακής – και ο Νικ. Αθανασάκης
είπε το γνωστό «δεν μας αφορούν κ.λπ.», ο Γ. Φλωρίδης σε αρκετά έντονο ύφος
παρατήρησε: «Πώς δεν μας αφορούν, με το ψηφοδέλτιό μας εκλέχθηκαν, και πρέπει
το ΠΑΣΟΚ να πάρει σαφείς αποστάσεις από τις θέσεις που εκφράζουν». Ο κ.
Παπανδρέου απουσίαζε από τη συνεδρίαση, αλλά είναι σίγουρο ότι πληροφορήθηκε
τα διημειφθέντα. Κι ασφαλώς παρακολούθησε τις επόμενες ημέρες τον κ. Μάνο να
συγκρούεται στα τηλεοπτικά παράθυρα με συνδικαλιστικά στελέχη προσκείμενα στο
κόμμα, τα οποία τον αντιμετώπιζαν με όχι και τόσο ευπρεπή τρόπο.

Όμως, θέση απέφυγε να πάρει δημοσίως και προφανώς θα πρέπει να επιστρατεύσει
όλη του τη μαεστρία στην αυριανή συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη, όπου
ασφαλώς θα ερωτηθεί σχετικά, για να αποφύγει την ανοιχτή αποκήρυξή τους. Δεν
αναμένεται να το κάνει ξεκάθαρα, στη λογική που απαιτούν τα στελέχη να
οριοθετήσει τις σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με τους δύο βουλευτές. Χθες για παράδειγμα
κυκλοφορούσε η «πληροφορία» ότι αν ο κ. Παπανδρέου ερωτηθεί στη συνέντευξη που
θα παραχωρήσει στους δημοσιογράφους στο «I. Βελλίδης», θα απαντήσει ότι «οι
εκλεγέντες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είναι 115» – θα αφήσει δηλαδή εκτός του κ.κ.
Μάνο και Ανδριανόπουλο.

Αν όμως ο κ. Παπανδρέου ήθελε πραγματικά να μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα,
θα έλεγε ότι δεν ήταν εκείνος που έκανε το «προξενιό» των κ.κ. Μάνου και
Ανδριανόπουλου με το ΠΑΣΟΚ. Έτοιμοι ήταν, καθώς τις σχετικές συζητήσεις και με
τους δύο είχε σχεδόν ολοκληρώσει το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού K.
Σημίτη, πολύ πριν ο ίδιος αναλάβει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα υποστηρίζεται
ότι οι συζητήσεις αυτές είχαν καταλήξει σε συμφωνία μήνες πριν από την αλλαγή
κορυφής.

Θα έλεγε ακόμη ότι πήρε την απόφαση να τους εντάξει στο ΠΑΣΟΚ, και σε εκλόγιμη
θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, όταν ένα μήνα πριν από τις εκλογές του 2004,
η Νέα Δημοκρατία κάλπαζε και η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων είχε εκτοξευθεί
σε πάνω από 8 μονάδες.

Διασφάλιση. Παρ’ ότι όλα αυτά είναι λίγο πολύ γενικώς παραδεκτά, εκείνο
που φαίνεται να πυροδοτεί την κριτική που ασκείται στον κ. Παπανδρέου για τους
δύο δεν είναι τόσο το γιατί τους ενέταξε στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά το τι
έκανε για να διασφαλίσει ότι μετεκλογικά δεν θα αποτελούσαν μόνιμη εστία
προβλημάτων στο εσωτερικό και τη βάση του κόμματος. Όπως λέει κι ένα από τα
στελέχη του ΠΑΣΟΚ, από αυτά που θεωρούν μάλιστα πως «καλώς έπραξε» ο πρόεδρος,
«το ερώτημα είναι βέβαια αν μπορούσε να επιτύχει αυτού του είδους τη
διασφάλιση, και ένα δεύτερο ερώτημα είναι ότι σε καταφατική απάντηση, μέχρι
ποιου σημείου θα έφτανε μια “συμφωνία” μαζί τους».

Απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα φυσικά δεν υπάρχουν, πλην μιας: Ούτε ο Στ.
Μάνος ούτε ο A. Ανδριανόπουλος επρόκειτο να γίνουν ποτέ ΠΑΣΟΚ, ούτε πολύ
περισσότερο να ενταχθούν στο οργανόγραμμα του κόμματος, όπως εντάχθηκε η Μαρία
Δαμανάκη και δευτερευόντως ο M. Ανδρουλάκης. Ήταν ξεκάθαροι και οι δύο από την
αρχή. Άρα; Το λάθος έγινε από τη στιγμή που το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, η ηγεσία του
κυρίως, δεν ξεκαθάρισε εξ αρχής αμέσως μετά τις εκλογές ότι αυτή η ένταξη των
κ.κ. Μάνου και Ανδριανόπουλου στα ψηφοδέλτια δεν ήταν τίποτε περισσότερο από
μια ευκαιριακή εκλογική σύμπραξη. Θα γλίτωνε από πολλά το ΠΑΣΟΚ, και κυρίως
από τη σύγχυση που προκαλείται στη βάση του κόμματος και τα (πολλά) νεύρα στην
πυραμίδα των στελεχών του…