ANOIXTO ΜΒΑ Tο πρόβλημα του πληθωρισμού

Ο ισολογισμός παρουσιάζει τα διάφορα μεγέθη της επιχειρήσεως σε ιστορικές
τιμές και όχι σε τρέχουσες τιμές. Έτσι όλα τα περιουσιακά στοιχεία και οι
υποχρεώσεις μιας επιχειρήσεως εμφανίζονται συνήθως σε τιμές ιστορικού κόστους
βασισμένες σε γεγονότα του παρελθόντος. H απεικόνιση των μεγεθών του
ισολογισμού σε ιστορικές τιμές αντιπροσωπεύει τις αξίες που αναφέρονται σε
τιμές που υπήρχαν κατά τον χρόνο που συνέβησαν τα αντίστοιχα λογιστικά
γεγονότα. Όταν όμως οι τιμές μεταβάλλονται σημαντικά από έτος σε έτος, όπως
πολύ συχνά συμβαίνει σήμερα λόγω του υπάρχοντος πληθωρισμού, τα μεγέθη του
ισολογισμού δεν αντιπροσωπεύουν πλέον την πραγματικότητα, γιατί δεν δίνουν την
πραγματική αξία της επιχειρήσεως, αφού δεν αναφέρονται σε πραγματικές
τρέχουσες τιμές.

H παραδοχή της αρχής του ιστορικού κόστους συνεπώς δεν ισχύει στην
πραγματικότητα, καθώς η αξία του χρήματος μεταβάλλεται. Ο πληθωρισμός (δηλ. η
μείωση της αγοραστικής αξίας του χρήματος, εξαιτίας της ανόδου του γενικού
επιπέδου των τιμών) έχει ως αποτέλεσμα να υποσκάπτεται η μέτρηση της απόδοσης
και της χρηματοοικονομικής θέσης της επιχείρησης όπως αυτή εμφανίζεται στις
δημοσιευμένες λογιστικές καταστάσεις.

Στην περιόδους υψηλού πληθωρισμού δίνεται έμφαση στη διάρθρωση των ρευστών
διαθεσίμων της επιχειρήσεως. Εάν η επιχείρηση διατηρεί διαθέσιμα ρευστά,
καταθέσεις, καθώς και υψηλούς λογαριασμούς πελατών θα έχει απώλειες. Σε
αντίθεση με τους αντίστοιχους λογαριασμούς του παθητικού (δάνεια, προμηθευτές,
μερίσματα πληρωτέα, φόροι πληρωτέοι), όπου δημιουργεί κέρδη. H διοίκηση της
εταιρείας σε τέτοιες περιπτώσεις δημιουργεί για δική της χρήση επιπλέον
λογιστικές καταστάσεις, ώστε να αντιλαμβάνεται την επίδραση του πληθωρισμού
στη χρηματοοικονομική θέση και απόδοση της μονάδας.