Όλοι μέσα θε να μπούμε

«TOYTH η γης που την πατούμε, όλοι μέσα θε να μπούμε», λέει το
πασίγνωστο δημοτικό τραγούδι και δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνήσουμε, με
βάση τα όσα γνωρίζουμε. Διότι είναι σαφές ότι όσο περισσότερα γνωρίζουμε τόσο
λιγότερα ξέρουμε.

Ποια είναι η πλέον δημοφιλής άποψη, την σήμερον ημέρα; Ότι ο Πρωθυπουργός
ξέρει τι του γίνεται; Ότι η κυβέρνηση πασχίζει για το καλό μας – πριν από μας,
για μας; Ότι αν δεν βρέξει, θα χιονίσει;

Τίποτε απ’ όλα αυτά. Όλη η Ελλάδα συζητά και πιστεύει ακράδαντα ότι… δεν
μπορεί, το έριξαν το τιμημένο. Το κυπριακό Μπόινγκ, για όσους δεν κατάλαβαν.
Και γιατί να το ρίξουν, παρακαλώ; Διότι… τι ρωτάτε τώρα; Δεν ξέρει όλη η
Ελλάδα και ξέρω εγώ;

Και γιατί να το ρίξουν παρ’ όλα αυτά; Επειδή το λέει όλη η Ελλάδα; Σιγά τη
μεγάλη χώρα. Εδώ, μιλάμε για ένα αεροπλάνο που αν – έχοντας κάνει τις βόλτες
που έκανε το συγκεκριμένο πάνω από το Αιγαίο – είχε άλλη σημαία, θα είχε
σηκωθεί όλη η Αγχίαλος και ολόκληρη η Σκύρος μαζί να το καταδιώξουν. Απλώς,
στη συγκεκριμένη περίπτωση, το αεροσκάφος είχε σημαία αδελφική – ασχέτως του
ότι στην εποχή μας οι σημαίες είναι μόνον για τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα
ποδοσφαίρου και δεν συμμαζεύεται…

Πολύ τίποτα για το κακό

ΤΕΛΟΣ πάντων, το ερώτημα ήταν – και θα παραμείνει – ένα και μοναδικό:
Το έριξαν ή όχι; Λοιπόν, η απάντηση είναι πολύ απλή. Δεν το έριξαν, διότι
αποκλείεται να το είχαν ρίξει. Ώσπου να προλάβει ο πιλότος του F-16 να
ενημερώσει τον αρχηγό κι εκείνος να τα πει στον υπουργό που θα τα ξεφούρνιζε
στον Πρωθυπουργό, αποκλείεται να πέρασαν λιγότερα λεπτά από όσα χρειάστηκαν
για να γίνουν τα λάθη που χρειάζονταν για να πέσει το αεροπλάνο από μόνο του.

Για πολλές ημέρες – ή και μήνες – όλοι θα αναρωτιόμαστε τι συνέβη. Δεν
χρειάζεται όμως να αναρωτηθούμε τι έκαναν οι αρμόδιοι. Έκαναν το… καθήκον
τους. Όχι πολύ κακό για το τίποτα. Αλλά πολύ τίποτα για το κακό…