Οι μακρές διακοπές της διακυβέρνησης

Τον πρώτο καιρό μετά τις εκλογές, η διακυβέρνηση είναι σαν τις διακοπές:
Απολαμβάνεις την ξαπλώστρα, μαυρίζεις στον ήλιο, τσακίζεις το μίνι μπαρ.
Ικανοποιείσαι από τα δημοσκοπικά μηνύματα της κοινής γνώμης και νομίζεις ότι
όλα αυτά θα διαρκέσουν για πάντα. Πολύ γρήγορα – και πάντως συντομότερα απ’
όσο υπολογίζεις – έρχεται ο λογαριασμός. Και ο λογαριασμός της διακυβέρνησης
είναι πάντα τσουχτερός…

H κυβέρνηση Καραμανλή είχε το προνόμιο να κάνει διακοπές μακράς διαρκείας. Το
ΠΑΣΟΚ βρέθηκε για πολύ καιρό στα τάρταρα των γκάλοπ, μετά την οικτρή διάψευση
των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί στην πορεία προς την ΟΝΕ. Αλλά οι
διακοπές κάποτε τελειώνουν. Και έρχεται η ώρα τού – πάντα τσουχτερού – λογαριασμού…

Διότι όταν είσαι σε κατάσταση κυβερνητικών διακοπών, με τα γκάλοπ χαρμόσυνα
και τους ειδικούς στο πλευρό σου, αρνείσαι να αντιληφθείς τι σημαίνει
πετρέλαιο με 70 δολάρια το βαρέλι. Νομίζεις ότι μπορείς να πετάς ένα «φταίνε
οι προηγούμενοι» και να καθαρίζεις με το αίτημα για επίδομα θέρμανσης.

Οι μεταρρυθμίσεις και τα ροδοπέταλα

Αρνείσαι επίσης να αντιληφθείς τι σημαίνει για την ελληνική αγορά εργασίας η
ξαφνική συρρίκνωση των υπερωριών που ψήφισες καλοκαιριάτικα. Πετάς ένα
«απαιτούνται μεταρρυθμίσεις» και νομίζεις ότι από τα τέλη Σεπτεμβρίου θα σου
στρώνουν ροδοπέταλα.

Φυσικά, σε μία τέτοια κατάσταση, δεν σε απασχολεί και η ακρίβεια – πετάς ένα
«δεν υπάρχουν ανατιμήσεις» και πιστεύεις ακράδαντα ότι τα σχολικά είδη είναι
φθηνότερα από πέρυσι, ότι τα ενοίκια πέφτουν, ότι οι λαϊκές αγορές είναι ο
παράδεισος της φτήνιας, όπου οι καταναλωτές πανηγυρίζουν και οι έμποροι
ευημερούν. Περαστικά σου, υπουργέ…

Ο κ. K. Καραμανλής οδεύει προς την Έκθεση Θεσσαλονίκης – τη δεύτερη επί της
πρωθυπουργίας του. Θα πάει εκεί έχοντας στα αυτιά του τις εκτιμήσεις ακόμα και
από στελέχη του ΠΑΣΟΚ – τελευταίο παράδειγμα ο κ. Αλ. Παπαδόπουλος – ότι
διαθέτει την πολιτική ηγεμονία. Θα πάει, θα δει και θα θριαμβεύσει. Και αμέσως
μετά, θα του έλθει ο – πάντα τσουχτερός – λογαριασμός…