«Άθλιοι» στο κέντρο της Aθήνας

Στο παλιό τριάρι διαμέρισμα, κοντά στην οδό Φυλής, στριμώχνονται από δέκα –
στην καλύτερη περίπτωση – έως 20 πρόσφυγες. Το ενοίκιο, συνήθως, ένα με δύο
ευρώ την ημέρα… κατά κεφαλήν, κι όποιος δεν τα ‘χει μένει στον δρόμο! Το ένα
δίπλα στο άλλο βρίσκονται στοιβαγμένα τα στρώματα. H δυσοσμία αφόρητη…

Στην κουζίνα αυτή, σε τρία μάτια υγραερίου μαγειρεύουν οι ένοικοι του σπιτιού που αριθμούν τους 15. Οι σοβάδες δείχνουν… ετοιμόρροποι

«TA NEA» βρέθηκαν σε μερικά από τα σπίτια των «Αθλίων» της Αθήνας, εκεί όπου
σε άθλιες συνθήκες ζουν πρόσφυγες, νόμιμοι και παράνομοι. Σε ένα από αυτά τα
διαμερίσματα είκοσι άντρες μοιράζονται την ίδια τουαλέτα. Τα απορρυπαντικά
είναι είδη… πολυτελείας καθώς προτεραιότητά τους είναι να αγοράσουν το
φαγητό της ημέρας. Αν δεν υπήρχαν οι πρόσφυγες, το διαμέρισμα θα ήταν κατά
πάσα πιθανότητα κλειστό. Τα μισά παράθυρα καλύπτονται από χαρτόνια, καθώς τα
τζάμια είναι σπασμένα, και θέρμανση δεν υπάρχει. Για να ζεστάνουν νερό ώστε να
πλυθούν έχουν βρει μια… έξυπνη, αλλά άκρως επικίνδυνη λύση, αφού μπορεί να
προκληθεί ηλεκτροπληξία: βάζουν νερό σε μία λεκάνη και εμβαπτίζουν μέσα ένα
κουτάλι που έχει συνδεθεί με δύο καλώδια! Πρόκειται για ένα είδος πρωτόγονου
«βραστήρα».

Τα δωμάτια είναι «γυμνά» από έπιπλα. Οι ένοικοι έχουν μαζέψει από τα σκουπίδια
σπασμένα ψυγεία, τα οποία χρησιμοποιούν ως ντουλάπες για τα ρούχα τους. Παρ’
όλ’ αυτά το ενοίκιο που πληρώνουν συνολικά, τόσο γι’ αυτό, όσο και για τα
περισσότερα σπίτια στην περιοχή, ξεπερνά τα 450 ευρώ τον μήνα.

Τους θερίζουν οι ασθένειες

Αντί για κρεβάτι κοιμάται στο χαλί. Για στρώμα ούτε λόγος… Τα προσωπικά τους πράγματα τα κρεμούν στον τοίχο καθώς δεν υπάρχουν έπιπλα

Οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τον λόγο που οι
ασθένειες τους θερίζουν. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες περίπου 2 στους 10
μετανάστες είναι φορείς της ηπατίτιδας C και ένας στους δύο είναι φορέας της
ηπατίτιδας Β. Ωστόσο εκείνοι δηλώνουν… ευχαριστημένοι αφού τους αρκεί που
δεν μένουν στον δρόμο!

Οι περισσότεροι από τους μετανάστες που ζουν σε αυτές τις συνθήκες βρίσκονται
παράνομα στην Ελλάδα. «Μένουν κρυμμένοι φοβούμενοι μην τους πιάσει η
αστυνομία. Συναντώ συχνά μικρά παιδιά στοιβαγμένα σε δωμάτια μαζί με τους
γονείς τους. Στο ίδιο δωμάτιο όπου κοιμούνται άλλα δέκα άτομα έχουν γεννηθεί
πολλά από αυτά τα παιδιά χωρίς καμία ιατρική παρακολούθηση. H μυρωδιά είναι
αφόρητη. Πρόκειται για εικόνες ντροπής…», λέει ο κ. Κώστας Καμπουράκης,
γιατρός, μέλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης Act Up.

Κλείνουν τους ξενώνες

Την ίδια στιγμή οι ξενώνες για τους πρόσφυγες κλείνουν ο ένας μετά τον άλλον:
στην Πεντέλη, στην οδό Σαπφούς, στην Επικούρου που πρόσφατα η άδεια ανακλήθηκε
από το υπουργείο Υγείας και στη Μιχαήλ Βόδα… «δίνοντας ένα ακόμα άλλοθι για
την εκμετάλλευση αυτών των ανθρώπων. Όσο για τους μετανάστες, δεν έχουν ούτε
καν αυτή την επιλογή. Και βεβαίως καμία πρόνοια δεν λαμβάνεται για τους πιο
αδύναμους όπως είναι οι γυναίκες και τα παιδιά. Το αποτέλεσμα είναι να
μοιράζονται ένα δωμάτιο δέκα και είκοσι άτομα», τονίζει ο κ. Νικήτας Κανάκης,
μέλος των Γιατρών του Κόσμου (ΓτΚ).

H επίσημη τοποθέτηση της νέας διοίκησης των ΓτΚ όσον αφορά τη φιλοξενία
προσφύγων είναι διαφορετική. «Το κλίμα που επικρατεί στην Ευρώπη και σαφώς
επηρεάζει και τη χώρα μας είναι πως από εδώ και πέρα πρέπει να βοηθήσουμε τους
μετανάστες και τους πρόσφυγες συνολικά αντί να επικεντρώνουμε τις προσπάθειές
μας στην εύρεση στέγης. Αυτό που έχουν περισσότερη ανάγκη είναι να βοηθηθούν
με μαθήματα ελληνικών και με συμβουλευτικά προγράμματα ώστε να ενταχθούν στην
ελληνική κοινωνία», τονίζει η πρόεδρος της οργάνωσης κ. Ελευθερία
Παρθενοπούλου.

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ H ΖΩΗ ΤΟΥΣ

Από τύχη δεν έχουν καεί όπως στο Παρίσι

Από δέκα – έως είκοσι σε κάποιες περιπτώσεις – μένουν στο ίδιο «κατάλυμα». Αυτές είναι οι συνθήκες που επικρατούν σε παλιές πολυκατοικίες στο κέντρο της Αθήνας

TO ΣΗΜΕΙΟ στο οποίο συμφωνούν τόσο τα μέλη μη κυβερνητικών οργανώσεων
όσο και οι εθελοντές είναι πως «οι συνθήκες στις οποίες ζουν πρόσφυγες και
μετανάστες εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία τους ακόμα και για τη ζωή τους.
Από τύχη δεν έχουν συμβεί περιστατικά όπως οι πυρκαγιές που ξέσπασαν σε άθλια
καταλύματα ξένων στο Παρίσι».

Πολλοί ξεχνούν και την ψυχική υγεία αυτών των ανθρώπων, τονίζει ο κ. Σπύρος
Ριζάκος που ειδικεύεται σε θέματα προσφύγων και μεταναστών. «Πριν από λίγους
μήνες έφτασε στην Ελλάδα μία οικογένεια Αφγανών προσφύγων με το όνομα Σαφάρι.
Αρχικώς η χώρα μας τους δέχτηκε, εν συνεχεία όμως εκδόθηκε απόφαση απέλασης.
Τους εξασφάλισα διαμονή σε ειδικό ξενώνα – που τώρα έχει κλείσει. Από τότε η
κ. Σάρα Σαφάρι με επισκέπτεται καθημερινά παρακαλώντας με να βοηθήσω την
οικογένειά της. Ύστερα από μήνες προσπαθειών έχει πέσει σε κατάθλιψη, σύμφωνα
με τη διάγνωση των γιατρών. Έχω καταθέσει αιτήσεις ώστε να τους δοθεί άδεια
παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Οι πρώτες αντιδράσεις όμως ήταν κάθε άλλο
παρά ενθαρρυντικές».