20 ΕPΩTHΣEIΣ KOYΛHΣ IΩΣHΦIΔHΣ


ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΛΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Πώς μπορεί να αισθάνεται ένας προπονητής όταν κατακτά μετάλλια; Ο Κούλης
Ιωσηφίδης, προπονητής της Εθνικής ομάδας πόλο των γυναικών, αισθάνεται σαν
μωρό μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο World League. Έναν χρόνο μετά
το ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Εθνική ανήκει στις κορυφαίες ομάδες
του κόσμου με τον Ιωσηφίδη να έχει πείσει τις αθλήτριες πως «δεν του αρέσει να
χάνει». Πιστεύει ότι οι συνεχόμενες επιτυχίες δημιουργούν νέες υποχρεώσεις,
αλλά ποτέ πριν από μία διοργάνωση δεν μιλάει για μετάλλιο.
Είμαστε, λοιπόν, στην κορυφή πλέον…
Ασφαλώς, καλύτερα θα έλεγα μία από τις κορυφαίες ομάδες. Και αυτό το δείχνουν
οι τελευταίες διοργανώσεις. Ασημένιο στους Ολυμπιακούς, 5η θέση στο Παγκόσμιο,
χρυσό στο World League.
Έστω και χωρίς την κούπα!
Αυτή θα έρθει. Ήταν απρόοπτο, ούτε εμείς φανταζόμασταν πως θα χρειαζόταν…
εκτελωνισμό, αλλά οι Ρώσοι υποσχέθηκαν πως θα την στείλουν. Με κούριερ ή…
ταχυδρομικώς, θα σε γελάσω!
Θα ζητήσετε να την κρατήσετε ένα βράδυ στο σπίτι σου;
Όχι. Θα πάρει τη θέση της στα γραφεία της Ομοσπονδίας, όπου θα μείνει έναν
χρόνο. Έως την επόμενη διοργάνωση του World League.
Θα την πάμε στην τελική φάση για να την φέρουμε πάλι πίσω;
Θα δούμε… Ακόμα είναι πολύ νωρίς για να σκεπτόμαστε κάτι τέτοιοι. Έχουμε και
άλλες υποχρεώσεις του χρόνου. Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ΦΙΝΑ ΚΑΠ.
Αυτή η συλλογή μεταλλίων από την Εθνική γυναικών, ασφαλώς δημιουργεί
υποχρεώσεις.
Πάντα μία επιτυχία δημιουργεί υποχρεώσεις. Και εμείς θέλουμε να κοιτάμε
μπροστά.
Το μέλλον διαφαίνεται λαμπρό;
Δύσκολο. Πρέπει να έχουμε συνέχεια. Άλλωστε, είναι πιο δύσκολο να κρατηθείς
στην κορυφή, παρά να φτάσεις.
H ομάδα έχει αρχίσει να ανανεώνεται…
Ναι, αλλά σιγά σιγά, σε ένα-δύο χρόνια ίσως αποχωρήσουν οι παλαιότερες
παίκτριες. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Σε αυτό το σημείο είναι στραμμένη η
προσοχή μας.
Υπάρχουν κορίτσια για να αναπληρώσουν τις παλαιότερες;
Δεν είναι όλα τόσο εύκολα. Δεν έχουμε πολλές επιλογές στο γυναικείο πόλο.
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Οι ομάδες δεν ασχολούνται όσο θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει έντονη
παραγωγική διαδικασία. Θα έπρεπε όλα να είναι οργανωμένα πολύ καλύτερα.
Είναι δύσκολο να κουμαντάρετε τις γυναίκες;
Είναι σίγουρα πιο δύσκολο από ό,τι στους άνδρες. Είναι άλλη η ψυχολογία, η
γυναίκα είναι πιο ευαίσθητη.
Και ο τρόπος ποιος είναι;
Υπομονή, επιμονή και λίγη… τρέλα – με την καλή έννοια. Πρέπει να βρεις τρόπο
να σε καταλαβαίνουν.
Δεν κουραστήκατε τόσα χρόνια;
Αν κουράστηκα λέει… Στον χώρο είμαι περίπου 45 χρόνια. Πέρασα πίκρες.
Έρχεται όμως η επιβράβευση, μπαίνεις σε έναν… Παράδεισο και δεν θέλεις να
βγεις.
Τα μετάλλια σας κάνουν να τα ξεχνάτε όλα;
Έχουν τη δύναμη να σε ξανακάνουν… μωρό! Ασφαλώς σε τέτοιες στιγμές ξεχνάς
όλες τις πίκρες.
Αλήθεια, όταν παίζατε πόλο και χρησιμοποιούσατε την πέτσινη μπάλα,
φανταζόσασταν ότι το ελληνικό πόλο θα έφτανε κάποτε σε τέτοιες επιτυχίες;
Όχι βέβαια. Από τότε, όμως, ψάχναμε για κάποιες επιτυχίες, έστω και με την
πέτσινη μπάλα. Θυμάμαι πως έβαζα… παρκετίνη στους αρμούς για να μην μπαίνει
μέσα το νερό.
Ποια είναι η φιλοσοφία σας;
Δεν μου αρέσει να χάνω. Θέλω πάντα να προσπαθώ για τη νίκη.
Αυτό «πέρασε» και στην εθνική ομάδα;
Κατάφερα να πείσω τα κορίτσια ότι πρέπει πάντα να παλεύουν για το καλύτερο.
Αν το κάνουν αυτό, η επιτυχία θα έρθει.
Από το World League τι έχετε για να θυμάστε την επιτυχία;
Τίποτα απολύτως. Ο προπονητής δεν παίρνει μετάλλιο. Όπως και στους
Ολυμπιακούς. Απλώς, μένει με τις αναμνήσεις.
Μετέχει όμως στο πριμ της Πολιτείας;
Προς το παρόν δεν ξέρω κάτι για εμένα. Για τους Ολυμπιακούς Αγώνες,
προβλέπεται. Πάντως, ο συνεργάτης μου δεν παίρνει ούτε… οδοντογλυφίδα.
Ποτέ πριν από μεγάλη διοργάνωση δεν μιλάτε για μετάλλιο…
Πρώτα απ’ όλα με ενδιαφέρει να παίζει καλά η ομάδα. Με αυτόν τον τρόπο
έρχονται τα αποτελέσματα και τα μετάλλια.
Ποιο είναι το μειονέκτημα της Εθνικής;
Μπορεί να κάνει μια μεγάλη ομάδα να φαίνεται μικρή, αλλά μπορεί να συμβεί και
το αντίθετο. Πάντα όλα εξαρτώνται από τη διάθεσή μας.













