Πρόσωπα Ένας χρόνος φυγής

Πάει ένας χρόνος που εξαφανίστηκε, διαφεύγοντας τον δικαστικό έλεγχο και τη
βέβαιη έκδοσή του στην Ιταλία.

Τσέζαρε Μπατίστι. Οι φίλοι του εύχονται να μη ζήσει τον εφιάλτη μιας φυγής χωρίς τέλος

Από τον περασμένο Αύγουστο κανένας δεν έχει δει τον Τσέζαρε Μπατίστι, τον
50χρονο Ιταλό συγγραφέα και πρώην ακτιβιστή της ιταλικής ακροαριστεράς. H
Ιταλία τον καταζητεί για να εκτίσει ποινή ισόβιας κάθειρξης, η οποία του
επεβλήθη ερήμην για τέσσερις φόνους που διαπράχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας
του 1970 στο όνομα της οργάνωσης που είχε ιδρύσει, των «Ένοπλων Προλετάριων
για τον Κομμουνισμό». Ωστόσο είναι αντικειμενικά αδύνατο να ήταν ένοχος για
ορισμένους τουλάχιστον από τους φόνους αυτούς και ο ίδιος έχει διακηρύξει την
αθωότητά του. Στις αρχές του μήνα, οι Γάλλοι δικηγόροι του κατέθεσαν
«επείγουσα» προσφυγή ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων, ζητώντας την ακύρωση της απόφασης για την έκδοσή του, την οποία
υπέγραψε πέρυσι ο τότε πρωθυπουργός Ζαν-Πιέρ Ραφαρέν. Οι συνήγοροι
δικαιολόγησαν τον χαρακτηρισμό «επείγουσα» επικαλούμενοι ένα σχέδιο απαγωγής
του Μπατίστι από τη Γαλλία, που είχε εκπονηθεί από μια ιταλική παραστρατιωτική
οργάνωση, τα μέλη της οποίας συνελήφθησαν στην Ιταλία. Όπως έγραψε η γαλλική
«Λιμπερασιόν», ανάμεσά τους ήταν δεσμοφύλακες και αστυνομικοί που ήθελαν να
πέσει επιτέλους στα χέρια τους «το κόκκινο γουρούνι»…

H υπόθεση Μπατίστι είχε κινητοποιήσει πέρυσι μεγάλο τμήμα της γαλλικής
αριστεράς, καθώς και εκδότες και συγγραφείς. Μετά τη δραπέτευσή του, το 1981,
από τις ιταλικές φυλακές, όπου βρισκόταν από το 1979 καταδικασμένος για
κλοπές, είχε διαφύγει στο Μεξικό. Στη Γαλλία κατέφυγε το 1990 επωφελούμενος,
όπως και πολλοί άλλοι Ιταλοί ακροαριστεροί, από το άσυλο που προσέφερε το 1985
ο Φρανσουά Μιτεράν σε όσους είχαν διακόψει κάθε σχέση με την τρομοκρατία. Όταν
συνελήφθη, το 1991, οι δικαστές αρνήθηκαν την έκδοσή του. Κι εκείνος άρχισε να
γράφει τα βιβλία του και να δουλεύει ως θυρωρός, παντρεύτηκε μια Γαλλίδα και
μεγάλωσε τις δύο θυγατέρες του, ηλικίας σήμερα 20 και 10 ετών. Όμως η
κυβέρνηση Ραφαρέν υπαναχώρησε, κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι,
και τον Φεβρουάριο του 2004 ο Μπατίστι συνελήφθη.

«Ανησυχώ πολύ για την τύχη του Τσέζαρε, για τη μοναξιά του, αν έχει τα μέσα
για να ζήσει», λέει στη «Λιμπερασιόν» η Φρεντ Βαργκάς, συγγραφέας αστυνομικών
μυθιστορημάτων που ουδέποτε έπαψε να υποστηρίζει τον Μπατίστι. «Θυμάμαι την
απελπισία του, την επιθυμία του να τελειώνει μ’ όλα αυτά. Μετά την ελπίδα και
τη φράση του, “δεν σκότωσα, διάβολε, δεν θα πάω φυλακή”. Ελπίζω πως αυτή η
δύναμή του θα διαρκέσει αρκετά για να περιμένει τη στιγμή που θα του αποδοθεί
επιτέλους δικαιοσύνη. Γιατί, αν και χαίρομαι για την προσωρινή ελευθερία του,
δεν του εύχομαι τον εφιάλτη μιας ατέλειωτης φυγής, που δεν του αξίζει».