ΣE ΠPΩTO ENIKO Kι όμως, ήθελε να γίνει δημοσιογράφος…

Με ένα απόλυτο ερωτηματικό έληξε η υπόθεση του μυστηριώδους πιανίστα, ο οποίος
από τον Απρίλιο απασχόλησε πρώτα τη βρετανική και έπειτα τη διεθνή
επικαιρότητα. Ορισμένοι είπαν ότι πρόκειται για κάποιο διάσημο πιανίστα που
έπαθε νευρική κατάρρευση, ορισμένοι άλλοι, αθεράπευτα κυνικοί, μίλησαν για
διαφημιστικό κόλπο ενός ανερχόμενου νέου πιανίστα.

Και μετά, απόλυτη σιγή. Ούτε τον αναγνώρισε κανείς ούτε αποκαλύφθηκε κάποια
απάτη. Το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης στράφηκε σε «φρέσκο κρέας», η
υπόθεση ξεφούσκωσε. Ώσπου ξαφνικά προ ημερών, βρετανική εφημερίδα δήλωσε ότι ο
άνδρας θυμήθηκε ποιος είναι και δήλωσε στο νοσηλευτικό προσωπικό του ιδρύματος
στο οποίο βρισκόταν ότι είναι Γερμανός, είκοσι ετών και ομοφυλόφιλος.
Αιφνιδιασμένες, οι βρετανικές εφημερίδες άρχισαν να αλληλοκατηγορούνται,
λέγοντας ότι ήταν «μυθοπλασία» όσα είχαν γραφεί για τον περίεργο άγνωστο – πως
δηλαδή ήταν αυτιστικός ή έπασχε από κάποια βαριά ψυχική διαταραχή και ότι ήταν
βιρτουόζος πιανίστας.

Ώσπου ο νεαρός X, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε επιστρέψει στη Βαυαρία, έχοντας
εν μια νυκτί αποκτήσει όνομα (Αντρέας Γκρασλ), ταυτότητα, φιλόστοργους γονείς
και σπίτι, απέκτησε και, κατόπιν εντολής του πατέρα του, δικηγόρους. Οι οποίοι
κατακεραύνωσαν τα βρετανικά μέσα, υποστηρίζοντας ότι εκείνος και πάσχει από
βαριάς μορφής κατάθλιψη και είναι αυτοδίδακτος βιρτουόζος πιανίστας.

Ίσως μάλιστα αυτή ακριβώς να είναι και η γοητεία της όλης υπόθεσης: η αδυναμία
να λυθεί το μυστήριό της και να απαντηθεί το θεμελιώδες υπαρξιακό ερώτημα που
θέτει: «Ποιος είμαι εγώ;».

Μοναδικό «κλειδί» στο μυστήριο που θα μπορούσα να διακρίνω είναι η δήλωση
οικείων του ότι ο Αντρέας ήθελε πάση θυσία να γίνει δημοσιογράφος. Ίσως αυτή η
κρίση της ακραίας υπαρξιακής αγωνίας που τον συνέτριψε να ήταν προπομπός
εκείνης που, αργά ή γρήγορα, θα τον διακατείχε εάν ακολουθούσε τον δρόμο της
δημοσιογραφίας.