XIΘ ΛETZEP – ΟPΛANTΟ MΠΛΟYM Nέα λιοντάρια, παλιά ζούγκλα

«Σπούδασα θέατρο, έπαιξα θέατρο, προετοιμάστηκα για ηθοποιός και όχι για εξώφυλλο περιοδικών» λέει ο Ορλάντο Μπλουμ. Επάνω, με την Κίρστεν Ντανστ σε σκηνή από το «Elizabethtown» του Κάμερον Κρόου

Τα γράφω από τώρα γιατί τον «χειμώνα» θα τους βρείτε μπροστά σας. Έχουμε και
λέμε. Νεώτερο «λιοντάρι», μόλις 23, ο Ορλάντο Μπλουμ, ο πρωταγωνιστής της
«παγωμένης» κομεντί «Elizabethtown» του Κάμερον Κρόου. Πολεμιστής Legolas στον
«Άρχοντα των δακτυλιδιών», σταυροφόρος στο «Βασίλειο των ουρανών», ο Γουίλ
Τέρνερ στους «Πειρατές της Καραϊβικής» και Πάρις στην «Τροία», με αντίπαλο τον
Αχιλλέα-Μπραντ Πιτ. Κατά πολλούς – μεταξύ αυτών κι εγώ – δεν «γράφει» στο
πανί. Κατά τη θηλυκή πιτσιρικαρία είναι ο πρίγκιπας του ονείρου και των
παραμυθιών. Είτε έτσι είτε αλλιώς, αυτός ο «λυμφατικός» νέος, χωρίς μισό
γραμμάριο λίπους περιττό, με μουσάκι Σιρανό και κοτσιδάκι ιπποτικό, διαθέτει
πλούσιο, παχύσαρκο, εκπαιδευτικό παρελθόν: από τα 16 εγκαταλείπει το
Καντέρμπουρι, καταφθάνει στο Λονδίνο και ενσωματώνεται στο «National Youth
Theatre», κερδίζοντας στη συνέχεια υποτροφία για τη Βρετανο-Αμερικανική
Δραματική Ακαδημία. Έτσι καταφέρνει να δρασκελίσει το κατώφλι της Σχολής
Μουσικής και Θεάτρου «Guildhall», συνεχίζοντας ακάθεκτα με 18ωρη προπόνηση. Αμ
πώς; Λόγω πολιτικής πελατείας και κοσμικών γνωριμιών;

Όταν τον είδα, τόσο κοντά όσο απέχουν δύο καρέκλες στο ίδιο τραπέζι, τον
ρώτησα για το «μυστικό».

«Επειδή ο σκηνοθέτης με παρέπεμψε στο κλίμα και στην ατμόσφαιρα των παλιών,
αμερικανικών, κομεντί, κάθησα με τις ώρες να βλέπω και να ξαναβλέπω την
“Γκαρσονιέρα” του Μπίλι Γουάιλντερ, “Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας” του
Γουίλιαμ Γουάιλερ, το “Philadelphia Story” του Τζορτζ Κιούκορ».

Και τι έμαθες; (στον ενικό γιατί είναι τόσο μικρός που σε κάνει να
αισθάνεσαι προστατευτικός)

«Έχω πολλά, πάρα πολλά να μάθω. Μπροστά σε τόσο σπουδαία ταλέντα και τόσους
κορυφαίους masters νιώθω εξεταζόμενος και νεοφώτιστος. Αυτό που θέλω να πω,
και το εννοώ, είναι πως η πίεση, το άγχος και η ανασφάλεια δεν προέρχονται από
τις συνθήκες της παραγωγής και από το μαστίγιο του σκηνοθέτη, αλλά από μένα
τον ίδιο. Από μέσα και όχι απ’ έξω. Να γίνω καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος
ηθοποιός».

Μα ήδη το όνομά σου είναι γραμμένο στη λίστα των διασήμων και πλουσίων.

«Για τα media. Εξυπηρετώ την ανάγκη τους να κατασκευάζουν ονόματα και να
ταΐζουν το κοινό. Ποτέ, ούτε μια στιγμή, δεν αισθάνθηκα “προϊόν”. Ποτέ sex
symbol. Ποτέ star. Σπούδασα θέατρο, έπαιξα θέατρο, προετοιμάστηκα για ηθοποιός
και όχι για εξώφυλλο περιοδικών. Το μυαλό μου είναι στη θέση του. Περίπου όπως
συμβαίνει στον στρατό. Πρώτα φαντάρος, μετά δεκανέας κι αν είσαι αξιόμαχος θα
φθάσεις τον βαθμό του λοχία. Άντε, έλεγα, να καταφέρω για μεροκάματο, να μπω
στην τηλεόραση. Κι αν είμαι τυχερός, έναν μικρό ρόλο στον κινηματογράφο».

Τελικά, κατάφερες όχι έναν αλλά πολλούς μεγάλους ρόλους…

«Στάθηκα τυχερός. Το οφείλω στον ατζέντη μου και μόνο σ’ αυτόν».

Κι αν διάλεγες να παίξεις πλάι σε κάποιο μυθικό ηθοποιό;

«Ούτε συζήτηση. Ο Πολ Νιούμαν είναι για μένα μοναδικός».

Κι αν διάλεγες να αποπλανήσεις ένα κορίτσι;

«A, εδώ το πράγμα είναι διαφορετικό. Μου αρέσει να με αποπλανούν και όχι να
αποπλανώ»!

Κορίτσια, η ελπίδα με το όνομα Ορλάντο Μπλουμ πεθαίνει τελευταία!

Τριπλό χτύπημα στη Βενετία

Ο Χιθ Λέτζερ ως Καζανόβας στην ομώνυμη ταινία

Μέσα σε τρία 24ωρα η Βενετία μεταβλήθηκε σε Ledgertown (πόλη του Λέτζερ).
Μετρήστε και κρατηθείτε: γκέι καουμπόη στο «Brokeback Mountain» του Ανγκ Λι,
την καλύτερη – μέχρι στιγμής – διαγωνιστική συμμετοχή μαζί με το «Καληνύχτα,
καλή τύχη» του Τζορτζ Κλούνι. Μερικές ώρες αργότερα ο… γκέι πέφτει με τα
μούτρα στον ποδόγυρο και αλλάζοντας γυναίκες σαν τα πουκάμισα μεταμορφώνεται
σε Τζιάκομο «Καζανόβα» του Λάσε Χάλστρομ. Και μία ημέρα μετά, πάλι ο Χιθ
Λέτζερ παρέα με τον Ματ Ντέιμον, συγκροτούν το θρυλικό, συγγραφικό, ντουέτο
των «Αδελφών Γκριμ» με σκηνοθέτη τον Τέρι Γκίλιαμ! Αν με τα τρία αυτά άλματα
δεν καταφέρει να αποσπάσει τουλάχιστον μία υποψηφιότητα Όσκαρ και ενδεχομένως
το βραβείο ερμηνείας από τη φετινή βενετσιάνικη Μόστρα, ε, τότε, θα
εγκαταλείψω! Το κοκαλάκι της νυχτερίδας; Όχι ακριβώς. Το παλικάρι από το Περθ
της Δ. Αυστραλίας – σεμνότατο μέχρι μυελού οστών – άρχισε τη θεατρική του
καριέρα από 12 ετών και αφού προπονήθηκε αγρίως στο εργαστήρι με την ονομασία
«The Globe Shakespeare Company and the Midnight Youth Acting Company», αρχίζει
να βγάζει μεροκάματο μπαινοβγαίνοντας σε κανάλια της Αυστραλίας και των ΗΠΑ.
Έτσι έγινε αντιληπτός κι έτσι τον τσίμπησαν σκηνοθέτες και παραγωγοί («Τέσσερα
φτερά», «Ο χορός των τεράτων» ως παρτενέρ του Μπίλι Μπομπ Θόρντον και της Χάλι
Μπέρι).

«Χιθ», του λες, «τι προβλέπεις για την καριέρα σου;». «Δεν είμαι η εξαίρεση
του κανόνα. Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι… Σήμερα Χόλιγουντ, αύριο θέατρο».

Το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι!

INFO

62ο Φεστιβάλ Βενετίας, 31 Αυγούστου-10 Σεπτεμβρίου. Ίντερνετ: http: //www.labiennale.org/it/cinema/mostra.